SeptimusX I

X I

tas: ⁊ eſt ſenſus (lauabo ꝑ ſingu. noc. le. meū) .i. mūdabocōſcientiā flendo ſingula peccata (lahry. me. ſtra. me. ri.)id eſt ſenſualitatē (rigabo) .i. fertilem faciam Eccl̓i. xxiiij.dixi rigabo hortum plātatōis ⁊ inebriabo partus mei fructum Num̄. xxiiij. qͣꝫpulchra taber. tua Iacob. ⁊ ten. t. iſ.vt val. ne. vt orti iuxta fluuios irrigui cōtrarium minaturdn̄s peccatoribus Eſaie. j. Eratis velut hortus ſine aquaNota ꝙ ſunt lachryme compunctōis. Psͣ. fuerunt mihila. mee pa. die ac nocte. Item cōpaſſiōis Hiere. ix. Quisdabit ca. m. a. ⁊ oculis. m. fon. la. ⁊cͣ. Item deuotōnis hoceſt irriguū ſuꝑius ⁊ inferius qd̓ dedit Calephaxe filie ſueirriguum ſuꝑius ſunt lachryme ꝓ dilatione patrie inferius ꝓ incolatu huius miſerie. Item cupiditatis: vn̄ illudplorat̉ lachrymis amiſſa pecunia veris Hiere. luxit ⁊ defluxit in terrā. Ite in adulatiōis. Iuue. Flet ſi lachrymascōſpexit amici. Ouidius. Vt flerent oculos erudiere ſuosItem gaudij Thob̓. jͣ. ꝙ thobias maior occurrit obuiā filio ſuo: ⁊ oſculatus eſt eum cum vxore ſua ⁊ fleuerūt ambo cum gaudio. Item pn̄tis afflictionis Tren̄ j. Plorāsplo. in noc. ⁊cͣ. Item eterne damnatiōis Math. xxij. Ibierit fletus ⁊ ſtri. dentium.¶ Turbatus eſt a furore oculus meus: inueteraui inter omnes inimicos meos.¶ Oculus meus) .i. oculus mentis (a furore meo) .ſ. abira cōtra peccatu: furioſus em̄ debet eſſe homo cōtra peccata: vel aliter. Triplex eſt furor dei. Primus fuit in adāqn̄ dixit ei. Adam vbi es: ⁊ expulit eum de paradiſo. Secundus eſt quo dat malos in reprobuꝫ ſenſum. Terciuserit qn̄ tradent̉ reprobi in eternū ſuppliciū .i. a timore illus furoris. vn̄ Iob. xxvj. Columne celi ꝯtre. Hiero. Quotiens diem iudicij intueor toto corꝑe cōtremiſco. Abacuiij. Audiui ⁊ cōturbatus eſt venter ⁊cͣ. ⁊ bn̄ dicit turbatusꝑ debitum timorē non extinctus ꝑ deſperationē: ⁊ qui hicnō turbat̉ in futuro extinguet̉ qn̄ mittet̉ in tenebras exteriores Math. xxij. Nec mirum ſi oculus turbat̉: qꝛ (inuteraui) membrū factus veteris hoīs ꝑ pctm̄ (inter oēs inmi. me. (.ſ. vicia ⁊ demones ⁊ malos homīes Baruch. ii.Quid eſt iſrahel ꝙ in terra inimicorum es: inueteraſti interra aliena cum mortuis deputatus es cum deſcendentibus in infernū: ⁊ qui ſic peccauit ⁊ inter pctā diu manſitnō eſt mirum ſi turbat̉ a furore qui ſuꝑueniet pctōribusbn̄ aūt dr̄ homo inueterari ꝑ pctm̄ ꝓpter multas cauſasUna eſt: qꝛ ſicut ſenes amittur viſum: ſic pctōres amittūtſpūalem viſum. Psͣ. Comp̄henderūt me ini. mei: ⁊ nō potui vt vide. Item alibi ſuꝑcecidit ignis ⁊ nō vide. ſolem.i Eccl̓s vlti. tenebreſcēt videntes ꝑ fora. Item amittūt dēci tes: ſic pctōres dentes dilectionis. Eccl̓s. vlti. Ocioſe erūtmolentes in minuto numero econtra dr̄ de moyſe Deut̓vlti. Nō caligauit oculus eius nec dentes illius moti ſūtItem virtutem guſtandi amittūt: ſic peccatores ſpūalit̓vnde dixit Berzellai ad dauid. ij. Reg. xix. Octogenariꝰſum hodie: nunquid vigent ſenſus mei ad diſcernendumſuaue aut amarū. Item auditum amittunt ſenes: ſic pecator Eccl̓s. vlti. obſurdeſcēt filie carminis ⁊ Berzellai d̓xit. Nunquid poſſum audire vocem cantantiū Ezechiel̓.xxxiij. Naſum. t. p̄cidēt. ecōtra Gen̄. xxvij. ſenſit yſaac fragrantiam veſtimentorum Iacob. Item fiunt tremuli: ſicpeccatores Eccl̓s. vlti. Excelſa timebūt ⁊ formidabunt inuia. Psͣ. Ibi trepidauerūt timore: vbi nō eſt ti. Iteꝫ infatuant̉: ſic peccatores Rom̄ .j. dedit illos in reprobum ſenſum. j. Coꝝ xiiij. Nolite pueri effici ſenſibus. Item ſunꝓpe finem. ad Heb̓. viij. qd̓ antiquat̉ ⁊ ſeneſcit ꝓpe interitum eſt. Itē pleni ſunt rugis: ſic peccatores Iob. xvj. Ruge mee teſti. dicūt contra me. Item immūdi ſunt nullusaūt immūdior peccatore Deut̓. xxxij. Peccauerūt ei ⁊ nōfilij eius in ſordibus Apoca. vlti. Qui in ſordibus eſt ſorde. adhuc.¶ Diſcedite a me oēs qui operamini iniquitatem: qm̄ exaudiuit dn̄s vocē fletus mei.¶ Tercia pars in qua ꝓpheta in ꝑſona penitentis oſtēditſe eſſe correctum: ⁊ ideo petit liberari a malis dicēs (diſcedite a me) in pn̄ti animo ⁊ ſi non loco (omnes qui oꝑant̉

