cepitqꝫ ne ſibi de chriſto aliquaꝫ facerent mentōꝫ. ¶B Eodeꝫ tempore erat cum rege vir quidam chriſtianiſſimꝰ ſed occultus. qui inter nobiles regꝭ principes primꝰ erat. Hiccum aliquando cum rege ad venandum iuiſſet. hominem q̄ndam pauperem pedem leſum a beſtia habenteꝫ⁊ in terra iacenteꝫ inuenit. a quo rogatur vt ſe ſuſciꝑe debeat: quia ſibiin aliquo forſita prodeſſe poſſꝫ. Cuimiles dixit: Ego quideꝫ te libenterſuicipio: ſed in quo vtilis inueniarisignoro. Et ille dixit. Ego ſuꝫ homomedicus verboꝝ. Si enī aliquis inverbis ledatur. ꝯgruā ſcio adhiberemēdelā mileſ aūt qd̓ ille dicebat pronichilo computauit. propter deuꝫ tn̄ipſum ſuſcipiens eius curam egit.Uiri autem qͥdam inuidi ⁊ malicioſi videntes predictum principem intanta gratia eſſe regꝭ. ipſuꝫ apud regem accuſauerunt. ꝙ nō ſolum adchriſtianoꝝ fidem declinaſſꝫ: ſed inſuꝑ regnum conabatur ſibi ſurriꝑeturbam ſolicitans. ⁊ ſibi conciliansSed ſi hec inquiūt ita eſſe o rex ſcire deſideras ip̄m ſecreto aduoca: etvitam hanc cito finiendā ꝯmemora:et idcirco gloriaꝫ regni te velle d̓reliquere ⁊ monachoꝝ habitū aſſumere aſſeras. quos tamē ignorāter actenus fueras perſecutus. Et tunc vid̓bis quid reſpōderit. Que cum rexomīa vt illi ſuaſerant feciſſꝫ. ille doliignarus ꝑfuſus lacrimis ꝓpoſitumregͥ laudauit. ⁊ vanitatem mūdi rememorās quātotius hoc ad implendum conſuluit. Quod rex audiens:⁊ veꝝ eſſe qd̓ illi dixerant credēs. furore repletus eſt. nichil tn̄ ſibi rn̄ditUir aut ꝑpendenſ ꝙ rex gͣuiter verba ſua acceperat: tremens abſceſſitet medicū ſe habere verboꝝ recolēsomīa ſibi narrauit. Cui ille. Notumſit tibi: ꝙ rex ſuſpicat̉. vt ꝓpter hocdixeris ꝙ eius regnuꝫ velis inuādere. Surge igit̉ cito: ⁊ coma tua tonde. ⁊ veſtim̄ta abiiciēs ciliciū indue⁊ ſūmo diluculo ad regem ingred̓reCūqꝫ rex quid ſibi hoc velit interrogauerit. rn̄debis. Ecce rex ꝑatꝰ ſumſequi te. Nam ⁊ ſi viā ꝑ quā cupisire difficilis ſit. tecuꝫ tn̄ exiſtenti facilis michi erit. Sicut em̄ ſociuꝫ mehabuiſti in ꝓſperis. ſic habebis ꝑitin aduerſis. Nūc igitur p̄ſto ſuꝫ. qͥdmoraris. Qd̓ cū ille ꝑ ordinē feciſſꝫ:rex obſtupuit: et falſarios arguensviꝝ ampliori honore dotauit. Filius aut eius in palatio educatꝰ adetatem adultaꝫ ꝑuenit. ⁊ in omni ſapientia plene edoctꝰ fuit. Admirāsaut cur pater ſic eum recluſiſſꝫ. vnūde ẜuis ſibi familiarioreꝫ ſecreto dehac re interrogauit. dicēs ſe in ml̓tameſticia poſitum ꝓ eo ꝙ foras egredi non licerꝫ. adeo vt nec cibus ſibiſaperꝫ nec potus. Quod pater audiens ⁊ dolēs. equos ydoneos pari fecit. ⁊ choros plaudentes an̄ euꝫ mittens: ne quid ſibi fedū occurreret diligēter ꝓhibuit. ¶Predicto igituriuuene tal̓r procedentē. quādā vicevnuſ leproſus ⁊ vnꝰ cecus ſibi obuiauerunt Quos ille videns et ſtupēsqui ſint ⁊ qͥdnam habeāt inquiſiuit.Et miniſtri dixerūt. Paſſiones iſteſunt q̄ homībus ꝯtingere ſolent. Etille. Omnibus homībus cōtingerepoſſunt huiuſmodi. Negātibus ill̓reſpondit. Noti ſunt igitur qui hecpati debeāt. an ſic indiffinite ꝓueniunt. Et illi. Et quis homīum futuraſcire valet Ualde igitur anxius eſſecepit pro incōſuetudine rei. ¶Alia