Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

communicatōem inducens. vetulaꝫquādā penitus renuentē verbere caſtigatam induxit. Cuꝫ v̓o a paupeꝝvacabat officio. filabat lana de quodam mōaſterio ſibi miſſam. ⁊ preciūquod ind̓ accipiebat pauꝑibus diuidebat. V Cum āt poſt multā pauꝑtatem qͥngētas marchas ꝓdote ſuareceptas pauperibꝰ diuideret: ⁊ omnibꝰ ordinate locatis ipſa ſuccinctatranſiens mīſtraret. poſita eſt lex vtſi quis ī alioꝝ paupeꝝ p̄iudiciū locūmutaret: vt iteꝝ acciꝑet. capilloruꝫſuoꝝ detruncatōeꝫ aliquā ſuſtinerꝫEt ecce quedā puella noīe radegundis. q̄ mira capilloꝝ pulcritudīe pollebat inde tranſitura aduenit. nō adelemoſinā: ſed vt qͣndā ſororem ſuāinfirmā viſitaret. Que cū tanꝙͣ legꝭpreuaricatrix ad beatam elizabethadducta fuiſſꝫ. eius capillos ꝓtinusdetruncari mādauit. ip̄a flente ⁊ plurimū reluctante. Cum v̓o quidaꝫ deaſtantibꝰ eam innocentē aſſererent.illa ait Saltem de cetero nō poteritcum tanta capilloꝝ ambitōe ad choreas accedere. nec cū illis vanitateſaliqͣs exercere Interrogata vero puella a beata elizabeth: vtꝝ aliqn̄ ſalubris vite ꝓpoſitū ꝯcepiſſꝫ. rn̄dit ꝙiam diu habitū religionis aſſūpſiſſꝫ.niſi tanta fniſſet in ea dilectio in capillis. Et illa. Carius eſt mihi ꝙ capillos ꝑdideris. ꝙͣ ſi filius meꝰ fuiſſꝫin imꝑium ſublimatꝰ. Cōtinuo igit̉puella hītum religionis induit. et inhoſpitali cū beata elizabeth degēslaudabilē vitā duxit. Cū q̄dā paupercula filia peꝑiſſet. beata elizabetfiliam de ſacro fōte leuauit: ⁊ nomēſuū .ſ. elizabeth eidē impoſuit. ⁊ mr̄ineceſſaria miniſtrauit: ita vt de pellicio ancille ſue manicas auferens adinuoluendū puellam ſibi tribueret:⁊ calceos ꝓprios ibid̓ donaret Poſttres aūt ſeptimanas mulier dimiſſapuella latenter cum viro ſuo aufugit. Qd̓ cum ſancte elizabethⁱˡ nūciatum fuiſſet. in or̄onem ſe dedit ⁊ vir⁊ mulier vltra ꝓgredi nō valētes adipſā coacti redierūt. ab ea veniaꝫ poſtulantes. Quos vt iuſtū erat de ingͣtitudīe redarguens eis puellā nutriendaꝫ tradidit ⁊ de neceſſariis eis ꝓuidit. K Apꝓpinqͣnte vero tꝑequo dn̄s dilectā ſuaꝫ de mūdi ergaſtulo vocare diſpoſuit. vt q̄ ꝯtempſerat regnū mortaliū regnuꝫ ꝑciperetangelorū. xp̄s ſibi apparuit dicens.Ueni delecta mea in p̄parata tibi et̄na tabernacl̓a. Dū igitur febre correpta decūberet. ⁊ ad ꝑietem facieꝫverſam teneret. audita eſt a circūſtātibus dulciſſimaꝫ ꝓmere melodiam.Que cū ab vna ancillaꝝ qͥdnaꝫ hoceſſet ꝑcūctata fuiſſet. illa rn̄dit. Autcula quedam inter me et parietem ſeponēs tam ſuauiter cecinit ꝙ me adcanendū ſimiliter ꝓuocauit. In ipſaautē ſui egritudīe ſemꝑ hilaris extitit. ⁊ nunꝙͣ ab oratōne ceſſauit. Ultima vero die ante eius trāſituꝫ dixiteis. Quid acture eſſetis ſi dyabolusad vos adueniret. Poſt paululū vero alta vocē quaſi dyabolū licentiāsfuge tribꝰ vicibꝰ exclamauit. Deīdedixit. Ecce apppīquat media nox inqua xp̄ſ naſci voluit ⁊ in p̄ſepio reqͥeuit. VApꝓpīquante vero hora ſuitrāſitꝰ ait. Iam tempꝰ inſtat in quoom̄ipotens deus eos qͥ amici ſui ſūtad celeſtes nuptias euocauit. Poſtpaululū vero anno dn̄i i. ccxxvi. adextremaꝫ horam veniens dormiuit īpace. Licꝫ aūt eius venerabile corpꝰinhumatuꝫ quattuor diebꝰ iacuerit.