Druckschrift 
Sermones de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

De SanctoFranciſco

Emundemus nos ab omni inquinamento carnis ⁊ ſpūs. pͣs. Cor meuꝫ ⁊ caro mea exultauerunt in deum viuum. Iſta duoexcellenter habuit beatus franciſcus. ſcilicet corpus ſanctum ⁊ animam vt de eo veraciter dici poſſit. Qui ſanctus eſt ſcꝫ in aīma ſanctificet̉ adhuc in corpore. Primoſiquidē habuit corpus ſanctū. qꝛ omniaque in ipſo fuerunt ſcā erant. Incipiamꝰigitur a capite ⁊ deſcendamus vſqꝫ ad pedes ⁊ videbimus ꝙ a planta pedis vſqꝫad verticem non erat in eo niſi ſanctitas.Sancti ſiquidē fuerunt capilli beati Frāciſci. Cum em̄ domus cuiuſdā minareturtuinā ille modicū de capillis eius accepit⁊ in ſciſſuras poſuit ⁊ domus firma ꝑmāſit. quam nimiꝝ ſancti viri capillus ſtabiliuit fragilis. Secundo fuerunt ſcī oculieius. de quibꝰ ipē deuotas lacrimas emitrebat ⁊ tantas ⁊ tam aſſiduas vt infirmitatem incurreret oculoꝝ. Et cum monereturvt ſibi a fletu parceret rn̄debat. Non ēob amorem luminis qd̓ ꝯmune habemuscū muſcis expellenda interna viſitatio lucis. Tercio ſancte erant aures eius. quevocem diuinā ⁊ iubilatōem angelicam audire meruerunt. Tribꝰ namqꝫ vicibꝰ diuinam vocem audire ꝓmeruit. Prima eratvx paterne increꝑationis quā in apuliāꝓfectus audiuit. Quis poteſt tibi meliꝰfacere dn̄s an ſeruus. diues an pauꝑ. Extunc autem amor terrenoꝝ ſibi viluit. ⁊ inamorem dei totus exarſit. Secunda fuitvox magne eruditionis quā audire merūit in hec verba. Franciſce amara ꝓ dulcibꝰſumē. ⁊ teip̄m ꝯtemne ſi me cupis ⁊ velisagno ſcere. ⁊ iſtam vocem non ſurda aureiudiuit. ſed oīa aduerſa gratanter ſuſtinul. ⁊ de ſuo corꝑe non curauit. Tercia fuitrox magna amoris quā voceꝫ audire metuit qn̄ ſcꝫ crucifixuſ ſibi de cruce locutuseſt dicens. Franciſce vade reꝑara domuꝫmeam que vt cernis tota deſtruit̉. Ab ilſa autem hora in amorem ⁊ ꝯpaſſionē cru

cifixi eius anima fuit totaliter liquefactaSanctus etiā franciſcus audiuit angelicam iubilatōem. Cum enim ſemel egrotaret angeli ſibi dulciſſimū edidere ꝯcentum. ex qua iubilatōe eius aīa magnū recepit gaudiū ⁊ corpus magnū alleuiamētum. Quarto fuit ſanctū os eius. verbaenim que de ore franciſci ꝓcedebant tātefuerunt virtutis ꝙ ſi quē benedicebat benedictus erat. ſicut bene pr in illo qui vxorem ſuā a ſalubri ꝓpoſito impediebat. cuiſanctus vir ſuam benedictōnem miſit dicens. Fili nunc tempus eſt mīe. ⁊ poſteatꝑs eſt equitatis. Ad qd̓ verbū ille fuit ꝓtinus immutatus. Sed ⁊ ſi aliquē maledicebat ille erat maledictus Unde cū quidam ſus agnū manſuetiſſimū comediſſetilli maledixit. ⁊ ſtatim illa ſus mortua fuit. Etiam cum quedā puella fuiſſet lumīeoculoꝝ priuata. ⁊ vir dei de ſputo ſuo eiꝰoculos liniuiſſet. illa puella ꝓtiuus eſt curata Quinto fuerunt ſctē manus eius.que fuerunt ſtigmatibꝰ ꝯſecrate. ita ꝙ eaque tangebat ſancta erant. Nam ſepe panis ab eo tactus infirmos comedētes ſanabat. Quidam enim cum inter niues gelidas deficeret. manibꝰ beati Franciſci cōtrectatus mox fuit in corde ⁊ corpore mirabiliter inflammatus. Nec mirum ſi illemanus frigidos inflammant que ignitoscarbunculos. id eſt chriſti ſtigmata deferebant. Sexto ſancte fuerūt vngues eius.Cum enim quidā frater temptaret̉ de vnguibꝰ ſancti patris franciſci habere cupiebat. qd̓ ille in ſpū recognoſcens dixit ei.Ueni fili preſcide mihi vngues. Ille aūtcū leticia iuſſa cōplens pro reliquijs preciſuras ip̄as ſeruauit. ⁊ omni temptatione fugata multam ꝯſolationem recepit. Septimo ſancta fuit ſcriptura eius. Cūenim quidam frater temptaret̉ cogitauitꝙ ſi de ſcriptura beati franciſci aliquid acciperet omnem temptatōnem vicere poſſꝫ