Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

fecit. Quem titus reſpiciens moleſtia cōturbatus īfremuit. ⁊ qui pͥusgaudio infrigidatus fuerat: accenſione furoris incaluit. neruoſqꝫ diſtēdens curatus fuit. Poſt hoc tytꝰ etſeruū in ſui gr̄am et ioſephuꝫ in ſuianriciciā recepit. Utꝝ at hec hiſtoria apocrifa narrāda ſit: lectoris iudicō relinqͣtur. G Biennio igit̉a tyto hirl̓m obſeſſa inter cetera mala q̄ obſeſſos gͣuiter purgebant. tanta fames oēs tenuit. ꝙ ꝑentes filiis⁊ filii ꝑentibus. viri vxoribus: et vxores viris cibos nō tm̄ ē manibꝰ ſedetiā ex ip̄is dentibus rapiebant. Iuuenes etiam etate fortiores velut ſimulacra ꝑ vias oberrādo. prē fameexanimes cadebat. Qui mortuos ſepeliebant ſepe ſr̄ ip̄os mortuos mortui cad̓bāt Fetorē itaqꝫ cadaueꝝ noferentes ex publico ſūptū ip̄a ſepeliebāt. Sed deficiente ſūptū. vincēte cadaueꝝ multitudine de muro cadauera p̄cipitabant At tytus circūiens cū vidiſſꝫ valles repletas cadaueribus. ⁊ totā pr̄iam ex eoꝝ fetorecorruptam manus ſuas cuꝫ lacͥmisad celuꝫ leuauit dicens. Deus tu vides qꝛ ego hoc nō facō. Tāta em̄ fames ibi erat ꝙ calciamēta ſua ⁊ corrigias comedebant. Matrona q̄daꝫinſuper genere et diuitiis nobilis. ſicut in hiſtoria ſcolaſtica legitur. cuꝫp̄dones in eius domū irruentes eaꝫoībus expoliaſſent. nec ſibi vltra qͥdcomederet remanſiſſet. ꝑuulū lactentem tenens in manibꝰ ait. Infelicismatris: infelicior fili. in bello. ī famein direptōne. cui te ſeruabo. veni ergo nunc omī nate. eſto matri cibuspredonibꝰ furor. ſeculis fabula. Ethis dictis filiū iugulauit. et coxit. etdimidiū comedens. partē alteraꝫ occultauit. Et ecce confeſtim p̄donesodorem carnis cocte lētientes in domū irruūt. et niſi carneꝫ prodat mortem minātur. Tunc illa detegens infantis mēbra. ecce inquit vobis ꝑtēoptimā reſeruaui. At illos tātꝰ horror inuaſit ꝙ nec loqui potuerūt. Etilla. Meus eſt inquit filius hic. meum eſt peccatū. Securi edite. qꝛ pͥorego comedi quem genui: Nolite fieri aut matre religioſioreſ. aut femīſmolliores ꝙ ſi vincit vos pietas ethorretis. ego totū comedaꝫ q̄ dimidiu iam comedi: Illi vero tremētes⁊ territi diſceſſerūt. Tandeꝫ ſecūdoanno imꝑii veſpaſiani. tytus hirl̓mcepit. ⁊ captam ſubuertit. templumqꝫ funditus deſtruxit. Et ſicut iud̓ixp̄m triginta denariis emerant. ſic⁊ ip̄e vno denario. xxx. iudeos vēdidit. Sicut aūt narrat ioſephꝰ nonaginta ſeptemmilia iudeoꝝ venditaſunt. ⁊ vndecies centena milia fame⁊ gladio ꝑierūt ¶H Legitur quoqꝫ ꝙ tytus intrans hierl̓em. quēdaꝫmuꝝ denſiſſimū vidit. ip̄mqꝫ ꝑforari p̄cepit. Factoqꝫ foramine quēdaꝫintus ſenem aſpectu ⁊ canicie venerabilem īuenerūt Qui reqͥſitus quiſeſſꝫ: rn̄dit ſe eē ioſe ph ab arimathiaciuitate iudee. ſeqꝫ a iudeis ibidemclauſum et muratū fuiſſe eo ꝙ xp̄mſepeliſſet. addiditqꝫeꝙ ab illo tꝑe vſqꝫ nūc celeſti ſit cibo paſtus. et diuino lumine cōfortatus. In euāgeliotn̄ nicodemi dicitur ꝙ cū iudei ipſuꝫrecluſiſſent. xp̄s reſurgenſ eū īde eripuit. ⁊ in arimathiā duxit. poteſt dici ꝙ cū eductus a predicatōe xp̄i nōceſſaret. a iudeis iteruꝫ eſt recluſus.Mortuo quoqꝫ veſ paſiano imperatore: titus filius eius eidem in imperio ſucceſſit. qͥ fuit vir clemētiſſimꝰ.