CXXXVTrigeſimuſſextus
CXXXV
ſt̓ q̄ delectāt̉ in dn̄o mūdi ꝯtēptores. qd̓ on̄dit ī psͣ. Renuitcōſolari anīa mea ſcꝫ in tꝑalibus delicijs. memor fui dei ⁊delectatꝰ ſum. btūs Bern̄. Delicata diuina cōſolatio necōcedit̉ amittētibus alienā Eſa. lviij. Si glorificauerꝭ deum dū nō facis vias tuas ⁊ nō inuenit̉ volūtas tua vt loris ſermonē. tūc delectaberis ſuꝑ dn̄o. hͦ ꝓprie cōuenit religioſis qͥ nec facere nec loqͥ pn̄t de volūtate ꝓpria. ⁊ nota ꝙdicit (petitōes cordis) nō oris. ex corde em̄ debet ꝓcedere⁊ trāſire ꝑ os. ⁊ ideo ꝓprie dr̄ cordis. ⁊ talē petitōem de facili exaudit dn̄s. Un̄ allegat. psͣ. Clamaui in toto corde exaudi me dn̄e. ſꝫ poſſet mō dicere aliqͥs peccator palatū habeo corruptū. ꝑ peccatū non poſſum in dn̄o delectari ꝙanīalis hō nō ꝑcipit ea que ſunt ſpūs dei. quid ergo facia.vn̄ quaſi reſpondēs dicit.¶ Reuela dn̄o viā tuā ⁊ ſꝑa ī eo ⁊ ipſe faciet¶ Reuela) in ꝯfeſſiōe (dn̄o) .i. vicario eius .ſ. ſacerdoti. vn̄ſacerdos nō ſcit pctm̄ ꝯfitētis inqͣꝫtuꝫ hō eſt. ſꝫ inqͣꝫtum eſtloco d̓i (viā) id ē vitā qua ad deū vel infernū tendimꝰ. v.oēs qͥ viuūt in pn̄ti vita dicunt̉ eſſe in via ⁊ ꝑegrini vocāHeb̓. xij. Nō habemꝰ hic manentē ciuitatē. ſꝫ futurā inqͥmus. ſꝫ qꝛ cōfeſſio debet fieri in ſpe ſatiſfaciēdi ⁊ veniā cōſequendi. ſtatim ſubiūgit (⁊ ſpera ī eo) qd̓ ſcꝫ det tibi ſatiſfaciēdi poſſibilitatē ⁊ ꝙ miſereat̉ tui veniā tribuēs pctōiudas em̄ pnīaꝫ habuit ⁊ ꝯfeſſus ē Mat .xxvij. ſꝫ qꝛ deſꝑuit perijt. vn̄ dr̄ Mat. xxvij. Vidēs iudas qͥ eū tradiditdānatus eſſꝫ pnīa ductus retulit. xxx. argēteos pͥncipibuſacerdotū dicēs. peccaui tradēs ſanguinē iuſtū. ecce de pnitētia ⁊ de ꝯfeſſiōe eius. ſꝫ de deſꝑatione ꝓpter quā perijtſeqͥt̉ ibi ꝙ abiēs laq̄o ſe ſuſpēdit. ſil̓r cayn ꝯfitens. ſꝫ tn̄ deſperās dixit Gen̄. iiij. Maior ē iniqͥtas mea qͣꝫ vt veniammerear. ſꝫ demētit̉ eū. btūs Bern̄. dicēs. Maior ē xp̄i pietas qͣꝫ qͣuis iniqͥtas. ſi aūt ꝯfeſſus fueris ⁊ ſꝑaueris: miſerebit̉. vn̄ addit (⁊ ip̄e) ſcꝫ deus (faciet) nō dicit qͥd. vn̄ intelligēdū eſt de ꝓprio oꝑe ſuo qd̓ eſt mīa. vn̄ dr̄ in collectDeꝰ cui ꝓpriū eſt miſereri ſꝑ ⁊ ꝑcere. vn̄ de ꝯͣrio oꝑe diciEſa xxviij. Iraſcet̉ vt faciat opus ſuū. q. d. nō eſt ſuū opiraſci ſꝫ miſereri. vn̄ ſeqͥt̉ ibi. alienū eſt opꝰ eius ab eo. necſolū dimittet dn̄s pctā: ſꝫ ⁊ illud qd̓ in te oꝑabitur: ⁊ remunerabit. vnde ſequit̉.