Pſalmus

cipe nō ſublime ſaꝑe nec ſꝑare in incerto diuitiarū ſed indeo viuo (⁊ in mari longe) ē mare mūdi ⁊ ē mare penitētie (in mari) mūdi qd̓ ē curioſitas ſunt (longe) cupidi. hijin deo nō ſperāt ſꝫ in incerto diuitiaꝝ ⁊ nō ad terrā viuentiū applicabunt̉ ſꝫ ad terrā vltimā ẜm qd̓ dr̄ Ezech̓. xxxijdetrahe eam ip̄am ⁊ filias gentiū robuſtaꝝ ad terrā vltimā. Itē mare bonū ē pnīa cuiꝰ nauis ē religio. Eccl̓i. xliij.Qui nauigāt mare enarrāt ꝑicula eiꝰ. Nō qͥ natat vel priclitat̉ in mari talis nō p̄t videre alios ꝑiclitātes ſꝫ qͥ ſtatin naui ⁊ vndiqꝫ circūſpicit iō hoīes mūdani qͥ ſubmergitur in fluctibꝰ maris mūdi ⁊ illi etiā qͥ in mari pnīe fluctibus tentationū agitati ad nauiculā fugere negligunt pericula alioꝝ nō attendūt in hoc (mari ē longe) qͥ ē ī arta pnitētia ⁊ taliū ē dn̄s ſpes eoꝝ (p̄parās mōtes) .i. p̄dicatores ad pugnandū ꝯͣ mare. Mare eī ad lr̄am ambit̉ montibꝰ qn̄ fluctus ꝯfringūt ne vltra ꝓcedat. Sic p̄dicatorerfluctus mūdi cōpeſcunt ſi bn̄ ſunt p̄parati (in ꝟtute tua.i. in pauꝑtate q̄ ē pͥma virtus quā dn̄s enūerat. Mathev. Beati pauꝑes ſpū ⁊ dr̄ (tua) .i. xp̄i ꝓpria qͥ nō habuit ihͦ mūdo vbi caput reclinaret. Iob. xxxviij. Circūdedi mare terminis meis ⁊ poſui vectem ⁊ oſtia ⁊ dixi hucuſqꝫ venies ⁊ nō ꝓcedēs ampliꝰ ⁊ hic ꝯfringes tumētes fluctꝰ tios: Sꝫ qꝛ in mari mūdi nō tm̄ ē ꝑiculū diuitiaꝝ ſꝫ ⁊ deliciarū ⁊ honoꝝ addit (accinctus potentia) ꝯͣ delicias. Dn̄sem̄ in p̄dicatoribꝰ accingit̉. cū illi ꝑ macerationē carnis ſereſtringūt q̄ maceratio lꝫ corpꝰ debiliter potētia dr̄ qꝛ ſpiritū roborat. vn̄. ij. Coꝝ. xij. Cū infirmor tūc potens ſumhac potētia debemꝰ nos accingere vt audacter poſſimꝰdicare. Iere. j. Accinge lūbos tuos ⁊ ſurge ⁊ loq̄re. Lucexij. Sint lumbi veſtri p̄cincti ⁊cͣ. j. Coꝝ. ix. Caſtigo corꝑmeū ⁊ in ſeruitutē redigo ne forte cū alijs p̄dicauero ipſereprobꝰ efficiar. Sꝫ de his duobꝰ pauꝑtate .ſ. ⁊ carnis macerationē p̄t hō ſuꝑbire niſi reuertēs ad cor de ſua īfirmtate hūiliet̉ ꝓpt̓ hoc bn̄ ſequit̉ (qͥ ꝯturbas ꝓfundū marꝭ.i. cor hōis ꝑ timorē. psͣ. Aīa mea turbata ē valde. ⁊ ſic tubādo excitas ſonū fluctuū eiꝰ. vt clamat ⁊ dicat qd̓ ſequiin psͣ. ſꝫ tu dn̄e vſqꝫ qͦ. q. d. ſana me dn̄e qm̄ ꝯtur. ſūt om̄ioſſa mea. q. nihil ꝟtutis ī me habeo. Ioh̓. v. Angelus dn̄deſcēdebat ī piſcinā ⁊ mouebat aqua ⁊ ſanabat̉ qͥcūqꝫ pͥdeſcēdebat ī piſcinā. ẜm etiā iſtā expoſitionē pn̄t ī hͦ verſinotari tres ordines eccl̓ie de quibꝰ Eze. xiiij. Noe. danieIob .i. p̄lati ꝯtinētes ⁊ ꝯiugati: p̄lati .n. mōtes ſūt in quorū vertice ē mons xp̄s ſicut. Miche. iiij. Erit mons domdn̄i in vertice montiū ⁊cͣ. In ꝯtinētibꝰ accinctus eſt dn̄sIn ꝯiugatis vero ē ꝯturbatio ſollicitudinis ⁊ cure mundane. jͣ. Coꝝ. vij. Qui cū vxore ē ſollicitꝰ ē q̄ ſūt mūdi ⁊ ibidē tribulationē carnis habebūt hmōi (turbabūt̉ gentes/.i. layci (⁊ timebūt qͥ habitāt terminos) qͥ .