Pſalmus

net aſſanda in igne gehēne: ſꝫ eorum violentie violentiuseſt reſiſtendū. Un̄ Eccl̓i. iiij. Pro iuſticia agonizare ꝓ aīatua ⁊ vſqꝫ ad mortem certa ꝓ iuſticia ⁊ deus expugnabiꝓ te inimicos tuos: ſꝫ quidā ſunt ita molles et effeminatiꝙ nolunt agonizare: ſꝫ dimittunt ſibi vim fieri: quidā autēbn̄ vim vi repellunt de vtriſqꝫ ſatis bn̄ habet̉ .j. Mach̓. ij.Ubi dr̄ ꝙ cum fugiſſet mathatias ⁊ ſequaces eius multiin deſertum venerūt aduerſus eos viri exercitus regis antiochi ⁊ ꝯſtituerūt aduerſus eos p̄lium die ſabbatorū: ⁊ illi nō rn̄derunt eis nec lapidem miſerūt nec opilauerūt loca occulta ⁊ mortui ſunt ex eis vſqꝫ ad mille aīas hominūAntiochus eſt dyabolus qui magnū habet exercitum mathatias ⁊ ſequaces eius ſunt penitentes: cetera oīa planſunt ſatis ⁊ notabilia: ⁊ ſequit̉ ibi de viris qui reſiſtūt violentie malorū: dicit vir ꝓximo ſuo: ſi oēs fecerimus ſicutfratres nr̄i fecerūt ⁊ nō pugnauerimus aduerſus gentesꝓ aīabus noſtris: citius diſꝑdent nos a terra: et oſtenditmodum quo ꝑſecuti ſunt eum .ſ. oꝑe ore ⁊ corde: oꝑe ꝑ hͦqd̓ dicit vim faciebāt: ore ꝑ hͦ qd̓ ſequit̉.¶ Et qui inquirebāt mala mihi locuti ſuntvanitates: ⁊ dolos tota die meditabant̉.¶ Locuti ſunt vanitates) .i. de vanis ⁊ inutilibus .ſ. de mūdi diuitijs ⁊ carnis delitijs quas mihi ſuggerebāt Eſa. xxiComedamus ⁊ bibamus ⁊c̄. Prouerb̓. jͣ. Omnē p̄cioſamſubſtantiam reꝑiemus implebimus domos nr̄as ſpolijmarſupiū ſit vnum oīm nr̄m ⁊cͣ. ⁊ ꝙ hec ſint vana ⁊ vantas dicit Eccl̓s. j. Uidi cuncta q̄ fiunt ſub ſole ⁊ ecce vniuerſa vanitas nō dicit ſupra ſolem: qꝛ ibi eſt veritas nonvanitas: inquirūt aūt mala auari ꝓprie: vn̄. j. Coꝝ. j. Ubiinquiſitor huius ſeculi. Item detractores vnde dicit Baſilius muſca ſanā carne nō curat ⁊ vlceri inſidet: ⁊ Gregſuꝑ Ezech̓. xix. Cum bona q̄ vident accuſare nequeūt mala q̄ nō vident ad accuſationē trahūt. Item ꝑſecutio cordis ⁊ notat̉ cum ſubiungit (⁊ dolos tota die meditabāt̉Hiere. ix. Pacem cum amico ſuo loquit̉ ⁊ occultē poniei inſidias: de his tribus nō agit hic recto ordine: qꝛ pͥmoeſt pctm̄ cordis: deinde oris: tercio oꝑis. ⁊ tranſuertit hordinē ad innuendū ꝑuerſitatē pctī. de his tribus Lu. vBeati eritis cum vos oderint homīes: ⁊ cum ſeꝑauerinvos ⁊ exprobrauerint ⁊ eiecerint nomen vr̄m tanqͣꝫ malꝓpter filium hoīs: poſtea on̄dit quō ſe habuit erga iſta: etpͥmo on̄dit ꝙ ex verbis eoꝝ nō irritabat̉: vnde dicit (eaūt). q. d. illi ita ⁊cͣ.¶ Ego aūt tanqͣꝫ ſurdus nō audiebam: ⁊ ſicut mutus nō aperiens os ſuum.¶ Tanqͣꝫ ſur. nō au.) .i. nō audire videbar qꝛ diſſimulabde tali ſurdo dr̄ Leuit̓. xix. Non maledices ſurdo. Scd̓meſt qꝛ nec verbo reclamabat: vn̄ addit. ⁊ ſicut mutus noaꝑiens os ſuū Ezech̓. iij. Linguā tuam adherere faciā ꝑlato tuo ⁊ eris mutus nec qͣſi vir obiurgās. Tercio on̄dpatientiā eius nō ſolum eſſe exterius ſꝫ etiam interius incorde. vnde ſubiungit.¶ Et factus ſum ſicut homo nō audiens: ⁊nō habens in ore ſuo redargutiones.¶ Hic em̄ idem dicit qd̓ primo dixit (ego aūt tāqͣꝫ ſurdu⁊cͣ.) ſꝫ illud refert̉ ad exterioreꝫ patiētia: iſtud aūt ad interiorem: vel primū ad ꝯtumelias: iſtud aūt ad laudes ſiuadulatōes. Un̄ dicit Hiero. Si ad patriam tendimus qͦtus ſyrenarū nō audiamus: ſyrene ſūt adulatores. de qubus Eſae. xiij. Et ſyrene in delubris voluptatis .i. in domibus magnatoꝝ qui faciūt ſe adorari ſicut ydola. Quarteoſtēdit ꝙ nec ſe excuſauit: vn̄ dicit (⁊ nō habēs) ſupple factus ſum ſicut hō (nō habēs in ore ſuo redargutiōes) qubus .ſ. ſe excuſans illos argueret: qꝛ me iniuſte ꝑſequebāt̉arguēdo: eſt ergo ſenſus illos qui me arguebāt nō redarguebam: ſꝫ patiēter ſuſtinebā licet eos poſſem redarguereRom̄. xiij. Non vobiſmetipſos defendentes chariſſimidate locum ire: hec quatuor ꝑ ordinē tangit Iob. iij. Nōne diſſimulaui nōne ſilui nōne quieui ⁊ venit ſuꝑ me indgnatio: diſſimulaui: qꝛ nō oſtēdi impatiētiā exterius: ſilui

