Uigeſi muſquintusLIII

¶ Iudica me dn̄e) Titulꝰ. psͣ. dauid. titulꝰ ptꝫ in p̄cedentpsͣ. volēs vir iuſtus aſcēdere in paradyſuꝫ pꝰ xp̄m q̄ ē ciutas nō manufacta petijt a ſe remoueri tria impedimēta .ſignorātiā vie: ibi (vias tuas dn̄e demōſtra mihi ⁊cͣ) ⁊ onꝰpeccati: ibi (dimitte vniuerſa delicta mea) ⁊ ſupra (delictiuuētutis mee ⁊ċ) In hoc poͣ. petit a ſe remoueri terciū īpedimentū .ſ. ꝯſortiū maloꝝ ⁊ ē iſte psͣ. biꝑtitus. Primo petivt ſeꝑaret̉ h̓ a malis. Scd̓o ne in futuro cū eis cōmiſceatibi (dn̄e dilexi decorē) dicit gͦ (Iudica me dn̄e) iudicio diſcretiōis .i. diuide me a malis. Eſa .j. Syon in iudicio redimeris. Prouer xxv. Iudiciū determīat cauſas qꝛ ē finisītigatōis. Eſa. xxviij. Pona ī ponde̓ iudiciū. Volūt autē duidi quidā a malis qͥdā ex miſcd̓ia. quidā ex cautela vl̓ accautelā. quidā ex ſuꝑbia. Ex miſcd̓ia recedūt iuſti a maliqn̄ ꝓpt̓ hoc recedunt ne illi peiores fiant ꝑſequēdo eos veblaſphemādo ſicut dn̄s fugit. Ioh̓. viij. Tulerunt iudeipides vt iacerēt in eū. ieſus autē abſcodit ſe ⁊ exiuit de tēplo. Ex cautela recedunt iuſti: ne ex ꝯſortio maloꝝ maliſant: ſicut Io. bapti. Lu. j. Puer autē creſcebat ⁊ ꝯfortabatur ſpū: ⁊ erat ī deſerto vſqꝫ in diē oſtēſionis ſue ad iſrl̓. ethymno antra deſerti teneris ſub annis ciuiū turmas fugens petiſti ne leui ſaltē maculare vitā famīe poſſes. Ex ſupbia fugiūt hypocrite ⁊ ſuꝑſticioſi: ⁊ tales erāt phariſeiapl̓is dicebāt. Mat. ix. Quare cū publicanis ⁊ pctōribusmāducat mgr̄ veſter. Eſaie. lxv. Qui dicūt recede a me n.appropinques mihi: qꝛ īmūdus es: iſti fumꝰ erunt ī furoremeo ignis ardēs tota die. hic gͦ petit iuſtus ſeꝑari a maliad cautelā vt .ſ. caueat culpā eoꝝ ⁊ penā eoꝝ culpā triplne .ſ. trahat̉ ad pctm̄ ꝑ exemplū ⁊ ꝯſortiū qꝛ ex ꝯuictu formant̉ mores. psͣ. Cū ꝑuerſo ꝑuerteris. Eccl̓i. xiij. Qui tetigerit picē coinqͥnabit̉ ab ea ⁊ qͥ cōicauerit ſuꝑbo induet ſuperbiā. Itē ne trahat̉ ad pctm̄ ꝑ prauū colloquiū. ij. Corxv. Corrumpunt bonos mores colloqͥa mala. Itē ne ꝑ cōſenſum .