eſt fuit verecūdie virginalis. ꝙ nō ꝑturbata fortitudinis. ꝙ tacuit ⁊ cogitauit prudētie ⁊ diſcretiōis Et tūcangelus cōfortās eā dixit: Ne timeas Maria inueniſti gr̄aꝫ apud dn̄mBern̄. Quā gratiā. dei ⁊ hominū pacem. mortis deſtructionē. vite reꝑationem. Ecce cōcipies ⁊ paries filiū⁊ vo. no. eiꝰ Ieſū .i. ſaluatorē. quia ſaluum faciet populū ſuū a peccatis eiꝰHic erit magnꝰ ⁊ filiꝰ altiſſimi vocabitur. Bern̄. Hoc eſt: ille qui eſt magnus deꝰ. futurꝰ eſt magnꝰ .ſ. magnꝰhomo. magnꝰ doctor. magnꝰ ꝓphetaDixit aūt Maria ad angelū: Quofiet iſtud. qm̄ viꝝ nō ꝯgnoſco. id eſt.me ꝓpono nō cogniturā. Et ita fuitvirgo mēte. carne. ꝓpoſito. Sed ecce Maria interrogabat. ⁊ qͥ interrogat dubitat. Cur gͦ ſolus zachariasplagaꝫ taciturnitatis incurrit. Suꝑhoc Petrus rauēnenſis aſſignat qͣttuor rationes dicēs Ille pectoruꝫ cognitor nō verba: ſꝫ corda p̄uidit. Nōquid dixerint: ſed quid ſenſerint iudicauit. Erat enī interrogātium cauſadiſſimilis. ſpecies diuerſa. Hec ꝯtranaturā credidit. ille dubitauit ꝓ natura. Hec integre ordinē querit. illeque deus vult fieri nō poſſe p̄ſcribit.Ille impellētibus exemplis nō accedit ad fidē. hec ſine exemplo p̄curritad fidē. Hec mirat̉ de ꝑtu virginis.ille de cōceptu diſputat coniugali.Nō ergo dubitat de facto. ſed modum querit ⁊ ordinē. Nā cuꝫ triplexſit moduſ cōcipiendi. naturalis. ſpiritualis. ⁊ mirabilis. quo iſtoꝝ cōcipiat ſciſcitat̉. Et reſpōdens angelꝰ dixit ei. Spirituſſanctus ſuꝑueniet ī tequi ipſum tuū cōceptū efficiet Unde⁊ dicit̉ de ſpirituſancto cōceptus. ethoc ꝓpter quattuor ratiōes ¶ CPrimo ꝓpter oſtēſionem eximie charitatis vt ſcꝫ oſtēdatur ꝙ ex ineffabili dei charitate verbū dei caro factūeſt. Ioh̓. iii. Sic deus dilexit mundū⁊cꝭ. Et hec ratio eſt magiſtri ſentētiarum. Secūdo ꝓpter oſtēſionē gratieabſqꝫ meritis. vt ꝑ hoc ꝙ dicit̉ cōceptus de ſpirituſancto: oſtēdatur ꝙ ſitex ſola gratia quā nulla hominū preceſſerūt merita. Et hec eſt ratio Auguſtini. Tertio ꝓpter virtutē oꝑationis. quia ſcꝫ oꝑatiōe ⁊ virtute ſpirituſſancti cōceptus eſt. Et hec ē ratioambroſii. Quarto ꝓpter motiuū cōceptiōis. Et hec eſt ratio Hugonisde ſancto victore. Motiuū vt ait adcōceptionē naturaleꝫ eſt amor viri inmulierē. ⁊ amor mulieris in viꝝ. Sicin virgine inqͥt. qꝛ in eiꝰ corde amorſpūſſancti ſingulariter ardebat. ideoin eiꝰ carne amor ſpūſſācti mirabiliafaciebat. Et virtus altiſſimi obumbrabit tibi. Hoc ẜm glo. ſic exponit̉.vmbra a lumīe ⁊ corꝑe obiecto ſoletformari: et virgo ſicut purus homoplenitudinē diuinitatis caꝑe neqͥbatSed virtus altiſſimi obūbrauit duꝫin ea incorporea lux diuinitatis corpus ſuſcepit humanitatis vt ſic poſſet deū pati. Hanc expoſitionē videtur tāgere Bernardus: Qui ſic ait:Quia deus ſpiritꝰ eſt. nos vero vmbra corꝑis ſui temperauit ſe nobis.vt per obiectū viuifice carnis videamus verbū in carne. ſolē in nube lumen in teſta. cereū in laterna. ẜm bernardū ſic exponit̉. quaſi dicat illummodū quo de ſpūſcō cōcipies dei virtus xp̄s in ſuo ſecretiſſimo ꝯſilio obumbrādo occultabit. vt ſibi tm̄ notūhabeat̉ ⁊ tibi. ac ſi dicat. Quid a mequeris qd̓ in te mox exꝑieris. Sciesſcies ⁊ felicit̓ ſciēs. ſed illo doctore qͦ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten