lerianum et tiburciuꝫ ſepeliuit Tūcalmachius facultates amboꝝ cepitinquirere. ⁊ ceciliam tanꝙͣ valeriāiconiugem coram ſe fecit aſtare. Iuſſitqꝫ vt ydolis immolaret. aut ſentētiam mortis incurreret. Cum auteꝫad hoc ab apparitoribus vrgeret̉: ⁊illi vehemēter flerent: eo ꝙ puella tādecora ⁊ nobilis vltro ſe mortiⁱ trad̓ret. dixit ad eos. Hoc boni iuuenesnon eſt iuuentutem p̄dere: ſed mutare. dare lutum ⁊ accipere aurum. dare vile habitaculū et accipere p̄cioſum. dare breuem angulū: ⁊ accipere forum perlucidum. Si quis pronumo ſolidos daret. nonne velociꝰfeſtinaretis. Deus auteꝫ quod acceperit ſimplum reddet centuplū Creditis his que dico. Et illi. Credimꝰchriſtum veruꝫ eſſe deum: qui talempoſſidet famulam. Uocato igitur vrbano epiſcopo. quadringentiⁱ ⁊ amplius baptizati ſunt. Tuc almachiꝰſanctam ceciliam ad ſe vocans ait.Cuius cōditionis es: Et illa. Ingenua ſum et nobilis. Cui almachius.Ego te d̓ religione interrogo. Et cecilia. Interrogatio tua ſtultū ſumitinitium. que duas reſponſiones vnaputat inquiſitione concludi. Cui almachius. Und̓ tibi tanta p̄ſumptoreſpondendi. At illa. De cōſcientiabona ⁊ fide non ficta. Cui almachiꝰIgnoras cuius poteſtatis ſim. Et illa. Poteſtas veſtra ē quaſi vter vento repletus. quē ſi acus pupugerit:omnis protinꝰ rigor molleſcit. ⁊ qͥdquid in ſe rigidum habere cernitur:incuruatur. Cui almachius. Ab iniuriis cepiſti. ⁊ in iniuriiis ꝑſeueraſCecilia reſpondit. Iniuria nō dicit̉niſi qd̓ verbis fallentibus irrogaturUnde aut iniuria doce: ſi falſa locuta ſum: aut teip̄m corripe calumniaꝫinferentem. Sed nos ſcientes ſcūmdei nomē. omīno negare nō poſſumMelius eſt enim feliciter mori. qͣminfeliciter viuere. Cui almachiꝰ. Utquid cum tanta ſuperbia loqueris.Et illa. Non eſt ſuperbia: ſed conſtātia. Cui almachius. Infelix ignoraſquia viuificandi et nō mortificandimichi eſt tradita poteſtas. Et illa.Contra veritatem publicā probo tenunc eſſe mētitum Uitam em̄ viuentibus tollere potes. mortuis aūt dare nō potes. Es igitur miniſter mortis. non vite. Cui almachius. Iamdepone amentiam: ⁊ ſacrifica dis.Cui cecilia. Neſcio vbi oculos amiſeris. Nā quos tu deos dicis om̄esnos ſaxa eſſe videmꝰ. Mitte igiturmanu ⁊ tangēdo diſce qd̓ ocl̓is nonvales videre. Tunc iratꝰ almachiꝰ.iuſſit eam ad domū ſuā reduci. ibiqꝫtota die ⁊ nocte iuſſit eā in bullientebalneo ꝯcremari. Que qͣi in loco frigido maſit. nec modicū ſaltē ſudorisꝑſenſit. Qd̓ cū audiſſet almachiꝰ iuſſit eam in ip̄o balneo decollari. Quāſpiculator tribꝰ ictibus in collo ꝑcuſſit: ſed tn̄ caput eiꝰ āputare n̄ potuitEt qꝛ decretū erat: ne qͣrtaꝫ ꝑcuſſionem decollandꝰ accipet eam ſemiuiuam cruentꝰ carnifex de reliqͥt̉. Pertriduū aūt ſuꝑuiuēs. oīa q̄ habebatpauꝑibꝰ tradidit. ⁊ om̄s qͦs ad fideꝫꝯuerterat. vrbano ep̄o ꝯmēdauit dicens. Triduanas mihi inducias poſtulaui vt hoſ tue beatitudini ꝯm̄darem: ⁊ hāc domū meā in eccl̓am ꝯſecrares Sāctus āt vrbanꝰ corpꝰ eiuſinter ep̄os ſepeliuit. ⁊ domū ſuaꝫ ineccleſiam vt rogauerat conſecrauitPaſſa ē āt c̓ca anos dn̄i .ccxxiii. tꝑealexandri īꝑatoris. Alibi āt legit̉ ꝙ