Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

actibus vitam finiuit. Fatigatꝰin itinere ſeruus dei dū aſinuꝫ eqͥtaret ſocius eius frater leonardꝰ d̓ aſiſio ſimiliter fatigatus intra ſe cepitcogitare ac dicere. Nō de pari lud̓bant huiꝰ ꝑentes et mei. Et ꝯtinuovir dei de aſino deſcendēs dixit fratri ſuo. Nō cōuenit me eqͥtare. ⁊ tepediteꝫ venire. qꝛ nobilior me fuiſtiStupe factꝰ frater ad pedes patrisprocidit ⁊ veniā poſtulauit Trāſeunti ſibi aliquādo mulier q̄dā nobilis cōcito gradu occurrit cuiꝰ laſſitudinem ⁊ intercluſos anhelitꝰ miſeratus quidnā reqͥrerꝫ inquiſiuit Etilla. Ora pro me pater. quia ſalubrepropoſitū qd̓ cōcepi: viro īpedientenō exequor. ſed in ſeruitō xp̄i mihiplurimū ad uerſatur. Cui illa. Uad̓filia. qꝛ cito de eo ꝯſolatōꝫ recipies⁊ ex ꝑte dei omni potentis et mea ſibi denūcies ꝙ nūc eſt tꝑs ſalutis. pꝰmodū eqͥtatis. Qua denūciante. virſubito īmutat̉. ⁊ cōtinētiā pollicet̉ Cuidā ruſtico in qͣdam ſolitudineſiti deficienti. fontem aque ibidē ſuis oratōnibus īpetrauit. Cuidāfratri ſibi admoduꝫ familiari ſecretū hoc ſancto inſtigante ſpiritu retulit dicens. Hodie eſt aliqͥs ſeruꝰ deiſuꝑ terraꝫ propter quem quoad vixerit nō ꝑmittet dn̄s famem ſuꝑ homines deſeuire. Sed ſic ꝓculdubiofuiſſe narratur. Sed illo ſublato tota in ꝯtrariū cōdicō ꝑmutatur. Nāpoſt eius feliceꝫ tranſitū p̄dicto fr̄iapparuit dicens. Ecce iam venit fames: quaꝫ donec viuerem ego: venire ſuꝑ terram dn̄s nō ꝑmiſit IInfeſto paſche cū fr̄es ī heremo greci.menſam accuratiꝰ ſolito albis et vitreis p̄paraſſent. ⁊ vir dei hoc ꝯſpexiſſet ꝓtinus greſſuꝫ retrahens capellum cuiuſdam pauꝑis qͥ tūc aderatcapiti ſuo īponit. ⁊ baculū manu geſtans foras egreditur. ⁊ ad hoſtiumpreſtolatur. Manducantibꝰ igiturfratribꝰ clamabat ad hoſtiū vt amore deī ꝑegrino pauperi et īfirmo elemoſina largiantur. Uocatus pauingreditur. et in terra ſolꝰ recūbēsdiſcū ponit in cinere. Qd̓ videntesfratres ſtupore nimio ſunt repleti.Quibus ille ait. Menſam vidi ꝑatā ⁊ ornatam. et paupeꝝ hoſtiatimeuntiū vnicū nō eſſe cognoui CPauꝑtatem in ſe ⁊ ī alijs adeodiligebat. vt pauꝑtateꝫ dn̄aꝫ ſuamſemꝑ vocaret. Si qn̄ pauperioreꝫ ſeip̄o videret ꝓtinꝰ inuidebat. ⁊ ſe abalio vinci timebat. Nam ⁊ cū die qͣdam pauꝑculū quendā obuium habuiſſet ait ſoco ſuo. Magnaꝫ verecundiaꝫ intulit nobis huius inopia⁊ noſtram pauꝑtateꝫ plurimū rep̄hendit. Nā ꝓ meis diuitiis meamdn̄aꝫ pauꝑtatem elegi. et ecce āpliꝰrelucet in iſto. Dū qͥdam paupercoram eo tranſiret. ⁊ vir deī intimafuiſſet cōpaſſione cōmotus. dixit eiſocius. Et ſi hic ſit pauꝑ ſed forſitāin tota ꝓuincia nō eſt eo ditior volūtate. Cui vir dei dixit. Cito tunicaꝫtuam exue. et pauperi tribue et adeius pedes proſtratus culpabilemte clamā. Cui ille protinꝰ obediuit.Quadā vice tres mulieres facieet habitu ⁊ ꝑ omnia ſimiles obuiashabuit. q̄ eum taliter ſalutaueruntBeneueniat dominā pauꝑtas. ⁊ ꝯtinuo diſparuerūt. ⁊ vltra viſe nonſunt. Cū ad ciuitateꝫ artii d̓ueniſſet. ⁊ ibi bellū inteſtinū cōmotumfuiſſet. vidit vir dei de burgo ſuperterrā illam demones exultātes. Uocanſqꝫ ſociū ſuuꝫ noīe ſilueſtꝝ dixit