CLXIISexageſimūſoctauus
CLXII
vel emplaſtri ſed dolorem alteriꝰ vulneris addentes afflictōnē afflicto. ⁊ iō dn̄e (appo. ini. ſu. iniqͥ. eoꝝ) Eſa. xv. apponā ſuꝑ dibon additam̄ta. dybon īterp̄tat̉ ſufficiēs ad intellectū ⁊ abundant̉ intelligens .i. qͥ poſſet addiſcere ⁊ nōvult. vel qͥ hꝫ ſcīam ⁊ nō facit. Luc. xij. ſeruus ſciens volū.tatē ⁊cͣ. Eccl̓s. j. Qui apponit ſcīam apponit ⁊ dolorē. ve(appone iniqͥtatē ſuꝑ iniquitatē) .i. redditū ſuꝑ reddituꝫ:p̄bendā ſuꝑ p̄bendā. Eſa. xxvij. in die illa viſitabit dn̄s ingladio ſuo duro ⁊ grandi ⁊ forti ſuꝑ leuiatban qd̓ interp̄tat̉ additamentū (⁊ nō intrent iuſticiā tuā) Ro. x. ignorā.tes iuſticiam dei ⁊ ſuam ſtatuere volentes iuſticie de. nonſunt ſubiecti.¶ Ego ſum pauper ⁊ dolens: ſalꝰ tua deusſuſcepit me.¶ Ego ſum pauper) Quinta ꝑs vbi agit xp̄s de diſpenſatione ⁊ fructu paſſionis vt conſiderato fructu illius libertius imitemur eū in paſſiōe. dicit ergo xp̄s (ego ſum pauper Math̓. viij. filius hominis nō habet vbi caput reclinet (⁊ dolens) in cruce. Tren̄. j. Attendite ⁊ vidēte ſi ē do.ſi. ſi. do. m. ⁊ qͥs fructus ſequit̉ ecce (ſalus tua deus ſuſcepit me) .i. gl̓ia tua qua ſaluas in qua letant̉ ſaluati me ſuſcepit reſurgentem: ⁊ aſcendentē. psͣ. De abyſſis terre itereduxiſti me. ⁊ cum gloria ſuſcepiſti me ⁊ in ſpe huiꝰ ſuſceptionis in gloria.¶ Laudabo nomen dei cum cantico: ⁊ magnificabo eum in laude.¶ Laudabo) in cruce (nomen dei cū cantico) dauid dicēsillum pſalmū. deꝰ deꝰ meꝰ reſpice in me. qͥ intitulat̉ ꝓ aſſūptione. vel ꝓ ſuſceptione matutina (⁊ magnificabo eū inlaude) ꝑ apl̓os qͥbus apparebo poſt reſurrectionē ⁊ mittam eos ꝑ munduꝫ laudare nomen dei. vn̄ in psͣ. illo dicitNarrabo nomen tuum fratribꝰ meis .ſ. apl̓is in medio eocleſie laudabo te ꝑ eos.¶ Et placebit deo ſuper vitulum nouellumcornua producentem ⁊ vngulas.¶ Et placebit) iſta laus (ſuꝑ vitulū nouellū) .i. pluſqͣꝫ ſacrificia legis in qua offerebat̉ vitulꝰ vnius anni. vn̄ ad hocexprimendum addit (cornua ꝓducentē ⁊ vngulas) ⁊ ho¶ Uideant pauperes ⁊ letent̉: querite deū⁊ viuet anima veſtra.¶ Uideant pauꝑes) qͥ nō pn̄t vitulos emere (⁊ letent̉) qꝛſacrificio laudis poſſunt deū placare ſi ex puro corde ꝓdat. vnde addit (q̄rite deū) toto corde. psͣ. In toto cordmeo exquiſiui te. ⁊ nō dicit emite ſꝫ tm̄ querite (⁊ viuet aīveſtra) .i. nō moriet̉ ꝑ pctm̄. vl̓ ſi mortua fuerit reſurgetꝰſecure querite inuenietis enim.¶ Qm̄ exaudiuit pauperes dominus ⁊ vinctos ſuos non deſpexit.