ſ. ne ꝯſentiat malo eoꝝ: vl̓ nō arguēdo cum poſſivel etiā fauorē ꝯſilium ⁊ auxiliū p̄bendo ad Rom .j. Quta ia agunt digni ſunt morte nō ſolum qͥ ea faciūt ſꝫ ⁊ qͥ facientibꝰ ꝯſentiunt: ꝓpt̓ hoc dicit Eſaie. lij. Recedite recedte exite inde pollutum nolite tāgere: ter dicit recedite vl̓ ēite qꝛ recedendū vel exeundum ē ne polluat̉ hō in cordeꝯſenſum: vel in ore ſiue ex ore ꝑ colloquiū vel in oꝑe ꝑ malum exēplum nec ſolum vt caueat culpā recedere debꝫ iuſtus a cōſortio maloꝝ: ſꝫ etiā vt caueat penā. Gen̄. xix. Suigite egredimini de loco iſto qꝛ delebit dn̄s ciuitatē hanc: epoſt ſurge ⁊cͣ. ne ⁊ tu pereas in ſcelere ciuitatis. Num. xvOīs iſrl̓ qͥ ſtabat ꝑ gyruꝫ fugit a clamore pereunti dicensne forte ⁊ nos terra deglutiat: poſtea oſtēdit iuſtus merit:quare hoc petat ⁊ pͥmo meritu pietatis: vn̄ dicit (quoniaego ī īnocētia mea ingreſſus ſū) .ſ. viā iuſticie. ē eī innocēsqͥ nec miſerum facit nec miſeꝝ relinqͥt: ⁊ hec ē pietās ꝯtraProuer. xx. Quis pōt dicere mundū ē cor meum. Eccl̓e.vij. Nō eſt ſanctus qͥ faciet bonum ⁊ nō peccet. Mich̓. vSanctus in hoībus nō ē. Iob .xxv. Stelle nō ſunt munoin ꝯſpectu eius. Solutio. Cſa. ij. Ingredere in petrā medtatio quippe dn̄ice paſſionis ē ingreſſus in innocētia qꝛ innocentē facit Hiere. vj. Poſt me ingredi nō ceſſabis etHeb̓. iiij. Feſtinemus ingredi in illā requiē. Oſee. xj. Egedn̄s ⁊ ciuitatē nō ingredior ⁊ dicit (mea) ad oſtendendūꝙ nō ē pura. Eſa. lxiiij. Iuſticie veſtre ſicut pannus menſtruate Iob. ix. Si lotꝰ fuero. q. aquis niuis ⁊ fulſerint velut mundiſſime manꝰ mee: tamē ſordibꝰ intinges me. i. intinctū on̄des: ⁊ dicit (ingreſſus ſumi) qꝛ reputat ſe adhuceē in pͥncipio. ps. Et dixi nūc cepi. Scd̓o on̄dit meritū ſpedicēs (⁊ ī dn̄o ſperās nō infirmabor) .i. in bono qd̓ ingreſus ſum fortit̉ ꝑſeuerabo: qꝛ ſpero in dn̄o. Eſa. xl. Qui ſperant in dn̄o mutabunt fortitudinē aſſumant pennas ſicutaquile: ⁊ currunt ⁊ nō laborabunt: ambulabunt ⁊ nō deficient. poſtea oſtendit meritum patientie dicens.¶Proba me domine ⁊ tenta me. vre renesneos ⁊ cor meum.¶Proba me domine ⁊ tenta me) id eſt tenta ⁊ probaTentat autē deus multis reſpectibꝰ: vꝫ vt exerceat. Deuxiij. Tentit nos deus noſter vt palam fiat vtrum diligatꝭ