iniqui.) vel de futuro pōt legi ſic (diſcedite) .i. diſcedētisin generali diſceſſione qn̄ ſtatuet dn̄s ouēs a dextris. Hedos aūt a ſiniſtris ⁊ dicet. Ite male. in ig. eternū Math.xxv. in via eſt tm̄ particularis diſceſſio ſiue ſeꝑatio a malis que triplex eſt ad cautelam: ad medicinā: ad ſuꝑbiam.Ad cautelā qn̄ ſeparamur a mūdo ſicut clauſtrales Gen̄xij. Egredere de terra tua: ⁊ de cognatōe ⁊cͣ. Ad medicināqn̄ falce eccleſiaſtica ſeꝑamus malos ab eccleſia vt ſpūseorum ſaluus fiat. .j. Coꝝ. v. Ad ſuꝑbiā ſeparabūt ſe phariſei ab alijs Luce. xviij. Non ſum ſicut ceteri hoīm. Dicit (Diſcedite a me ⁊cͣ.) .j. Coꝝ. xv. corrūpunt bonos mores col. praua. Eccl̓i. xiij. Qui tetigit picem cōin. ab e. Seneca. Potius vidēdum eſt cum quibus edas qͣꝫ qͥd edas(Diſcedite a me qm̄ exau. dn̄s vocem fle. mei) .i. fletū meum ꝓ voce .ſ. cōpunctionem ꝓ cōmiſſis qui fletus vel cōpunctio eſt vox in aure dei: quia vt dicit̉ interdum lachryme pondera vocis habent Iudith. viij. Indulgentiā eiꝰcum lachrymis poſtulemus: ibi Interl̓. que pondera vocis habent. Thob̓. iij. Cepit orare cum lachrymis: ibi glo.Oratio deū lenit lachryma cogit: hec vngit iſta pungit.¶ Exaudiuit dominus dep̄cationem meā:dominus orationem meam ſuſcepit.¶ Exaudiuit dn̄s (de malis amouēdis (on̄s or̄onē meamſuſ.) de bonis ⁊ virtutibus adipiſcēdis q̄ duo neceſſariaſunt: qꝛ egreſſus vicij virtutū oꝑat̉ ingreſſum. ter dicit dominus ad denotādum trinitatem.¶ Erubeſcant ⁊ conturbentur vehementeromnes inimici mei: conuertantur ⁊ erubeſcant valde velociter.¶ Quarta pars in qua orat ꝓ inimicis optans eis multaneceſſaria ad ſalutem. Primū eſt erubeſcētia exterior: vn̄dicit (erubeſcant) .ſ. de malis actibus: de qua dicit Greg.Per exteriorem erubeſcētiam: interiorem corrige culpe.hic eſt lapis quo ꝑcuſſus eſt golias in fronte. j. Reg. xvj.Eccl̓i. iiij. eſt confuſio adducens gratiam ⁊ gloriā Hiere.xxxj. Poſtqͣꝫ on̄diſti mihi ꝑcuſſi femur meū: ⁊ ꝯfuſus ſū ⁊erubui. Scd̓m eſt timor qd̓ notat̉ ibi (⁊ cōturbent̉) ſcꝫ timore: hic eſt