qꝛ nō reclamaui: quieui qꝛ nō ſuꝫ turbatus interius venitſuꝑ me indignatio qꝛ nō repuli eam excuſando me. Pōtaut exponi de xp̄o totum a principio. qꝛ quedā ꝯueniūt eiin ꝑſona mēbroꝝ: quedam aūt in ꝑſona ſua: ſꝫ ab illo locoafflictus ſum ⁊cͣ. magis ꝓprie ī ꝑſona xp̄i exponit̉ vt dicatxp̄s (afflictus ſum) in paſſione multiplici afflictōne .ſ. ſputis alapis opprobrijs crucis afflictione ſpinarum coronatiōe: veſtis illuſione aceti potatōe: pedum ⁊ manuū foſſione ⁊ hmōi q̄ ꝓ nob̓ ſuſtinuit patiēter ⁊ nos miſeri ꝓ eo nōvolumus ſuſtinere Tren̄. j. Attendite ⁊ videte ſi eſt dolorſicut dolor meus Eſa. liij. Ipſe vulneratus eſt ꝓpter iniqͥtates nr̄as: attritus eſt ꝓpter ſcelera nr̄a (⁊ humiliatus ſūnimis). q. d. exceſſi in humilitate Luc. ix. Moyſes ⁊ helyas viſi erant in maieſtate ⁊ dicebāt exceſſum eius quē cōpleturus erat in hierl̓m Treū. iij. c. Recordare pauꝑtatismee ⁊ tranſgreſſiōis ⁊cͣ. (rugiebam a gemitu cordis mei.i. fortititer ⁊ terribiliter qͣꝫtum ad malos clamabā dicēs.In manus tuas ꝯmendo ſpi. meū Lu. xxiij. Clamās voce magna ieſus ait: in manus tuas ⁊cͣ. ⁊ Math̓. xxvij. Clamauit ieſus voce magnā hely hely ⁊cͣ. ⁊ poſt ieſus aūt iterum exclamās voce magna emiſit ſpm̄ Eſaie. xxj. Clamauit vt leo ſuꝑ ſpeculem dn̄i ego ſum ſtās iugiter ꝑ diē ⁊cͣ.Item clamauit in or̄oe Heb̓. v. Clamore valido ⁊ lachrimis p̄ces offerēs: ⁊ bn̄ dicit rugiebā: qꝛ ipſe eſt leo de tribu iuda Apo. v. Sed non in vanū clamaui qꝛ exauditusſum: vn̄ addit (on̄e ante te omne deſideriū meū ⁊cͣ.) ſicutſupra expoſitū eſt de penitēte Heb̓. v. Cum clamore valido ⁊ lachrymis p̄ces offerēs exauditus eſt ꝓ ſua reuerētia Prouer. xij. Deſideriū iuſti omne bonū (cor meū conturbatū eſt) triſticia naturali ꝓpaſſionis ⁊ ꝯpaſſionis: vn̄Matth̓ .xxvj. Cepit ieſus ꝯtriſtari ⁊ meſtus eſſe: tunc aitillis. triſtis eſt aīa mea vſqꝫ ad morteꝫ. Psͣ. Factū eſt cormeuꝫ tanqͣꝫ cera liqueſcēs in medio ventris mei Ioh̓. xj.Infremuit ieſus ſpū ⁊ turbauit ſemetip̄m (dereliquit mvirtus mea) ẜm opinionē iudeorū dicentiū Math̓. xxvj.Alios ſaluos fecit ſeip̄m nō pōt ſaluum ſaluum facere (⁊lumen oculorū) .i. apl̓orum. q. d. ipſi