ſ. iugē hn̄t mortis memoriā. clerici aūt nō habitāt terminos qꝛ bonis prſentibus excecati. futura mala nō p̄uidēt. Quia Eſa. xlijQuis cecus niſi ẜuus meꝰ .ſ. clericus quis cecus niſi qͥ venūdatus ē. Iſti eī venūdati ſunt dyabolo ſꝫ illi qui hītanin terminis nō venūdant̉ ei. Mich̓. j. Nō eſt egreſſa q̄ habitat in terminis .i. aīa q̄ memor ē nouiſſimoꝝ nō ē egreſſa in captiuitatē diaboli Eccl̓i. vij. Memorare nouiſſimatua ⁊ ineternū nō peccabis (timebūt) inqͣꝫ (a ſignis tuisq̄ videbūt ī p̄dicatoribꝰ ꝯͣria ſignis mūdi. Tria eī ſignamiſſa ſunt in p̄cedēti verſu .ſ. pauꝑtas carnis mortificat⁊ hūilitas. q̄ ſignis mūdi ſunt oppoſita. de quibus j. Ihā. ij. O ē qd̓ ē ī mūdo ē ꝯcupiſcētia carnis. ⁊ ꝯcupiſcētoculoꝝ ⁊ ſuꝑbia vite. q. di. his ſignis pn̄t cognoſci qui ſūde mūdo. ⁊ qꝛ tūc libēter audiūt verbū d̓i bn̄ ſequit̉ (exitꝰmatutini ⁊ veſꝑe delectabis) .i. delectabilē facies ei exitūp̄dicatoꝝ etiā ſi nō tm̄ in mane: ſed etiā in veſꝑa exeāt adp̄dicandū. de qͦ Exitu. Mat. xiij. Exijt qui ſeminat ſeminare ſemē ſuū .i. verbū dei vt poſtea exponit in eodē captulo. ⁊ qd̓ debeat eſſe ſerotinus ⁊ matutinꝰ hr̄ Eccl̓es. xjMane ſeminia ſemē tuū ⁊ veſꝑe nō ceſſet manus tua psUeſꝑe ⁊ mane ⁊ meridie narrabo. Hos ergo exitus facitdn̄s bonis delectabiles vn̄ psͣ. qͣꝫdulcia faucibus meis eloquia tua. vel de canonicꝭ pōt dici ꝙ dn̄s delectat eos (exitus matutini) .i. ꝓuentus quos habēt qꝛ ſurgūt ad matu

tinas. licet em̄ non delectat eos ſurgere ad matutinas. tamē lucrū qn̄ recipit̉ delectabile ē eis (⁊ exitus veſꝑe) quādo .ſ. fiūt vigilie mortuorū ⁊ anniuerſaria in quibus recipiūt magnā pecuniā (viſitaſti) ꝑ flagella (terrā) pctōrempsͣ. Uiſitabo in virga iniquitates eoꝝ (⁊ inebriaſti eam) aſenſu tꝑalis delectationis alienādo. Iere. xxiij. Factꝰ ſuꝫquaſi vir ebrius ⁊ quaſi homo mādidus a vino a facie domini ⁊ a facie verboꝝ ſanctoꝝ eius (multiplicaſti locupletare eam) donis eius vt vbi abundauit delictū ſuꝑabundet ⁊ gr̄a. Prouerbi. x. Bn̄dictio dn̄i diuites facti. vl̓ d̓ futuro pōt legi (viſitaſti) .i. viſitabis (terrā) .i. corꝑa ſanctorū reſuſcitabis. Ezech̓. xxxvij. Hec dicit dn̄s ecce ego aperiā tumulos veſtros ⁊ educā vos de ſepulchris veſtrꝭ ⁊cͣ.(⁊ inebriaſti) .i. īebriabis eā celeſti dulcedine. psͣ. Inebriabūt̉ ab vbertate domꝰ tue (Multiplicaſti locupletare eā)celeſtibꝰ diuitijs. Eph̓. iij. Det vobis ẜm diuitas gl̓ie ſue.ad gloriā aūt nō ꝑuenitur. niſi ꝑ gratiā. vnde de gratia ſb̓iungitur (flumen dei repletū eſt aquis) flumen dei principalius eſt iordanis .i. humilis deſcendēdo .ſ. humilitas q̄aquis gratiarū impletur. Prouerbio. xij. Ubi humilitasibi ſapientia ⁊ in hoc flumine (paraſti cibum illoꝝ) .