de ſco martinoArtinus qͣi martem Atenens id ē bellū ꝯͣ vicia etpeccata: vl̓ martinꝰ qͣi martiꝝ vnus. Fuit eī martir ſalteꝫ volūtate: ⁊ carnis mortificatōe Uel martinus interp̄tatur qͣi irritas vl̓ ꝓuocans ſeu dn̄ans Ipſe nāqꝫ ꝑ meritūſue ſanctitatis irritauit dyabolū adinuidiam. ꝓuocauit dn̄m ad miſericordiā. dn̄atus eſt carni ſue ꝑ maceratōem ꝯtinuā. Cui .ſ. carni ratio ſiue animꝰ domīari debꝫ: vt dicit dioniſius ī epl̓a ad demophilū: ſicut dominat̉ dn̄s ẜuo aut pr̄ filio: aut ſenior laſciuo iuuenculo. Eiꝰ vitā ſeuerꝰcognom̄to ſulpicius diſcipulus ſctīmartini quē gennadius int̓ illuſtresviros conumerat ſcripſit.Artinꝰ ſabarie pānonioꝝopido oriūdus: ſꝫ intra ytaliam papie alitus. cum patreſuo tribuno militū ſub conſtātio ⁊ iuliano ceſaribꝰ militauit. non tn̄ ſponte. quia ab infantia diuinitꝰ inſpiratus. cū eſſet annoꝝ. xii. inuitis ꝑentibus ad eccl̓aꝫ fugit. ⁊ cathecuminūſe fieri poſtulauit. et extunc heremūintraſſet. niſi carnis infirmitas obſtetiſſet. Sꝫ cum ceſares decreuiſſētvt veteranoꝝ filii ꝓ pr̄ibꝰ militarēt.martinus cū eſſet annoꝝ. xv. ad militandū vrgetur. vno tm̄ ꝯtentus ẜuocui tn̄ martinꝰ ẜuiens ſepius mīſtrabat: ⁊ calciam̄ta detrahebat atꝫ tergebat. quodā hiemali tꝑe per portāambianenſiū tranſiens. pauꝑem q̄ndam nudum obuiū habuit. qͥ cum anullo elemoſinā accepiſſet. martinuſhunc ſibi ẜuatu intelligens. arreptoenſe clamidē q̄ ſibi tm̄ ſuꝑerat diuidit: et ꝑtem pauperi tribuens reliqͣrurſus induitur. Seq̄nti igit̉ noctexp̄ꝫ clamidis ſue parte qua pauꝑeꝫtexerat veſtitum vidit. ip̄mqꝫ ad circumſtāteſ angelos ſic loq̄ntem audiuit. martinus adhuc cathecuminushac me veſte ꝯtexit. Un̄ vir ſcūs noin gl̓iam elatus. ſed dei bonitatē cognoſcens. cum eſſꝫ ānoꝝ. xviii. baptizari ſe fecit. ⁊ adhuc ad inſtātiā tribuni ſui: qui tꝑe ſui tribunatꝰ expleto ſe ſecl̓o abrenūciatuꝝ ꝓmittebatper bienniū militauit. Interea irruētibus ītra gallias barbaris. iulianꝰceſar ꝯtra eos pugnaturꝰ pecuniammilitibꝰ erogauit. At martinꝰ nolēſdeinceps militare. donatiuū reciꝑenoluit. ſed ceſari dixit. Chriſti egomiles ſum: pugnare michi non licetIndignatus iulianꝰ dixit: ꝙ non re.ligionis gr̄a. ſꝫ metu belli īminentismilicie renunciaret. Cui martinꝰ intrepidus rn̄dit. Si hoc ignauie nonfidei aſcribitur. craſtīa die ante aciem inermis aſtabo: ⁊ in noīe xp̄i ſigͥcrucis non clipeo ꝓtectꝰ aut galea.hoſtiū cuneos penetrabo ſecurꝰ Un̄cuſtodiri iubet: vt īermis vt dixeratbarbaris obiceret̉. Sꝫ die ſequentihoſtes legatiōem miſerūt. ſua om̄iaſeqꝫ dantes. Unde nō dubiū eſt meritis ſancti viri talem victoriaꝫ ſineſanguīe datā eſſe. ¶ Exind̓ relictamilicia ad ſcm̄ hilariū pictauenſemep̄m ꝑrexit. et ab eo accolitꝰ ordinatus monet̉ a domino ꝑ ſoporem: vtꝑentes ſuos adhuc gētiles viſitaretProfectus igit̉ ml̓ta aduerſa paſſurum ſe eſſe p̄dixit Nā inter alpes incidit in latroes. Cūqꝫ vnus ſecurimin caput eiꝰ vibraſſet. ictū ferientisdextre ſuſtinuit alter. Uinctis tamēpoſt tergum manibus vni eoꝝ cuſtodiendus tradit̉. Percunctanti vero
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten