mum ad ſe defunctū afferrent. Quēallatū paulus ſucitauit: ⁊ ad ceſarēcū ſociis ſuis miſit. Qui cū d̓ morteeius lam̄taret̉ ecce patroclꝰ viuensadeſſe p̄ foribꝰ nūciatur Audiēs nero patroclū viuū quē paulo an̄ nouerat mortuū. pl̓imū qͥdē expauit. ⁊ eūad ſe ingredi recuſauit. Sꝫ tandemꝑſuaſu amicoꝝ introire ꝑmiſit Cuinero ait. Patrocle viuis. Et ille. Ceſar viuo. Et nero. quis te fecit viuere. Cui ille Dn̄s ih̓s xp̄s rex oīm ſeculoꝝ. Iratus nero dixit. Ergo illeregͣbit in ſcl̓a: ⁊ reſoluet oīa regͣ mūdi. Cui patroclꝰ Etiā ceſar. Tuc nero dedit ei alapā dicens. Ergo militas illi regi. Et ille. Utiqꝫ milito. qꝛme a mortuis excitauit. Tunc qͥnqꝫmīſtri īꝑatoris qͥ ei iugit̉ aſſiſtebāt.dixer̄t ei. Cur īꝑator ꝑcutis iuueneꝫprudentē ⁊ veracit̉ reſpōdentē. Nā⁊ nos illi regi īuictiſſimo militamꝰ.Qd̓ audiēs nero eos recluſit in carcereꝫ vt eos nimiū torq̄ret quos an̄nimis dilexerat. Tūc om̄s xp̄ianosfecit inqͥri. ⁊ om̄s ſn̄ interrogatōe ꝑtorm̄ta varia puniri. ¶ B Tuncpaulꝰ vinctꝰ inter ceteros an̄ neronēductꝰ eſt Cui nero. O hō magni regis ẜuus mihi āt vinctꝰ. cur militeſmeos mihi ſubtrahis ⁊ tibi recolligꝭCui paulus. Nō ſolū de tuo angulomilites collegi. ſꝫ etiā d̓ orbe vniuerſo qͥbꝰ rex nr̄ dona talia q̄ nūqͣ de ficient. ⁊ q̄ om̄eꝫ excludent indigētiālargiet̉. Huic ſi ſubiectus eſſe volueris ſaluus eris. Qui tante extāt potentie vt iudex oīm veniat: ⁊ mundihuiꝰ figurā ꝑ ignē reſoluat. Hoc audiens nero ⁊ ira ſuccēſus: qꝛ figurāmūdi per igneꝫ paulꝰ dixerat diſſoluenda. om̄es milites xp̄i igne iuſſitcremari. paulū vero tanꝙͣ maieſtatiſreū capite truncari. Tanta aūt xp̄ianoꝝ tūc occiſa eſt turba: vt ppl̓s romanꝰ palatiū virtute irrumpet. ⁊ ſeditōem ꝯeuꝫ excitare moliens ꝓclamaret. Pone modū ceſar. temperaocciſiōem vl̓ iuſſiōem. noſtrātes ſūtqͦs perdis. romanuꝫ tuent̉ imꝑium.Timēs imꝑator mutauit edictū. vtnullus xp̄ianos tangeret: donec īꝑator de eis pleniꝰ iudicaret Quaꝓpt̓pau. iteꝝ ē reductꝰ ⁊ aſpectui ne rōiſoblatꝰ. Quē vt nero vidit vehemētiſſime exclamauit. Tollite maleficum: decollate impoſtoreꝫ: nec ſiniteviuere crimīatorē. ꝑdite ſenſuū alienatorem. auferte de ſuꝑficie t̓re mētium īmutatoreꝫ. Ad q̄m pauluſ aitNero tꝑe modico patiar: ſꝫ viuameternal̓r dn̄o ih̓u xp̄o. Nero dixit.Auferte ab eo caput vt me rege ſuofortiorem intelligat qͥ eū deuici ⁊ videamus ſi ſemꝑ viuere valeat. Cuipaulꝰ. Ut ſcias me poſt mortem corporis et̄ nalit̓ viuere. cuꝫ mihi caputabſciſum fuerit. viuꝰ tibi appare bo.⁊ tūc cognoſcere poteris: qꝛ chriſtuſeſt deus vite ⁊ n̄ mortis. Et his dictis ad locū ſupplicii ducit̉. Qui cuꝫduceretur. dixerūt ei tres milites qͥeum ducebant. Dic nobis paule qͥseſt iſte rex veſter q̄m tm̄ diligitis: ꝙꝓ eo magꝭ mori ꝙͣ viuere eligitis: etqualeꝫ ind̓ mercedē habebitis. Tūcpaulus de regno dei ⁊ pena inferniadeo eis predicauit. ꝙ eos ad fideꝫꝯuertit. Qui cū rogarent eū vt libere abiret quo vellet ait. Abſit fr̄esvt fugiam. Nō enī ſum ꝓfugus: ſꝫmiles xp̄i legitimꝰ. Scio eī ꝙ ꝑ hacvitam tranſitoriā ad vitaꝫ tranſiboeternam. Mox aūt vt fuero decollatus viri fideles rapient corpꝰ meuꝫUos āt locū notate ⁊ illuc cras māe