ſ. humiliū qꝛ ibi ſunt boni piſces ſquammigeri ſcꝫ ſollicitudines ꝓprie ſalutis q̄ a deo parant̉ (qm̄ ita) id ē ex dei paratione (eſt p̄paratio eius) tibi quaſi non alio modo parat̉niſi a deo Phyl̓. ij. Deus ē qui operat̉ in nobis velle ⁊ ꝑficere ꝓ bona voluntate ſua. q. d. nō alius operari hic poteſt ⁊ h̓ eſt cibus ſanctoꝝ Ioh̓. iiij. Meus cibus ē vt faciciam voluntatē eius qui miſit me: ſed qꝛ non eſt plena refectio ſi ſumat̉ cibus ſine potu. ideo poſt cibū petit potuꝫdicens (riuos eius inebria) ſꝫ quō poteſt aqua inebriari.Sol̓o nō dicit aquā ſed (riuos) riuus aūt nō ē aqua. ſꝫ alueus qd̓ ꝓbat alia lr̄a que habet (ſulcos eius inebria) etIoel̓. in fine. ſuꝑ omnes riuos iuda ibunt aque. riui ergoſiue aluei aut ſulci huius fluminis ſcꝫ humilitatis. ſūt humiles qͥ continent humilitatē hos inebriat dn̄s vino ꝯſolationis ſue vt p̄dictum cibū ſuauius ⁊ delectabilius poſſint ſumere. Can. v. Comedite amici ⁊ bibite ⁊ inebriamini cariſſimi (multiplica genimina eius) humilitatis vt incordibus hoīm creſcat humilitas. vel genimina eius ſuntbona ꝓpoſita q̄ neceſſe eſt multiplicari vt ad opus ꝑueniant: ſed iſta genimina parum multiplicantur. ſcꝫ peccatavel peccatores: de quibꝰ Luc. iij. Genimina viperarū qͥsoſtendit vobis fugere a venturā ira. Oſe. viij. Culmꝰ ſtāsnon eſt in eis germen non faciet farinam. hoc ſignatū eſtIudic. vj. vbi dicit̉ cum ſeuiſſet iſrael aſcendebat madiā⁊ amalech ⁊ ceteri orientaliū nationū apud eos figētes tētoria ſicut erāt ī herbis cūcta vaſtabāt. ad hoc aūt vt multiplicent̉ neceſſaria ē irrigatio diuine gr̄e. vn̄ ſequit̉ in ſtillicidijs eius letabit̉ germinās) id ē in irrigationē gr̄e (q̄eſt eius) id ē humilitatꝭ qꝛ deus humilibus dat gratiam.Si autem letabit̉ germinans multo magis letabitur colligens meſſem ẜm ꝙ dicitur Eſaie. ix. Letabuntur coramte ſicut qͥ letantur in meſſe de qua meſſe ſequit̉ (Benedices) o domine (corone anni benignitatis tue) Annꝰ iſteeſt vitā eterna de quo Eſaie. lxiij. Dies vltionis in cordemeo. annus retributionis mee venit. Hic annus habꝫ coronā .i. interminabilitateꝫ ⁊ honorem. Prouerbiorū. xvij.Corona tribuetur iibi in generatione et generationē. Huic corone benedicet dominus ſuperaddens omne gaudium omnem felicitatem. psͣ. Dominus benedicet populoſuo in pace.¶ Sunt autem in hac corona duodecim gaudia paradyſi que ſignificantur per duodecim Fructus arboris paradyſi. de quo dicitur Apocalyp. xxij. Exvtraqꝫ parte fluminis erat lignum vite afferens duodecim Fructus per ſingulos menſes. Sunt autem ſex illorum de euaſione mali. ⁊ ſex De adeptione boni. Anima enim qͣꝫdiu eſt in corpore eſt quaſi vincta in carcere et quando egredit̉ a corpore tunc liberatur a carcere vnde primum gaudium eſtde carceris abſolutione. Vnde clamat quidam de captiuis educ de carcere animam Et alius. Infelix ego homoquis me liberabit de corpore mortis hu ius Romanorū

Corona. xij.gaudioruꝫ inpatria.