¶ Et educet qͣſi lumē iuſticiā tuā ⁊ iudiciuꝫtuū tāqͣꝫ meridiē ſubditꝰ eſto dn̄o ⁊ ora eū¶ Iuſti) poſſumꝰ intelligere vindictā quā ſumit hō de ſeip̄o ꝓ pctīs. iudiciū aūt prudētiā quā bonū a malo ſeꝑuit: ⁊ bonū plus qͣꝫ malū eligit. vt ſumat̉ hͦ iudiciū ⁊ ꝓ iudicio diſcretōis. ⁊ ꝓ iudicio electōis educet ergo quaſi lumē iuſticiā ⁊ iudiciū tuū (tāqͣꝫ meridiē) qn̄ hec oīa in futiro: iudicio oībus reuelabit: ⁊ ꝓ his luce ꝑpetua te ditabivn̄ Iob. xj. Quaſi meridianꝰ fulgor ꝯſurget tibi ad veſꝑrū ⁊ cū te ꝯſumptū putaueris orieris vt lucifer. vel de pꝰti p̄t legi (educet) .i. extraducet vt alijs luceāt: q̄ priꝰ indxerat .i. intꝰ in corde tuo duxerat vt te illumīaret: ⁊ in hoſenſu p̄t ſumi (iuſticia ⁊ iudiciū) ſicut ſupra. vel ſic vt iuſticia ſit qͥcqͥd bonū facimꝰ ⁊ hoc educit̉ quaſi lumē ad exēplū alioꝝ. vn̄ Mat. v. Sic lu. lux vr̄a co. ho. ⁊cͣ. ſꝫ quia oēsiuſticie nr̄e ſunt ſicut pānus mēſtruate. iō neceſſe ē vt ſuꝑneniat iudiciū quo ip̄e iuſticie iudicent̉ ⁊ lauent̉ ſordes.vn̄ dicit Iob. ix. Uerebar oīa oꝑa mea ſciēs ꝙ nō p̄ceresdelinquēti. Glo. Oīa oꝑa etiā bona ⁊ qꝛ hoc ꝑfectiꝰ eſtprimū. iō de hoc dicit. (⁊ quaſi meridiē) ꝙ plus dic̄ qͣꝫ ſimplicit̓ lumē. Et ꝙ iſtud iudiciū debeat fieri de iuſticia oſtēdit ſeq̄ns lr̄a q̄ dicit (ſubditꝰ eſto dn̄o). q. d. noli altū ſaꝑeſꝫ time (⁊ ora eū) vt qd̓ imꝑfectū eſt ī te ſuppleat. ſic faciebat Iob qͥ dicit Ioh̓. ix. Si habuero qͥppiā iuſtū. nō rn̄dobo ſꝫ meū iudicē dep̄cabor. cū dicit nō rn̄debo notat h̓ qd̓hic dr̄ (ſubditꝰ eſto) qͥ em̄ ſubditꝰ eſt dn̄o ſuo nō rn̄det eide pari ſꝫ hūiliter audit increpatōeꝫ dn̄i ſui cū dicit (dep̄cabor) idē ē qd̓ dr̄ ora eū ⁊ bn̄ priꝰ dicit (ſb̓itꝰ eſto) ⁊ poſtea(ora eū) qꝛ hūilis ſpūs debꝫ p̄cedere ⁊ ꝓferre or̄onē. Un̄Eccl̓i. xxxv. Or̄o humiliātis ſe nubes penetrabit.¶ Noli emulari in eo qui ꝓſperatur in via
ſua in homine faciente iniuſticias.¶ Noli emulari) p̄miſſis malis q̄ mali habebunt ⁊ bonisque boni habebūt. h̓ ꝯcludit qd̓ prius ꝓpoſuęrat. qꝛ pͥmofuit quaſi ꝓpoſitū. ꝑ ea aūt q̄ ſecuta ſunt ē ꝓbatū. vn̄ hicꝯcludit̉ (noli emulari) expone vtsͣ. (in eo qͥ ꝓſꝑat̉ in viaſua) ⁊ vere ſua nō dei qꝛ dixerūt deo recēde a nobis ſcīaꝫviaꝝ tuaꝝ nolumꝰ. ſicut de diuitibꝰ dr̄ Iob. xxj. Quia autē ſua nō eſt iō mala ⁊ nociua. Prouer. xij. Iter impioruꝫdecipiet eos. ⁊ in. psͣ. Nouit dn̄s viā iuſtoꝝ ⁊ iter im. peri.Iac .j. Diues in mūeribus ſuis marceſcet. ⁊ qͥs ſit iſte quiſic ꝓſperat̉ in via ſua on̄dit ſubdēs (et) ꝓ id eſt (in hoīefaciēte) nō tm̄ cogitate (iniuſticias) pluralit̓ dicit ad denotandū multitudinē. qꝛ oīs pctōr ad minus tripl̓r facit iniuſticiā. pͥmā deo cui affert aīam ſuā quā creauit ⁊ redemiſanguine ꝓprio. Deūt̓. xxxij. Heccine. reddis dn̄o populeſtultē ⁊ inſipiēs. nūqͥd nō ip̄e eſt pr̄ tuus qͥ cuſtodit te ⁊ fecit ⁊ creauit te. Scd̓a ſibi cui aufert deū Eſa. l. Iniqͥtatesvr̄e diuiſerūt inter vos ⁊ deū. ⁊ pctā vr̄a abſcōderūt faciēeius a vobis. Tercia ꝓximo cui aufert fructū or̄onū ſuarum Tren̄. iij. Oppoſuiſtis nubē ne trāſiret or̄o.¶ Deſine ab ira ⁊ derelinque furorem: noliemulari vt maligneris.