Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
LVv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

dicuntur qui ad celum eriguntur per ſpem protegit gradentes ſimpliciter per charitateꝫ ille ſimpliciter graditurnec interiꝰ amittit benignitatē nec exteriꝰ īpatientiā on̄diItē (on̄s ē illuminatio) vis rōnabilis (ſalus) cōcupiſciblis (ꝓtector) iraſcibilis. Eccl̓i. xxx. Illuminās oculos dāsſanitatē vitā: ecce illa tria .ſ. illūiatio ſalꝰ ꝓtector vite mee dn̄s mihi iſta faciat (a trepidabo) qͣſi dicat a nullopōt ſenſus a hoīe vel a quā re: qꝛ hec dictio (quo) pōtlegi ī maſculino vel ī neutro in vtroqꝫ p̄t dicere qꝛ nec hominē nec aliud timere p̄t quē dn̄s ita ꝓtegit. ꝓuer. xxviijFugit impiꝰ nemine ꝑſequēte: iuſtus aūt. q. leo confidenabſqꝫ terrore erit: dicit pͥmo (quē timebo) ſcd̓o dicit (atrepidabo) q. d. neqꝫ timebo intus ī corde neqꝫ trepidaboexteriꝰ in corꝑe vt cōpetēter ordinata ſunt ꝟba vt dicatudn̄s illūiatio mea ſalus mea quē timebo: qꝛ hec duo ſcilicet (illuminatio ſalus) ſunt ꝯͣ duo impedimēta ſiue incōmoda impugnātiū ſunt intrinſeca .ſ. (illuminatio) cōtraignoruntiā ( ſalꝰ) ꝯͣ impotentiā infirmitatē: ſtatimpoſt iſta duo remedia habita intrinſecꝰ a dn̄o addit (quetimebo) qͣſi timeho intus hn̄s intus ſcientiā fortitud. Terciū impedimentū ſiue incōmodū impugnantiū eſtgrauis occurſus inimicoꝝ: hoc ē extrinſecus: ꝯͣ qd̓ dicit(dn̄s ꝓtector vite mee) Gen̄. xv. Ego ꝓtector eiꝰ ſū. Eccī.xxiiij. Protector potētie firmamentū ꝟtutis: ideo (a quotrepidabo) exteriꝰ. Eccl̓i. xxiiij. Qui timet deū nihil trepidat: de his tribꝰ incōmodis dr̄ in psͣ. Fiāt vie illoꝝ tenebr lubricū: angelꝰ dn̄i coartās eos: qd̓ trepidabit abinimicis oſtendit. q. inductionem. omnis enim inimicusaut eſt occultus aut apertus: de occultis inimicis qui ſe ſimulant amicos eſſe non ſunt: dicit. Duin appropiant ſuper me nocentes: vtedant carnes meas. appropiāt ſuꝑ me ⁊cͣ. nocētes) .i. nocere cupientes ſi noceāt impediente dn̄i auxilio tunc etiā timeboappropiant dicit: qꝛ ſe amicos ſimulant ſimul cōicant ſiiudas appropiauit ad dn̄m. Mat. xxvj. Accedēs ad ih̓mdixit aue rabi oſculatus ē ſub hoc genere inimicoꝝp̄bendunt̉ adulatores detractores amici carnales amici menſe: oēs in veritate inimici ſunt. Mat. vij. Inimicihoīs domeſtici eiꝰ dicunt̉ nocētes anthonomatice: qꝛ ſcut dicit Hiero. Nulla peſtis efficacior ad nocendū qͣꝫ familiaris inimicus hi oēs ſic appropiāt ſuꝑ me (vt edantcarnes meas) adolatores em̄ comedūt carnes .i. ſibi incorporant pctā eoꝝ qͥbus adulant̉. Oſce. iiij. Pctā ppl̓. mercomederūt ad iniqͥtatē ſubleuabāt aīas eoꝝ. Qm̄ laidat̉ pctōr in deſiderijs aīe ſue ⁊cͣ. detractores