Cōfiteor vobis ita ſum refectus vtputeꝫ me totū ſubito īmutatuꝫ Cuivalerianꝰ. Coronas habemꝰ qͣs tuioculi vidre non preualent floreo colore et niueo candore vernantes: etſicut me interpellante odorem ſenſiſti. ſic ⁊ ſi credideris videre valebisCui tiburciꝰ. In ſomnis hoc audio.an in vitate iſta tu loqueris valeriāeCui valerianꝰ. In ſomnis vſqꝫ mōfuimꝰ: ſꝫ iā nūc in veritate manemꝰAd quē tiburciꝰ Und̓ hoc noſti. Etvalerianꝰ. Angelꝰ domini me docuit. quē tu videre poteris. ſi tu purificatus fueris: ⁊ oībus ydolis abrenūciaueris. ¶ Huic miracl̓o de coronis rōſaꝝ ambro. teſtat̉ in p̄fationeſic dicēs. Sācta cecilia celeſti donorepleta: vt martirii palmā aſſumerꝫip̄m mūdū eſt cum thalamīs execrata. Teſtis eſt valeriani cōiugis et tiburcii ꝓuocata ꝯfeſſio. qͦs dn̄e ange.lica manu odoriferis floribꝰ coronaſti. Uiros virgo duxit ad gl̓am mūdus agnouit ꝙͣtuꝫ valeat deuotō caſtitatis. Hec ambroſiꝰ ¶ Tunc cecilia euidenter on̄dit ei omīa ydolaeſſe inſenſibilia et muta: ita vt tiburcius reſpōderet ac diceret. Qui iſtanō credit pecus eſt. Tūc cecilia oſculans pectus eiꝰ dixit. Hodie te fate:or meū eē cognatū. Sicut enī amordei fratrem tuū michi ꝯiugem fecitita te mihi cognatu cōtemptꝰ facietydoloꝝ. Uade igit̉ cū fr̄e tuo vt purificationem accipias. ⁊ āgelicos vl̓tus videre valeas. Dixitqꝫ tiburciꝰfatri ſuo. Obſecro te frat̓ vt mihi dicas ad qm me ducturus es Cui valerianus ad vrbanū epiſcopū. Cui tyburcius. De illo vrbano dicꝭ qui tociens dānatus eſt. ⁊ adhuc in latebriscommorat̉. Hic ſi inuentꝰ fuerit cremabit̉. ⁊ nos in illius flāmis ꝑit̉ inuoluemur. et dum q̄rimꝰ diuinitateꝫlatentē in cel̓. incurremꝰ furoreꝫ exurentem in terriſ. Cui cecilia. Si hecſola eſſꝫ vita iuſte hanc ꝑdere timeremuſ. Eſt āt alia melior q̄ nunꝙͣ amittitur. qͣm nobis dei filius enarrauit.Om̄ia eī que facta ſunt filius ex patre genitꝰ ꝯdidit. Uniuerſa auteꝫ q̄cōdita ſunt ex pr̄e ꝓcedens ſpūs animauit. Hic igit̉ filiꝰ dei in munduꝫveniens verbis et mniracul̓ aliā vitaeſſe nobis mōſtrauit. Cui tiburciusCerte vnū deum eſſe aſſeris. ⁊ qͦmonunc tres eſſe teſtaris Rn̄dit ceciliaSicut in vna homīs ſapientia ſunttria: ſcꝫ ingeniū mēoria ⁊ intellectꝰ.ſic ⁊ in vna diuītatis eſſentia tres ꝑſone eſſe poſſunt. Tūc cepit ei de aduentū filii dei ⁊ paſſione p̄dicare: etmultas congruitates ipſiꝰ paſſiōisoſtendere. Nā ideo inquit filius deieſt tentus. vt genuſ humanuꝫ dimittatur peccato detentum. Bn̄dictusmaledicitur: vt homo maledictꝰ benedictionem conſeqͣtur. Illudi ſe patit̉vt homo ab illuſione demōum liberetur. Spineam coronam accepit incapite. vt a nobis ſententiā auferatcapitalem. Fel ſuſcepit amaꝝ vt ſanaret hominis dulcem guſtum. Expoliatur vt parentum noſtroꝝ nuditatem operiat. In ligno ſuſpenditurvt ligni preuaricatōnem tollat. Tūctiburcius fratri ſuo dixit Miſereremei. ⁊ perduc me ad homīem de i: vtpurificatōem accipiam. Ductuſ igitur ⁊ purificatus. āgelos dei ſepe videbat. ⁊ omnia que poſtulabat protinus obtinebat. ¶ D Ualerianus igitur ⁊ tiburciuſ elemoſinis inſiſtebant. ⁊ ſanctorum corpora quoſalmachius p̄fectus occidebat ſepul