¶ Qm̄ exaudiuit) ſꝑ (pauꝑes dn̄s) lꝫ ſit diues ⁊ magnuspsͣ. ⁊ nō deſpexit dep̄cationē pauꝑis. nec deſperetis ꝓpterea ſi in peccatis eſtis. qm̄ (⁊ vinctos) pctōꝝ funiculis (ſuos) .i. a ſe ſoluendos. ſicut dicit psͣ. Tibi ſoli peccaui. ſicutmedicus vocat egros ſuos quos a ſe curādos nouit (nēdeſpexit) quin eos ſolueret ſi ad eū clamauerūt. ⁊ ꝓpter fmiſit me vt eos ſoluerem. Eſa. xlij. dedi te in fedus ppl̓i. ijin lucem gentiū vt aperires oculos cecoꝝ ⁊ educeres vin.ctū de domo carceris ſedentes in tenebris. vel aliter ab illo loco (videantꝭ pauꝑes) orat xp̄s vt Abraā ⁊ alij qͥ in limbo ſunt pauꝑes ſatis videant. lumen xp̄m (⁊ letent̉) ex eoꝙ Ioh̓ viij. Abraam vidit ⁊ gauiſus eſt ⁊ vos crucifixores iudei (q̄rite deū) xp̄m ꝑ fidem (⁊ viuet anima vr̄a) inſide vel ex fide. Abac. ij. qͥ incredulus eſt: nō erit aīa eiꝰ recta in ſemetipſo. Iuſtus aūt in fide ſua viuet. ſꝫ queſierunt⁊ vixerūt anime eoꝝ qui dixerūt. Act̉. ij. qͥd faciemus virfratres ⁊cͣ. dico ꝙ (videant pauꝑes) qui ſunt in limbo (etletent̉) quare (qm̄ exaudiuit pauꝑes dn̄s) reſpiciet eosˡ ꝑme ac ſi clamorem eorum exaudiſſet qꝛ deſcendā ad eos(⁊vinctos ſuos) qui ibi tenebant̉ in inferno (nō deſpexit)qꝛ miſit me vt ſaluem eos. hoc eſt qd̓ xp̄o dicit. zach̓. ix. tu
quoqꝫ in ſanguine teſtamenti eduxiſti vinctos de lacu. ⁊ ꝓpterꝭ tanta beneficia laudandus eſt deus. vn̄ ſequit̉.¶ Laudent illum celi ⁊ terra: mare ⁊ omniareptilia in eis.¶ Laudent illū celi ⁊ terra) ad lr̄am .i. ꝓpter iſta q̄ creauitlaudet̉ creator in eis ⁊ laudat̉ quotidie nam¶ In celo reptat veſpertilio.¶ In terra ſerpens.¶ In mari cignus.¶ Hec ipſa etiā laudauerūt illū in paſſione. celi em̄ ſua lumina extinxerunt. tera tremuit. mare nō legit̉ cōmotū. ſedneceſſe fuit vt mota terra moueret̉ mare. ⁊ etiā ꝓpter lunam cuius motum ſequit̉ mare. vel Myſtice (celi) .i. apoſtoli (terra eccl̓ia de iudeis (mare gentiles (reptilia) cetera genera hominum vel om̄s peccatores terrenis adherētes. ⁊ merito laudandus eſt.¶ Qm̄ deus ſaluam faciet ſyon ⁊ edificabūtur ciuitates iude.¶ Qm̄ deus ſaluā faciet ſyon) .i. eccl̓iam extra ſyon nō eſtlocus ſaluatiōis qd̓ ſignatū fuit in diluuio vbi tm̄ ſaluatiſunt qͥ erant in archa. Gen̄. vij. j. Pet̓. iij. In diebus Noecum fabricaret̉ archa. in qua pauci .i. octo anime ſalue facte ſunt ꝑ aquaꝫ ꝙ ⁊ nūc ſimilis forme ſaluos facit baptiſma (⁊ edificabunt̉ ciuitates iude) .i. ꝑ orbē ꝑticulares eccleſie cōfitentiū xp̄m qͥ de iuda eſt. Eſa. xl. dic̄ ciuitatibꝰ iude ecce deus veſter. ecce dn̄s in fortitudine veniet ⁊ brachium eius dominabit̉. q. d. bene poterit edificare.