lus reuoluebat. qͥ cum ceruū diligēter cōſideraret. vidit īter cornua eius formaꝫ ſancte crucis ſupra ſolisclaritatem fulgentē: et ymaginē ih̓uxp̄i qͥ ꝑ os cerui ſicut olim ꝑ aſinambalaa ſic ei locutꝰ eſt dicens. O placide qͥd me īſequeris. Ego tui gr̄a īhoc animali tibi apparui. Ego ſumxp̄s quē tu ignorās colis. Elemoſīetue corā me aſcenderūt. ⁊ ob hoc vein vt ꝑ hunc queꝫ venabaris ceruūego quoqꝫ te ip̄e venarer. Alii tn̄ dicunt ꝙ ip̄a imago xp̄i q̄ īter cornuacerui apꝑuit hec verba p̄tulit. Hecaudiens placidꝰ nimio timore correptus de e quo ī terrā procidit. ⁊ poſtvnā horam ad ſe rediens d̓ terra furrexit et ait. Reuela mihi qͥd loq̄ris.⁊ ſic credā ī te. Et ait xp̄s. Ego placide ſum xp̄s qͥ celū et terrā creaui qͥlucem oriri feci. et a tenebris diuiſi.qͥ tꝑa et dies ⁊ annos cōſtitui qͥ hominē de limo terre formaui. qͥ ꝓpterſaluteꝫ humani generis in terris incarne apparui. q̄ crucifixꝰ et ſepultꝰtercia die reſurrexi. Hec audiēſ placidus iteꝝ ī terr a decidens ait Credo dn̄e: qꝛ tu es qͥ omnia feciſti. et qͥerrātes cōuertis. Et dixit ad eū dominus. Si credis vade ad ep̄m ciuitatis. ⁊ te baptizari facias. Cui placidus Uis dn̄e vt hec eadem vxorimee et filiis meis nūciem. vt et ipſiꝑiter in te credāt. Cui dn̄s. Renuncia illis vt et ip̄i ꝑiter tecū mundentur Tu quoqꝫ die craſtina huc venias vt tibi rurſus appareā. et q̄ futura ſint pleniꝰ tibi pandā. Cum ergodomū veniſſet. et hec vxori ī lecto renūciaſſet. exclamauit vxor eiꝰ dicēsBn̄e mi. et ego eum tranſacta noctevidi dicentem mihi. Cras tu et virtuꝰ ⁊ filii tui ad me venietis Et nūccognoui. qm̄ ip̄e eſt hieſꝰ xp̄s Perrexerūt igitur ad ep̄m rome medianocte qͥ eos cū magno gaudio baptizauit. et placidū euſtachiuꝫ vocauiteius vxorem theoſpiteꝫ. et filios exagapitū et theoſpituꝫ. Mane factoeuſtachius ſicut pͥus ad venatōnemꝓceſſit. et ꝓpe locuꝫ veniens militesſuos qͣſi ſub obtētu īueſtigāde venatō is diſꝑſit. Stāſqꝫ ī loco formampͥme viſiōis aſpexit. cadenſqꝫ ī faciēſuaꝫ dixit: Supplico tibi dn̄e: vt manifeſtes q̄ ꝓmiſeras ſeruo tuo. Cuidn̄s Beatus es euſtachi qui accepiſti lauacꝝ gratie mee. quia mō dyabolum ſuꝑaſti. modo eum qui te d̓ceperat conculcaſti. modo apparebitfides tua. Dyabolus em̄ eo ꝙ ipſuꝫde reliqueris contra te ſeue armaturOportꝫ te igitur multa ſuſtinere vtaccipias coronam victorie. oportette multa pati. vt de alta ſeculi vanitate humilieris et rurſus ī ſpiritualibꝰ diuitiis exalteris. Tu ergo nedeficias nec ad gloriā priſtina reſpicias. qꝛ ꝑ tēptatōes oportet te alteꝝiob de monſtrari Sed cū humiliatuſfueris veniam ad te ⁊ ī gloriā priſtinam reſtituā te Dic gͦ ſi mō tēptatōnes vis acciꝑe aut ī fine vite. Diciteī euſtachiꝰ: dn̄e ſi ita fieri oportet:mō nobis accidere tēptatōes iube.ſed virtutē paciētie tribue Cui dn̄scōſtans eſto: quia gratia mea cuſtodiet animas veſtras. Sicqꝫ dn̄s incelum aſcendit. et euſtachius domūrediens hec vxori ſue nunciauit.B Poſt paucos igitur dies morſpeſtifera cunctos ſeruos ⁊ ancillasipſius inuaſit. et vniuerſos occidit.Deinde poſt aliquod tempus omēsequi et oīa eius pecora ſubito interierunt. Quidam auteꝫ ſceleſti eius