Ut poſteris det exemplum. Tobie. ij. Hanc tentationemideo permiſit venire illi vt poſteris daretur exemplum patientie illius.Ut terreat. Exo. xv. Tentauit eum dominus dicens ⁊cͣ.Ut doceat Ioh̓is vj. Unde ememꝰ panes ⁊cͣ. Eccl̓. xxxiiijQuicunqꝫ tentatus ⁊cͣ.Ut probet. Gene. xxij. Tentauit dominus abraam ſic tentatus eſt Iob.Ut purget. Sapien̄. iij. Deus tentauit illos ⁊ inuenit eosdignos ſe.Ut declaret ſuꝑbiā cordis. ij. Para. xxxij. Dereliquit eumdn̄s vt tentaretur. Tentat ꝟo hō multiplicit̓ deū Iudith.Uos qui eſtis qui tentatis deū. Act̉. xv. Quid tentatis deum imponere iugum ſuper ceruices diſcipulorū. Apoſtolos. Apoca. ij. Tentaſti eos qui dicunt apl̓os. Actuum. ij.Tentauit ſe iungere diſcipulis. ſanctos perſequēdo. Apocalip. iij. Ego ſeruabo te vel hora tentationis. Uirtutes rerum. Eccl̓es. vij. Oīa tentaui in ſapientia. Eccl̓i. xxxix. Bona ⁊ mala in om̄ibus tentabis. Magiſtrū. iij. Reg. x. Regina ſaba venit a finibus terre tentare Salomonem.Tentat inſuper dyabolus multipliciter.De gula. Math̓. iiij. Si filius dei es dic vt iſti lapides paDe luxuria. j. Coꝝ. vij. Ne tētat vos ſathanas.nes fiant.De auaricia. Act̉. v. Cur tentauit ſathanas cor tuum.De patientia. Gal̓. vj. Cōſiderans teip̄m ne ⁊ tu tenteris.De crudelitate. j. Theſſalonicenẜ. iij. Ne forte tentaueritvos is qui tentat.De omni creatura. Sapientie. xiiij. Creature dei facte ſūtin odium ⁊ in tentationem.De concupiſcentia. Iacobi. j. Unuſquiſqꝫ tentatur a propria concupiſcentia. jͣ. Corinth̓. x. Tentatio vos nō apprehendat niſihumana.De pigricia. Mat .xxvj. vigilate ⁊ orate ne ītretꝭ tētationēDe timore mortis. Luce. xxiij. Tu domine qui in eadē tentatione es.De amore vite. Iob. Tentatio eſt vita. duobus modis tentat dominus. ſcilꝫ oſtendendo qualis ſit homo ⁊ purificādo per flagella: ẜm primum modū tentauit deus abraam:quando dixit ei tolle filium tuum vnigenitum queꝫ diligisyſaac ⁊ offer eum in holocauſtum ⁊cͣ. Gene. xxij. Unde poſtea dixit ei. Nunc cognoui ꝙ timeas deum. De ſcd̓o modo. Sapien. iij. Deus tentauit illos ⁊ inuenit illos dignosſe tanqͣꝫ aurum in fornace probauit illos ⁊cͣ. econuerſo dicitur de malis. Hieremie. v. Conſumptum eſt plumbū fruſtra conflauit conflator malicie eorum non ſunt conſumꝑte argentum reprobum vocate eos quia dominꝰ proiecitillos: et in psͣ. Filij effrem intendentes ⁊ mittentes arcū cōuerſi ſunt in die belli. hoc dicitur contra quoſdaꝫ qui antebella ſe ſtrenuos iactant: ſed in bello tentationis deficiuntEccl̓i. xxxiij. Qui non eſt tentatus qualia ſcit. Iob. xl. Memento belli nec vltra addas loqui: ſic Petrus intendebātarcum dicens. Domine tecum paratus ſum et in mortemet in carcerem ire. Luce. xxij. Sed conuerſus eſt in die belli quando poſtea ad vocem ancille negauit. Item (probame) ſicut medicus probat vulnera qͣꝫ profunda qͣꝫ lata qͣꝫſpacioſa ſint: deus meus illumina tenebras meas. Uel ſicaurum probatur tactu lapidis lapis chriſtus eſt. Danielisij. Et nos quid ſumus illi lapidi comparati. Psͣ. Abſorptiſunt iuncti petre. Eccleſiaſti. vj. Probatio lapidis erit virtus in illis. Item ſicut probatur olla in fornace. Eccleſia.xxvij. Uaſa figuli probat fornax: vnde apertius ſe purgaripetit hic iuſtus ſubdens (vre) igne illo. Luce. xij. Igne veni mittere in terram ⁊cͣ. (renes meos ⁊ cor meū) id eſt delectationes ⁊ voluptates corporis que per renes intelligūtur. Iere. xvij. Ego deus ſcrutans corda ⁊ renes de primodicit Hieronimus. Carnes putride indigent cauterio. Deſecundo Gregoriꝰ. Cito mens ad deteriora labitur niſi ſb̓arta cuſtodia teneatur vſtio duo facit ſiccat malos humores: corroborat neruos: ſic ſpiritualiter ignis tribulatiōis.Quarto oſtendit meritum intelligentie vnde ſequit̉.

S 5

Ihulb̓a cſortia ſt̓ euitāda ꝓpt̓ incurſionē triplicis culpe⁊ pene.

Erac peꝰultis reſpectibus

jCribꝰ reſpectibꝰ deſiderat̉ ſeparatio amalis.

Tentat diab uis demultis.

Tentat hōmultiplicit