ꝯſtantinopolitani. q̄ nubens cuidamadoleſcenti filio cuiuſdam regis ſedan̄ nupcias morte p̄uento virgītatēſuaꝫ dn̄o vouit. ꝑ viſiōeꝫ admonitiromam venerūt. et p̄dictis virginibꝰ ad martiriū ſe iunxer̄t Om̄s igitur virgīes cū p̄dictis ep̄isˣ coloniāredier̄t. ⁊ ipſā iam ab hunis obſeſſāinuenerunt. Quas barbari vidētesſuꝑ eos cū clamore nimio irrueruntet qͣſi lupi ſeuiētes in oues totā illaꝫmultitudīem occider̄t. Cuꝫ āt ad beatā vrſulam ceteris iugulatis veniſſent. videns princeps eius mirā pulcritudīem obſtupuit. ⁊ cōſolās eamſuꝑ necem virgīmi ꝓmiſit: ꝙ eā ſibiin ꝯiugem copularet. Sed cum hocilla penitꝰ reſpuiſſet. ille contemptuſe vidēs directa ſagitta eā traſfixit:et ſic martiriū ꝯſūmauit ¶ C Quedā aut virgo noīe cordula timore ꝑterrita ī naui nocte illa ſe abſconditSed ī craſtinū ſponte morti ſe offerens martirii coronā ſuſcepit. Sedcū eius feſtū nō fieret. eo ꝙ cū alijspaſſa non eſſet. ipſa pꝰ longū tempꝰcuidā reclijſe apparuit. p̄cipiens vtſeq̄nti die a feſto virginuꝫ eꝰ quoqꝫſolennitas recolatur Paſſe ſunt autanno dn̄i. ccxxxviii ¶ Ratio āt tꝑisvt qͥbuſdam placet nō ſuſtinꝫ: ꝙ hectali tꝑe ſint ꝑacta Sicilia eī tūc nōerat regnū nec conſtātinopol̓ cū hicfuiſſe dicatur cū virgībus has reginas: Uerius credit̉ ꝙ diu poſt conſtātinū imꝑatorē cū hunī ⁊ gothi ſeuiebant. tale ſit martiriū celebratutꝑe ſcꝫ marciani imꝑatoris: vt in qͣdam cronica legit̉. qͥ regnauit ānodn̄i cccclii. ¶ Abbas qͥdam ab abbatiſſa colōie corpus vniꝰ virginum īpetrauit ꝓmittēs ꝙ ip̄m in capſa argentea in ſua eccl̓ia collocaret. Sedcum per annū integrū ſuꝑ altare eaī capſa lignea tenuiſſet. qͥdam noctedum abbas ipſius moaſterii cū ſuocōuentū matutinas cantaret. virgoilla corꝑal̓r deſuꝑ altari deſcendit:et ante altare reuerēter inclinans ꝑmediū choꝝ videntibꝰ monachis etſtupētibus inde receſſit. Abbas igitur ad capſam currēs et vacuā ip̄aꝫīueniens coloniā ꝓperauit. et abbatiſſe rei ordineꝫ ītimauit. Pergētesqꝫ ad locū vnde illud corpꝰ ſūpſerātillud ibidem īuenerūt. Cū abbas veniam petens illud vel aliud peteretcertiſſime ꝓmittens capſā p̄cōſaꝫ cicius ſe factuꝝ nl̓latenꝰ īpetrauitReligioſus q̄daꝫ cū has virginesī deuotōe multa haberet. qͣdam aūtdie dum grauiter īfirmaretur. viditquādaꝫ virginem pulcerrimam ſibiapparentē ⁊ ſi ſe cognoſceret īquirētem. Qui cū ad eius viſiōꝫ miraret̉et ſe nequāꝙͣ ip̄am cognoſcere fateretur. Illa ait. Ego ſum vna virginū: erga quas tm̄ habes deuotōnisaffectu. Et vt inde mercedeꝫ accipias ſi amore et honore noſtri vndecies millies dn̄icā oratōꝫ dixeris ī hora mortis ī ꝓtectōnē et ſolaciū noshabebis. Qua diſꝑente ille ꝙ ciciꝰpotuit hec īpleuit. Statiꝫqꝫ vocatoabbate īungi ſe fecit. Qui cū īungeretur. ſubito exclamauit vt fugerētet venientibꝰ ſacris virginibꝰ locūdarent. Que cū abbas. qͥd hoc eſſetinterrogaret: et ille ꝓmiſſōꝫ virginit̉ſibi ꝑ ordinē enarraſſet. recedētibuscūctis ⁊ paulo pꝰ redeūtibꝰ ip̄m migraſſe ad dn̄m īuener̄t LIII IDe B. ſimone et6Iuda apoſtolis