De SanctoGenedicto

Et fuit volatile rōne celeſtis ꝯuerſatōis.⁊ habuit dulcem fructum rōne mellifluepredicatōnis ¶ Tercio qͣꝫtum ad lucē ſueregule. Sicut eniꝫ ſol occūbens dimittitnobis lucem in luna ⁊ luna nos illumīatſic beatus benedictus occūbens poſt mortem corꝑis dimiſit nobis lunam .i. ſalutarem regulam que illuminat religionemmonaſticā. Luna tn̄ nō lucet quādo terrainterponit̉. qꝛ ordo monaſticus multumtenebrat̉ qn̄ terrena cupiditate aſpergit̉.¶ Quarto qͣꝫtū ad calorem caritatis ſuccenſe. Sicut em̄ ignis in clibano vel fornace extinctus remanet in ſuo calore. ſicbeatus benedictus qui habuit ignita eloquia. ſuccenſa deſideria ⁊ feruentia oꝑa.In ipſo emm ꝑ mortem corꝑis extinctioremāſit ꝑ eius caloreꝫ in mūdo Ezech. j.Scintille quaſi aſpectus eris candētis.Ipſe em̄ fuit ſcintilla inqͣꝫtū habuit ſubtilia ⁊ celeſtia deſideria. Et fuit es inqͣꝫtūhabuit ſonora ⁊ inflāmatiua ꝟba. ⁊ fuitcandens inqͣꝫtū habuit feruentia oꝑaSermo. ij.¶ De eodemEnedictus in filijs aſer ſic placens fratribꝰ ſuis tingit in oleopedē ſuū. ferrū ⁊ es calciamētūeius. ſicut dies iuuētutis tue ſic ⁊ ſenectus tua. Deute. xxxiij. Sanctus benedictus re ⁊ nomine benedictus multas bn̄dictōnes habuit que in verbis predictis¶ notant̉. Prima ꝯſiſtit in dei habitationecum dicit̉. aſer. que interpretat̉ atriū. Etdicit̉ atriū a tribꝰ Ipſe enim atrium eratqꝛ tota trim̄tas in eo habitauit. ſcꝫ paterdando ſibi potentiā in hoſtiū expugnatōeUicit em̄ diabolū. carnē ⁊ mundū. Diabolus ipſum voluit vincere ꝑ impatiētiāqn̄ tyntinabulū fregit ſed vinci nō potuitqꝛ in dei ſeruicio perſeuerauit. Eccī. x. Sſpūs ptātem habens aſcenderit ſuꝑ te locum tuū ne dimiſeris. Ipſum voluit allicere ꝑ ꝯcupiſcentiā qn̄ grauē tēptationeꝫſibi immiſit. Sꝫ allici nō potuit. qꝛ inter

ſpinas ⁊ vepres ſe ꝓiecit. Eccī. xi. Malicia vnius hore obliuionem facit luxuriemagne. ⁊ ipſum voluit deciꝑe ꝑ fraudulentiam. ſicut qn̄ in forma medici ſibi apparuit aſſerens ſe velle potionare fratresSed ipſe diabolus deceptus eſt. qꝛ monachū queꝫ inuaſerat in mamillā ꝑcuſſit⁊ ſic diabolus fugit. Prouer. xxi. Mulctato peſtilente ſapiētior erit ꝑuulꝰ. Ip̄mvoluit deterrere ꝑ horribilem formam. qꝛſibi teterrimus apparebat ⁊ in ipſuꝫ flammantibꝰ oculis ⁊ ſtridentibus obuiabat.ſed ipſuꝫ deterrere nō poterat. qꝛ ſcꝫ ſcutopremum̄tus erat Ephe. vi. In omnibusſcutū ſumentes fidei ⁊cͣ. Scd̓o vicit carnem. nam cū quedā auis que merula dr̄ante eius faciem volitaret magna carnisꝯcupiſcentia ē in eum ſecuta. Sed tamēipſaꝫ tēptationē ꝑ tria deuicit .ſ. ꝑ crucisimpreſſionē Ezech. xix. Signa thau ſuꝑfrontes viroꝝ gementiū ⁊cͣ. per deuotamorōnem ⁊ intentōnē. Sap̄. viij. Ut ſciuiqm̄ aliter nō poſſem eē ꝯtinens niſi deusdederit ⁊cͣ. Per carnis maceratōnem. qꝛmox ſe nudum inter ſpinas ⁊ vepres ꝓſtrauit. Et ſic ꝑ vulnus corporis ſanauitvulnus mentis. Tercio vicit munduꝫ. ⁊qͣꝫtū ad diuitias qm̄ omnia ꝯtempſit. etin heremū nudus aufugit. Et qͣꝫtū ad delitias qꝛ ẜm Grego. a puericia cor ſenilegeſſit ⁊ nulli voluptati animuꝫ dedit. Etqͣꝫtum ad honores. qꝛ cum ꝑ miraculumde capiſterio ī multo honore haberet̉ indelatenter fugit. ¶ Scd̓o filius in eo habitauit dando fibi ſapientiā in ſecretoꝝ cognitione. Ipſe em̄ cognouit abſentia preterita. ſicut patet in mōachis quos extramonaſteriū comediſſe cognouit. Cognouit futura ꝯtingentia ſicut obitum ſuū etcaſum rome. Cognouit occulta preſentiaſicut patꝫ in monacho ſibi ſeruiente de ſuꝑbia temptato. Et ſic pꝫ ꝙ fuit ꝓpheta d̓preterito. de futuro. ⁊ de preſenti occulto¶ Tercio ſpirituſſanctus habitauit in eo