¶ Et inhabitabunt ibi: ⁊ hereditate acquirent eam.¶ Et inhabitabunt ibi) fideles .ſ. pauꝑes ſpū de qͥbus p̄dixerat. ⁊ nō dicit tm̄ habitabunt ſꝫ (inhabitabūt) qͥdā enimibi habitāt numero ſꝫ nō inhabitant merito. dicit ergo (inhabitabunt ibi) .i. in eccl̓ia. q. d. nō erit deſerta. Soph̓. iij.derelinquā in medio tui ppl̓m pauperem ⁊ egenū ⁊ ſperabunt in noīe dn̄i (reliquie iſrael) .i. apl̓i. Roꝝ. xj. reliquieiſrael ſalue fient (⁊ ipſi) apl̓i (hereditate) .i. in ꝑpetua poſſeſſione (acquirent eam) eccl̓iam p̄dicatione ⁊ martyrio ſicut xp̄s de quo dicit Apl̓s Act̉. xx. Poſuit vos ep̄os regere eccl̓iam quā acquiſiuit ſanguine ſuo.¶ Et ſemen ſeruorum eius poſſidebit eam:⁊ qui diligunt nomē eius habitabūt in ea.¶ Et ſemen ſeruoꝝ eiꝰ) .i. p̄lati ſucceſſores apl̓oꝝ (poſſidebunt eam) nō ſemen hereticoꝝ (⁊ qui diligūt nomen eiꝰ)id eſt habentes fidem operantem ꝑ dilectionē (habitabūtin ea) nō exibunt ꝑ hereſes nec diſcedēt ſequētes an̄ xp̄mſicut multi. de quibꝰ. j. Thimo. iiij. In nouiſſimis temporibus diſcēdent quidam a fide attendentes ſpiritibꝰ erroris ⁊ doctrinis demonioꝝ ⁊cͣ. ¶ Moraliter (ego ſum pauper) quadruplici pauꝑtate: rerū: amicoꝝ: voluntatis: conſilij. ⁊ certe iſte pauꝑtates diuitie ſunt. Prouer. xiij. eſt qͣſipauꝑ cum in multis diuitijs ſit. Luc. vj. Beati pauꝑes qꝛveſtrū eſt regnum dei (⁊ dolens) quadruplici dolore .ſ. ꝓpeccatis ꝓprijs. ꝓ peccatis alienis. ꝓ dilatiōe patrie. ꝓ incolatu miſerie. psͣ. Heu mihi qꝛ incolatꝰ meꝰ ꝓlon. eſt. Seneca. Si vis vacare anime aut pauꝑ ſis oportet aut pauperi ſimilis ꝙ ob hoc ſolum amanda eſſet paupertas qꝛ aquibus ameris oſtendit (⁊ ſalus tua deus ſuſcepit me) tales ſine dubio ſaluat. Prouer. xxix. ſuperbū ſequit̉ humilitas ⁊ humilem ſpiritu ſuſcipiet gloria ſed multi ecōtrariopoſſunt dicere (ego ſum) diues ⁊ letus. ⁊ iō non ſalus ſeddamnatio ſuſcipiet me. Act. xiiij. Per multas em̄ tribulationes oportet intrare in regnum celorum. Hiero. Nimisdelicatus eſt qui vult gaudere cuꝫ mundo ⁊ regnare cumxp̄o. ideo non ſalutem ſed ve damnationis ꝓmittit eis dominus. Luc. vj. Ue vobis diuitibus qui habetis hic conſolationem veſtram. iō etiam dicit̉ Luce. xvj. Homo quidāerat diues ⁊ induebat̉ purpura ⁊ byſſo ⁊ epulabat̉ quotidie ſplendide. ecce ꝙ nec pauper nec dolens erat ⁊ non ſuſcepit eum ſalus domini ſꝫ mors inferni. vnde ibi ſequiturMortuus eſt diues ⁊ ſepultus in infernum. Sunt etiam
k 2
ꝓetiſde xp̄i paſſiōe eiuſqꝫfructu.
34
35
I
Myſtice.
Moral̓r.ī ꝑſona iuſti.
EExtra eccl̓iam n̄ eſt ſalꝰ
U
41
42