Quia cū ibi poſtea edificata eſſet eccleſia. locꝰ ille ī quo ſteterūt veſtigiachriſti aſcendētis nunꝙͣ potuit ſternipauimēto. imo reſiliebāt marmora īora collocātium: Calcati etiā pulueris a dn̄o hoc dicit eſſe documētuꝫ: ꝙveſtigia impreſſa cernūtur. ⁊ eādemadhuc ſpecieꝫ velut preſſis veſtigisterra cuſtodit ¶ B Circa ſecūdum quare ſcꝫ nō ſtatim aſcendit vtreſurrexit. ſed ꝑ. xl. dies expectare voluit. notanduꝫ ꝙ hoc fecit ꝓpter tresrationes. Primo ꝓpter reſurrectiōiſcertificationē. difficilius enī erat ꝓbare veritatē reſurrectiōis ꝙͣ paſſionis. quia a prima die vſqꝫ ad tertiaꝫvere poterat ꝓbari paſſio. ſed ad veram reſurrectionē ꝓbandā plures dies reqͥrebant̉. Et ideo maius tempꝰrequirebat̉ inter reſurrectionē ⁊ aſcēſionē ꝙͣ inter paſſioneꝫ ⁊ reſurrectiōꝫDe hoc ſic dicit leo papa in ſermonede aſcēſionē Quadragenariꝰ hodiedieꝝ repletꝰ eſt numerꝰ. ſacratiſſimaordinatiōe diſpoſitꝰ. ⁊ ad vtilitatemnoſtre eruditiōis impēſus. vt dum adn̄o in hoc ſpacio mora p̄ſentie corporalis extendit̉. fides reſurrectiōis documentis neceſſariis muniret̉. Gratias agimꝰ diuine diſpēſatiōi. ⁊ ſanctoꝝ patꝝ neceſſarie tarditati Dubitatum eſt ab illis. ne dubitaret̉ a nob̓Secūdo ꝓpter apoſtoloꝝ ꝯſolationē.quia enī cōſolationes diuine ſuꝑabūdant tribulatiōibꝰ. ⁊ tꝑs paſſiōis fuit tꝑs tribulatiōis apl̓oꝝ. iō pl̓es debuerunt eſſe dies iſti ꝙͣ illi. Tertioꝓpter myſticā ſignificationeꝫ. vt ꝑ hͦdaretur intelligi ꝙ cōſolatiōes diuieꝯꝑantur ad tribulatiōes ſicut annusad diem. dies ad horam. hora ad momentū. Ꝙ enī ꝯꝑent̉ ſicut annuſ addiem: patet ꝑ illud qd̓ legit̉ Eſa. lxi.Predicare annū placabilē dn̄o et diēvltionis deo noſtro. Ecce ꝓ die tribulationis reddit annū cōſolatiōis Ꝙaūt ꝯꝑentur ſicut dies ad horā patetꝑ hoc ꝙ dn̄s. xl. horis mortuuſ iacuitqd̓ fuit tribulatiōis. ⁊ ꝑ. xl. dies ſurgens diſcipulis apparuit. qd̓ fuit cōſolationis. Un̄ glo. xl. horis mortuuſfuerat. ꝓpter hoc. xl. diebus ſe viuerecōfirmabat. Ꝙ vero ꝯꝑent̉ ſicut hora ad momētum inſinuatur Eſa. lii.In momēto indignatiōis mee abſcodi facieꝫ meā ⁊cꝭ ¶ C Circa tertium notādum ꝙ aſcēdit pͥmo potent̉quia ꝓpriis viribꝰ. Eſaie. lxiii. Quiſeſt iſte qui venit de edom ⁊cꝭ. gradiēsin multitudine virtutis ſue. Itē ioh̓.Nemo aſcēdit in celū .ſ. propria v̓tute. niſi qui deſcendit de celo filiuſ hominis qui eſt in celo. Licet eniꝫ quaſiin quodā globo nubis aſcēderit. hoctamen nō fecit ꝙ nubis miniſterio indigeret. ſed vt per hoc oſtenderet̉: ꝙomnis creatura parata eſt obſeqͥ creatori ſuo. Ip̄e enī potētia diuinitatiſſue aſcendit. Et in hoc notat̉ differētia ẜm qd̓ dicit̉ in hiſtoriā ſcolaſtica:chriſti ad enoch ⁊ helyā. Naꝫ enochtrāſlatus eſt. helyas ſubuectꝰ eſt. ſedIeſus ꝓpria virtute aſcēdit Primuſẜm grego. ꝑ coituꝫ generatꝰ ⁊ generans. ſecūdus generatꝰ. ſed non generās. tertiꝰ nec generatꝰ nec generāsSecūdo aſcēdit patēter. qꝛ vidētibꝰdiſcipulis. Un̄ dicit̉ Uidētibus illiseleuatꝰ eſt. Itē Ioh̓. xvi. Uado ad eūqui miſit me et nemo ex vobis interrogat me quo vadis. Gloſa Ita palam. vt nemo interroget qd̓ viſu corporali fieri cernat. Ideo enī illis videntibus aſcendere voluit. vt ipſi teſtes aſcenſionis exiſterēt. ⁊ natur amhumanā in celum ferri gauderent. et