cuius ante epiſcopatū ſuſceptū ꝓprius fui. Et ideo rogo ꝑ omnipotēteꝫdeum ne hoc verbum aliqn̄ ad me inſcriptis tuis inueniā. Primꝰ in ſuisepiſtolis ſe ſeruū ſeruoꝝ dei nomīauit. ⁊ alios nomīari inſtituit. Librosſuos dū adhuc viueret ob nimiaꝫ humilitatē publicari nolebat ⁊ in alioꝝcomꝑatione ſuos nihil valere exiſtimabat. Un̄ innocētio p̄fecto affriceſic ſcribit ꝙ expoſitionē ſcꝫ Iob vob̓trāſmitti voluiſtis. veſtro ſtudio congaude mus. Sed ſi delicioſo cupitispabulo ſaginari. beati auguſtini copatriote veſtri opuſcula legite. et adcōparationē illius ſimilaginiſ. noſtꝝfurfurē nō queratis. Neqꝫ enī volodum in hac carne ſum. ſi quā dixiſſeme contigit ea facile hominibus īnoteſci. ¶ F Legitur quoqꝫ in quodam libro de greco in latinū tranſſato ꝙ quidā ſanctꝰ pater noīe abbasIoh̓es cū romā ad viſitandū apoſtoloꝝ limina veniſſet. ⁊ beatū gregorium papā ꝑ mediū ciuitatiſ trāſire videret. voluit ei occurrere. ac vt decebat reuerentiā exhibere. Cernēs v̓obeatus gregorius ꝙ ſe in terrā vellꝫꝓſternere. feſtinauit et primo ſe corāipſo in terrā ꝓſtrauit. nec inde ſurrexit quouſqꝫ abbas primo ſurrexit. īquo maxima eius humilitas ꝯmēdatur. Tāte aūt largitatis elemoſinaꝝextitit vt nō ſolum p̄ſentibus ſꝫ etiālonge poſitis ⁊ in mote ſinai monachis neceſſaria miniſtraret. Nā omnium iudigentiū nomīa ſcripta habebat. ⁊ eis liberalit̉ ſubueniebat Monaſteriū hieroſolimis inſtituit. ⁊ deifamulis illic degētibꝰ neceſſaria mittere ꝓcurauit. Tribꝰ quoqꝫ milibꝰanc illis dei ꝓ quotidianis ſtipendiiſoctoginta libras auri annualiter of-ferebat. Quotidie etiā ad ſuā menſam ꝑegrinos quoſlibet īuitabat Inter quos die quadā vnus acceſſit. incuiꝰ manibꝰ dum ipſe ex humilitateaquā fundere vellet. cōuerſus vrceūaccepit. ſed repēte eū in cuiꝰ manibꝰaqua fundere volebat nō īuenit Cūqꝫ hoc factū ſecū ipſe miraret̉. eadēnocte dominꝰ ꝑ viſionē ei dixit: Leteris diebus me in mēbris meis. heſterno aūt die me in memetipſo ſuſcepiſti. ¶ Alio quoqꝫ tꝑe p̄cepit cācellario vt. xii. ꝑegrinos ad prandiū inuitaret. Qui ꝑgens iuſſa compleuit.Dū aūt ſimul diſcūberent intuēs papa tredecim numerauit Et accerſitocancellario cur cōtra ſuā iuſſionē tredecim inuitare p̄ſūpſerat inquiſiuit.Quos cacellariꝰ numerās ⁊ tm̄. xii.inueniēs ait: Crede mihi pr̄ nō ſuntniſi. xii. Animaduertit gregoriꝰ viꝝꝓpius diſcūbentē vultū crebro mutare ⁊ nūc adoleſcentē nūc vero ſibi vetulum venerāda quadā canicie ſimulare. Finito igit̉ cōuiuio illum in cubiculo duxit. vehemēter adiurans vtei ſe nomēqꝫ ſuū prodere dignareturQui reſpondens ait. Et cur interrogas de nomine meo quod eſt mirabile. Uerū tn̄ ſcito qꝛ ego ſuꝫ naufragꝰille cui ſcūtellā argenteam tribuiſti.quā tibi miſerat cū leguminibus mater tua Et hoc tibi ꝓ certo ſit ꝯgnitūquia ab illo die q̄ mihi d̓diſti deſtinauit te dn̄s fieri eccleſie ſue p̄ſulem etpetri apoſtoli ſucceſſorē. Cui gregorius. Et tu quō hoc noſti ꝙ tunc medn̄s p̄eſſe ſue eccl̓ie deſtinauerit. Atille. Qm̄ angelꝰ eius ſū. ⁊ me tibi dominus nūc remiſit vt te ſꝑ debeā ꝓtegere. ⁊ oē qd̓ petieris ꝑ me apud ip̄ꝫvaleas impetrare. Statimqꝫ ab eodiſparuit ¶ G Eo tꝑe fuit qͥdā