comeduntꝰcorrodēt carnes detrahēdo. Prouer. xxiij. Noli in cōuuijs potatoꝝ nec in cōmeſſationibꝰ eoꝝ carnes ad veſcē conferūt amici carnales ſocij menſe comedūt carnesid ē deuorāt ſubſtantiā hoīs: ꝓpter hoc ſequūt̉ homineſicut illi qͥbus dicit dn̄s Ioh̓. vj. Queritis me non qꝛ vioſtis ſignā ſꝫ qꝛ māducaſtis ex panibꝰ Sene. Mel muſce ſequunt̉: cadauera lupi: p̄dam ſequit̉ turba iſta hominēIob. xxx. Qui me comedūt dormiūt. Aꝑtoꝝ aūt inimicoꝝ quidam nocent alonge quia non audent vel non volunt congredi cum aduerſarijs: de his dicit. Qui tribulant me inimici mei ipſi infirmati ſunt et ceciderunt. Qui tribulāt me inimici mei) ip̄i .ſ. nocentes inimici tribulātes (infirmati ſunt) non potentes ꝑficere qd̓ intendobāt. Iob. v. Diſſipat cogitatiōes malignoꝝ ne poſſint implere manus eoꝝ qd̓ ceperant ( ceciderūt) victi: alij autēapparatu multitudine exercitus deterrere volūt aduerſarios de quibus addit. Si conſiſtāt aduerſum me caſtra timebit cor meum. Si conſiſtant aduerſum me caſtra timebit cor meū)alij tm̄ terrēdo nocent: ſꝫ affligēdo: vnde dicit. Si exurgat aduerſum me prelium in hocego ſperabo.

Si exurgat aduer. me p̄lium in hoc ego ſperabo) GregoTanto ſpes in deū ſolidior ſurgit quāto qͥs ꝓpt̓ ip̄m gͣuiora ꝑtulerit. Iuxta hāc ſil̓itudine demōes qͦtuor modis impugnāt hoīem .ſ. blandiēdo ſe trāſfigurādo ī angelos lubocis: de dicit ( appropiāt ſuꝑ me nocētes vt edant carnes meas) .i. vt ī carnalibꝰ meis oꝑibꝰ delectent̉. Abac. j.Incraſſata ē ꝑs eiꝰ electus cibꝰ eius. Scd̓o tentāt hominēin exterioribꝰ tribulādo: ſicut Iob. j. de dicit). tribulātme inimici me ip̄i infirmati ſunt) vt poſſint nocere aīeꝓpt̓ hoc ( ceciderūt) a ꝓpoſito qd̓ intendebāt .ſ. ruinā arme iuſte. Iob. j. Extēde paululū manū tuā tāge cūctapoſſidet niſi in faciē bn̄dixerit tibi: hoc aꝑte on̄dit diabolus tribulatiōem in rebꝰ corꝑe Iob q̄rebat niſi vt hoc traheret ad pctm̄. Itē tentat diabolꝰ hoīem piſillanimitate vt etiā an̄ bellū ip̄m puſillanimitatē deijciat ẜm qd̓ ꝯminatus ē beato martino aduerſaret̉ ei ībus: ſꝫ beatꝰ martinꝰ rn̄dit dn̄s mihi adiutor eſt timebo⁊cͣ. ſil̓r dicit iuſtus (ſi ꝯſiſtāt aduerſum me caſtra) demo vt me deterreant ſimul. Mat. xij. Aſſumit ſeptē ſpiritꝰneqͥores ſe. ij. Paral̓. xx. Cōgregati ſunt filij mōab amō ſeir ( timebit cor meū) .i. cedet timore: vt ad eos deſperādo tranſfugiā ſꝫ ꝯfidā ī caſtris dn̄i vn̄. iiij. Reguꝫ. vj.dixit helyſeus ad pueꝝ ſuū noli timere. plures nobiſcuꝫſunt quā illis.. Mach. iij. Quō poterimꝰ pauci pugnre aduerſus multitudinē tantā fortē: ait iudas: facileē cōcludi multos ī manꝰ paucoꝝ ē dr̄ia in ꝯſpectu d̓iceli liberare in multis ī paucis: qꝛ ī multitudine exercitus