apl̓i excecati fuerunt⁊ me nō cognouerūt ꝑ veram fidem. Psͣ. Oculi mei languerunt p̄ inopia: vel ſic oculi ſunt p̄lati ⁊ p̄dicatores: horum oculorū lumen fuerūt apl̓i Matth̓. v. Vos eſtis luxhuius mūdi (ip̄m) lumen (nō eſt mecū) Zach̓. xiij. Percutite paſtore ⁊ diſꝑgent̉ oues gregis Ioh̓. xvj. Uenit hora ⁊ iam nunc venit vt diſꝑgamini vnuſquiſqꝫ in ꝓpria etme ſolū relinquatis (amici mei ⁊ ꝓximi mei) iudei et iudas (aduerſum me appropinquauerūt) Math̓. xxvj. Ecce appropinquabit qui me tradet: adhuc eo loquēte: ecceiudas vnus de. xij. venit ⁊ turba multa cum gladijs ⁊ fuſtibus ⁊cͣ. ⁊ accedēs ad ieſum dixit: Aue rabi: ⁊ oſculatuseſt eum: dixitqꝫ illi ieſus: amice ad qͥd veniſti (⁊ ſteterūt)qꝛ nō ꝓpter hoc qꝛ ita benigne locutus eſt: ⁊ ſeip̄m obtuliteis: ceſſauerūt a malicia (⁊ qui iuxta me erāt) .ſ. apl̓i qͥ comitabāt̉ me (de longe ſteterūt) qꝛ reliquerūt me. vn̄ Mathei. xxvj. Tunc diſcipuli oēs relicto eo fugerūt. Petrusaūt ſequebat̉ a longe (⁊ vim faciebāt qui querebat aīammeā) .ſ. iudei qui me violenter captum duxerūt ad princicipem ſacerdotū. vnde ibi Math̓. xxvj. Dicit̉ acceſſerūt⁊ manus iniecerūt in ieſum ⁊ tenuerūt eum: ⁊ poſtea ſeqͥtur. tenētes ieſum duxerūt ad caypham principem ſacerdotum (⁊ qui inquirebāt mala mihi) i. iudei qui inquirebant vtrum inuenirēt in eo cauſam mortis. ſicut dr̄ in psͣ.Scrutati ſunt iniquitates (locuti ſunt vanitates) .i. falſitates dicēdo falſa teſtimonia: vel (locuti ſunt vanitates.i. in vanū: qꝛ nō poterāt aliquid ꝓbare ꝯtra eum. Undein psͣ. Ei qd̓ modo p̄miſſum eſt adiungit̉ defecerūt ſcrutātes ſcrutinio. de his oībus habet̉ Math̓. xxvj. Principesſacerdotū ⁊ omne ꝯſilium querebāt falſum teſtimoniumcōtra ieſum vt eū morti traderēt ⁊ nō inuenerūt cū multifalſi teſtes acceſſiſſent (⁊ dolos meditabant̉ tota die) nondixit ꝙ loquerent̉ tota die vel facerēt tota die: qꝛ aliquando oportebat eos ceſſare: ſꝫ a maligna cogitatōe nūqͣꝫ ceſſabant. psͣ. Tota die iniuſticiā cogitauit linguā tua (egoaūt tanqͣꝫ ſurdus nō audiebam ⁊ ſicut inutus nō aperiēs

14

25

Figura

53

Allegoricede xp̄o allillo oco aflictus ſum