angelus qui deſcendebat in piſcinam ⁊ mouebat̉ aqua Ioh. v. Tertium eſt ꝯtritio qd̓ notat̉ ibi (vehementer oēs ini. mei) Non em̄ vebemēter ſꝫ parum tuibat̉ qui vſqꝫ ad cōtritionem nō mouet̉. Quartum eſt cōuerſio: ibi (conuertant̉) Eſa. xxvj. Conuertimini ſicut inꝓfundum: receſſeratis filij iſrael. Quintum eſt erubeſcētia interior: vn̄ ſequit̉ (⁊ erubeſcant) intrinſecus Ezech.xliij. oſtende domui iſr. tē. (⁊ confundant̉) ab iniquitatibus ſuis: ⁊ mittant̉ in fabricam (⁊ erubeſ.) ex omnibus q̄fecerunt ⁊ petit hoc fieri intenſe dicens valde ⁊ cito (valde velociter) Eccl̓i. v. Non tardes conuerti ad dn̄m: velpoteſt legi de futuro ſic: ꝓpheta videns in ſpū finem malorum nicit (erubeſcāt) .i. erubeſcent in futuro maximo rubore dicentes. Nos inſenſati vitam illorum eſtimaba. inſa. ⁊ fi. il. ſine ho. ecce ⁊cͣ. (⁊ ꝯturbēt̉) .i. ſil̓ turbabūt̉ in aīa⁊ corꝑe nec leuiter: ſꝫ (vehemēter oēs ini. mei) qui mō ſūtinimici: ſꝫ tunc nō nocebūt: ⁊ cū deſperare de iudicio ceperint (cōuertant̉) .i. cōuertent̉ a leticia ſctōꝝ in cōfuſionerepetit (⁊ erubeſ.) .i. erubeſcēt: vel. Primum dicit (erubeſcāt) ꝓpter erubeſcentiā exteriorē: q̄ erit qn̄ pctā ſua oībꝰmanifeſtarūt. Scd̓m ꝓpter erubeſcentiā ꝯſcīe remordentis ⁊ hͦ (valde velociter) qꝛ cito veniet repentina calamitas ⁊ ſubitus interitus Prouerb̓. jͣ. Sap̄. vj. Horrende ⁊cito apparebit vobis.¶ Pſalmus VIIq Omine deus meus in te ſperaui. Titulus. In¶ finē ps. dauid quē decātaui ꝓ verbis chuſi filigemini: legit̉ in. ij. li. Reg. xvij. ꝙ abſalō cōſilioachitophel ꝑſecutus eſt dauid: quem dauid fugiēs nudisplantis exiuit de hirl̓m ⁊ chuſi qͥ erat amicus dauid trāſuit ad abſalon vt pia ⁊ neceſſaria ꝓditōe reuelaret dauidq̄ abſalon moliret̉ aduerſus eū ⁊ mādauit dauid vt de cāpeſtribus fugeret ne capet̉ ab abſalon ⁊ tn̄ p̄ualuit dauid⁊ achitophel ſe ſuſpēdit in figurā iude qͥ laqueo ſe ſuſpen5

b ꝫ

Quō peccator aſſimilat̉ ſenimultiplicirōne

Furor deitriplex

De multiplici ſpecielachrymrum.

Quid ſitorandū ꝓinimicis.

Figura

Psͣ. .7.

10