victoria belli ſꝫ de celo fortitudo ē. Itē tentat manifeſte fortit̉ diuerſis tentationibꝰ affligēdo ꝯgrediendo de hoc dicit (ſi exurgat aduerſū me p̄liū in hoc ego ſpirabo) qꝛ ideo ꝑmittit me dn̄s tētari vt me adiuuet merear reſiſtēdo. Sap̄. x. Certamē forte dedit illi vt vinceret etſciret: qm̄ oīm potētior ē ſapiētia. j. Coꝝ. x. Fidelis deꝰ qu patiet̉ vos tentari ſupra id qd̓ poteſtis: ſꝫ faciet tētatione etiā ꝓuentū vt poſſitis ſuſtincͣ. Iere. xv. Rebellabūaduerſum te p̄ualebunt: qꝛ ego tecū ſum vt ſaluem tevel hec qͣtuor pn̄t ſignari alia qͣtuor genera hoſtiū .ſ. interioꝝ exterioꝝ: ſuꝑioꝝ īferioꝝ: īteriores ſunt illecebre carnales: exteriores ſunt illecebre ſeculares: ſuꝑiores ſunt demones de faſtū ſuꝑbia tentātes. Inferiores ſūt homīesmalignātes. de interioribꝰ dr̄ (appropiāt ſuꝑ me nocētes)appropiāt em̄ ītra nos ſūt ex nobis oriunt̉: aūt ꝯfertiūt p̄n̄t dicere ſuꝑ me aſcēdūt: ſolū appropiāt ſꝫ in illis reſiſtūt: tn̄ delectationē ſentiunt: appropiāt ſuꝑ eos: ſꝫtn̄ aſcēdunt. Gen̄. iiij. Sub te erit appetitꝰ tuꝰ tu dn̄aberis illius (vt edāt carnes meas) ad lr̄am corpꝰ deſtruit̉ gulā luxuriā. ꝓuer. v. Lōge fac ab ea .ſ. a muliere viamtuā et ne appropinques foribꝰ domꝰ illius ne gemas ī nouiſſimis qn̄ ꝯſumpſeris carnes corpus tuū. De exterioribus .ſ. de motibꝰ ſecularibꝰ quos tentat̉ de habendisdiuitijs addit ( tribulāt me inimici mei) In his tribulat̉: vn̄ dn̄s vocat diuitias ſpinas. Mat. xiij. Eccleſi. ij.Cuncti dies eiꝰ laboribus erumnis pleni ſunt. nūc no.ctem mente requieſcit. De ſuꝑioribꝰ dicit. ſi ꝯſiſtant aduerſum me caſtra. q. d. magnū exercitū caſtroꝝ non timeboIudith. ix. Reſpexi caſtra aſſyrioꝝ ſicut caſtra egyptio. reſpectꝰ dei ē gr̄e īfuſio oīa vicia ſubiugant̉. ꝓuer. xx.Rex ſedet ī ſolio iudicij diſſipat malū intuitu ſuo ⁊cͣ.caſtra egyptioꝝ ſunt vicia carnalia. caſtra aſſyrioruꝫ viciaſpūalia. caſtra recte ſignificat̉ motꝰ qͥbꝰ tētamur de faſtu ſuꝑbia. vn̄ ī psͣ. hij ī curribꝰ hij in eqͥs ⁊cͣ. de inferioribꝰ dicit (ſi exur. aduer. me p̄liū) vicꝫ hoīm ꝑſequentiū pomulti inſurgunt aduerſum me. Ille autē ꝟſus ( appropiāt) ⁊cͣ. ꝓprie p̄t exponi de p̄latꝭ vt dicat eccl̓ia timebodum appropiāt ſuꝑ me nocētes .ſ. qn̄ mali preponunt̉ ſuper eam qui deberent ꝓdeſſe obeſſe. ip̄i ecōtrarioꝓſunt ſed obſunt vnde dicit (nocentes) Tren̄. j. facti ſūthoſtes eius in capite quod oſtēdit cum ſubiungit (vt edātcarnes meas) ipſi enim ad hoc deberent accedere vt paſcerent oues domini et nutrirent eas. et ipſi tranſgulantexcoriant eas. Michee iij. Qui violenter tollitis pelles eorum deſuꝑ eas carnē eoꝝ deſuꝑ oſſibꝰ eoꝝ comederūt

Quataogenera inimicorum.

Drabo.tuornpugnahomines.