¶ De ſine ab ira) .i. rūpe irā ne ꝓcedat (derelinque furorem) .i. deū nō blaſphemes. nec arguas de negligentia. iraem̄ minor eſt. furor aūt maior. qn̄ ſcꝫ vſqꝫ ad inſana ꝟbavel facta trahit̉ hō. inſania aūt eſt vt ꝟmis arguat creatorē. qd̓ facit ille qͥ murmurat vel blaſphemat de ꝓſperitatemaloꝝ. vn̄ in ꝓlogo abacuc ſuꝑ verbis illis Abacuc. j. Utqꝫ quo dn̄e clamabo ⁊cͣ. qͣre taces ꝯculcāte impio iuſtiore ſe ⁊cͣ. dic̄ Iero. Uide qͣꝫtemeraria vox ⁊ qͦdāmō blaſphemātis creatorē ſuū ad iudicium ꝓuocare. ⁊ vas fragile aduerſus figulū cur tale vel tale factū ſit diſputare. dico ergo ꝙ de hoc nec turberis nec blaſphemes ⁊ p̄ter hͦ neceſſeeſt vt nō imiteris eos in malicia ſua. vn̄ addit (noli emulari) .i. imitari eos (vt) ſic (maligneris) .i. vt ſic malignusefficiaris. ⁊ malo igne vraris .ſ. cupiditatis luxurie. ⁊ ceteroꝝ vicioꝝ. Prouer. xxiij. Nō emulet̉ cor tuū pctōres. etvere nō eſt emulandū: ſed ſuſtinendū.¶ Qm̄ qui malignantur exterminabūtur: ſuſtinētes autē dn̄m ipſi hereditabūt terram.¶ Exterminabunt̉) .i. extra terminos celeſtis patrie damnabuntur. quando dicetur illud Apocal̓. vltimo. Foris canes et venefici ⁊ impudici. ad hanc exterminatiōem faciēdam armabit ſe dominus armis illis que deſcribunt̉ Sapien. v. Induet pro torace iuſticiam. ⁊ accipiet pro galeaiudicium rectum. ſumet ſcutum inexpugnabile equitateꝫacuet autē diram irā in lanceā. ⁊ pugnabit cum illo orbisterraꝝ ꝯtra inſenſatos. ibūt directe emiſſiones fulgurumtanqͣꝫ habene curuato arcu nubiū exterminabunt̉ impij. īhoc vltimo verbo loqͥtur metaphorice ⁊ vocat arcū nubum yridē ſuꝑ yrim. qͥ fit ex reꝑcuſſiōe radioꝝ ſolis ⁊ nubium habenas vocat illas lineas diuerſoꝝ coloꝝ q̄ ſunt inyride vel yri. q̄ ſole radiāte facile diſſoluūtur. ſic impij facile extermīabunt̉ a ꝯſpectu ſolis iuſticie. vel ibi p̄t legi habene curuato arcu. ⁊ ē ſenſus. ita oportebit eos in infernūire data ſnīa a dn̄o. Itē maledicti ⁊cͣ. ſicut ſagitta mittit̉ab arcu bn̄ tenſo ⁊ curuato. ita illi (ſuſtinētes aūt) .i. patientes (dominum) flagellantē. vel (ſuſtinētes) .i. ſpantes(dn̄m) p̄mia differētē (hereditabūt) ineternū poſſidebūt(terrā) viuētiū. ⁊ qꝛ ꝑ ſuſtinētiā tm̄ bonū acqͥrit̉. infelicesſunt qͥ talētū ſuſtinētie nō hn̄t. vn̄ maledicūt̉ Eccl̓i. ij. Uehis qͥ ꝑdiderūt ſuſtinētiā. ſicut in ꝓuerbio dr̄ modio viniad numū. ve illi qͥ nō hn̄t illū. Et ne tediū ſit nimis diu ſuſtinere maliciā malignantiū oſtendit. ꝙ cito veniet eorumꝑditio. vnde ſequitur.¶ Et adhuc puſillū ⁊ nō erit peccator ⁊ queres locum eius ⁊ nō inuenies.¶ Et adhuc puſillum) .i. parum reſtat (⁊ nō erit pctōr) .i.dominiū eius. ⁊ vere nō erit cū ſit ſociꝰ eius qͥ nō ē. de hacacceleratione Iohel̓. iij. Cito velociter reddam viciſſitū/ Snqͣ
HQuō pctōrdr̄ nō eſſe