vel fuerūt animi virtute tranſcēditNec vero in illo hoc ſolū mirabl̓e ē.ꝙ p̄ abūdantia deuotōnis quodāmōnō ſenſit dolores ꝓ v̓tute ſuſceptoſſed etiā ꝙ virtuteꝫ ip̄am ꝓ mercedepenſauit. Nam ⁊ nos qͥdem ꝓpt̓ eāꝓpoſita mercede certamꝰ quā ille cōplectens etiā ſine premio diligebat:Cūcta illa q̄ aſperitate ſui vidēturimpedire virtutē cū oī māſuetudīeꝑpetiens qͦtidie celſior. qͦtidie aſſurgebat ardentior. Et intentatis ſibipicul̓ noua ſemꝑ alacritate pugͣbatQui cū ſibi mortē iam īminētem vide ret: ad ꝯmuniōem delectatōemqꝫgaudii alios ꝓuoc abat dicēs. Gaudete ⁊ ꝯgͣtulamini mihi. Itaqꝫ ad ꝯfuſionem ⁊ iniurias qͣs ob p̄dicandiſtudiū ſuſtinebat magꝭ ꝙͣ ad honoꝝoblectam̄ta ꝓperabat. mortis potiꝰꝙͣ vite d̓ſideriū appetens. paupertatis ꝙͣ opulentie. ⁊ ml̓to ampliꝰ laborem ꝙͣ alij reqͥein poſt laborē: ac merorem magꝭ eligens ꝙͣ alij voluptatem. ſtudioſiꝰ ꝓ inimicis ⁊ fructuoſius orans ꝙͣ alij aduerſus inimicos.Unū illi formidandū erat atꝫ metuendū offenſa nimiꝝ dei. nec deſid̓rabile illi alid̓ erat niſi placere deo ſꝑ.Nō dico aūt ꝙ nihil pn̄tium deſiderabat. ſed nec aliqͥd futuroꝝ. Nō eīmihi dicas merces ingentes exercitus. pecunias. ꝓuintias. poteſtateshec em̄ qͣi araneaꝝ fila reputauit. ſꝫea q̄ ꝓmittūtur in cel̓. ⁊ tunc eiꝰ ardētem in xp̄o amoreꝫ videb̓. Hic ſiqͥdēpro illiꝰ dilectōe nō angeloꝝ nō archangeloꝝ dignitatē: nec qͥcꝙͣ horūſimile ꝯcupiuit. Qd̓ em̄ erat maiusoībus xp̄i amore fruebat̉. cū hoc eībeatiorem cūctis ſe putabat. ſn̄ hocaūt neqꝫ dn̄antium neqꝫ pͥncipatuūſocius eſſe cupiebat. ſꝫ cum hac dilectōne magꝭ eſſe vl̓ extremꝰ. ymo etiāex nūero punitoꝝ ꝙͣ ſn̄ hac inter ſūtmos honores. ⁊ ſb̓limes. Hoc eniꝫerat illi maxīꝫ ac ſīgl̓are torm̄tū abhac caritate diſcedere. hͦ illi erat gehēna. hoc ſola pena. hͦ infinita ⁊ ītoleranda ſupplicia Sꝫ ꝑfrui caritatexp̄i. hoc illi vita. hͦ mūdꝰ. hoc regnūhoc ꝓmiſſio. hec bona videbātur innumera. Sic de ſpiciebat vniuerſa:que timemꝰ. vt ſolet herba iaꝫ putrefacta ꝯtemni. Tirānos vero ac populos ſpirātes furorē velut quoſdāeſſe culices eſtimabat. Morteꝫ veroatꝫ cruciatus ⁊ mille ſupplicia qͣi ludum putabat eſſe pueroꝝ dūmō proxp̄o aliqͥd ſuſtinerꝫ. Decorabat̉ em̄magꝭ vinctuſ cathena ꝙͣ dyadematecoronatus. Etem̄ coartatus carcerehītabat in celo Ac libentiꝰ verberarecipiebat: ⁊ vl̓nera ꝙ alij brauia diripiant. et dolorees nō minꝰ ꝙͣ p̄miadiligebat. cū ipſos vtiqꝫ dolores loco duceret p̄mioꝝ. ꝓpterea ip̄oſ etiāgr̄aꝫ noīabat: qm̄ q̄ nobis ſūt cauſatriſticie hec illi maxīaꝫ ꝑiebāt volūptatem. Merore qͦꝫ maxīo vrebat̉.propt̓ qd̓ ⁊ dicebat. Quis ſcādalizatur ⁊ ego n̄ vror. Etiaꝫ ſi in meroredicat qͥs ineſſe aliqͣm voluptatem.Ml̓ti em̄ qͥ filioꝝ mortibꝰ vl̓ nerant̉aliqͥd ꝯſolatōis accipiūt cuꝫ ſuis fletibus relinquūtur. magiſqꝫ dolēt cūdolore ꝓhibent̉. Sic et paulꝰ nocteac die ꝯſolatōꝫ accipiebat ex lacrīsNullus qͥppe tanto affectu mala ꝓpria qͣnto ille deflebat aliena. Quēadmodū enī illū opinaris afflictumcū ꝑditōeꝫ d̓fleret pctōꝝ. qͥ vt illi ſalui fierent a celoꝝ gloria cupiebat excludi. Nā nō ſaluari illos ml̓to acerbiꝰ eſtimabat ꝙͣ ſemet ipſuꝫ perire.Hunc ergo cui nam rerum poterit
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten