GregomoDe Sancto

qꝛ corpus continue macerauit ita ꝙ infirmato ſtomacho vix ſubſiſtere valeret duetiā eſſet in monaſterio a mr̄e ſua crudisleguminibꝰ paſcebat̉. pondus honoꝝ. qꝛcū eſſet electus in ſummū pontificē fugit⁊ ſe abſcondit ſed indicio colūne celeſtismanifeſtatus erat Non em̄ poterat latereꝓpter vitam eminentē Math. vj. Nō p̄tciuitas abſcondi ſupra montē poſita. ꝓpter ꝯuerſatōem fulgentē. Ibidē. Neqꝫ accendūt lucernā ⁊cͣ. Propter famā redolētem Eccī. xxiiij. Sicut cinamonū ⁊ balſamū aromatuzans odorē dedi. Res igitur alta. lucida ⁊ vaporoſa abſcondi nonp̄t. Scd̓o ceruus habet renouatōem. qn̄em̄ ſeneſcit cū ſerpente pugnat. ⁊ hauſtoveneno ardentiſſime ſitit. ⁊ in fontē ſe ꝓijciens in oculis. pilis ⁊ cornibꝰ ac pelle renouat̉ Sic ſanctus gregorius ⁊ ceteri ſcīcū demone pugnātes ⁊ eius temptatōesvīcentes ad fontē gr̄e refrigerātis currūtEt ſic renouant̉ in intellectu. qꝛ limpidius deū ꝯſpiciunt. Ephe. iij. Renouamimſpū mentis veſtre. Renouant̉ in effectu.qꝛ feruentius deū diligunt. Pſal. Emitte ſpūm tuum ⁊cͣ. Renouant in oꝑatōneqꝛ oꝑa virtuoſa faciunt Ephe. iiij. Induite nouū hoīem qui ẜm deū creatus ē in iuſticia ⁊ ſcītate veritatis Tunc em̄ oꝑa noſtra ſunt virtuoſa qn̄ ſunt cū iuſticia quātum ad ꝓximū. ⁊ ſcā qͣꝫtum ad nos. Renouant̉ qͣꝫtum ad ꝯuerſatōem extrinſecā.qꝛ honeſtiorē ꝯuerſatōem induunt Colo.iij. Induentes nouū hoīem qui renouat̉in agnitōem dei. Tercio ſcꝫ ceruus hꝫ diſcretōem. ⁊ eius diſcretio in tribꝰ attēdit̉ſcꝫ in vulneris ſanatōe. in ꝑturitōne. ⁊ incordis ꝯfortatōe. Ceruus em̄ ſagitta percuſſus polegiū comedit. ⁊ ſic ſagittā ꝓijcit. Ceruus dragantiū comedit ⁊ ſic leuius parit. Ceruus etiā cōmedit quaſdamherbas medicinales hn̄tes reſpectum adcor. ⁊ ſic eor qd̓ erat tremulū ꝯfortatōemaccipit Habemus em̄ tria genera herbaꝝ

quas ipſe ceruus comedit. quaꝝ vna valet ad ſanandū. alia ad pariendū. ⁊ terciaad ꝯfortandū. Iſta tria genera beatus gregorius habuit. ⁊ alios etiā habere docuit. Herba nāqꝫ valens ad ſanandū eſt ſermo dei. Sap̄. xvj. Neqꝫ herba neqꝫ malagmna ſanauit eos. ſꝫ ſermo tuus dn̄e. qm̄ſanat ⁊ mēdet̉ oīa. Et ſicut pn̄tia hꝰ herbeeſt cā ſanationis. ita abſentia eſt cā mortis. Grego. Quiſqꝫ alimenta nō retinet.huius ꝓfecto vita deſperat̉ Eterne gͦ mortis periculū formidat̉ .ſ. ſi cibū ſcē exhortationis accipitis. ſi verba vite .i. alimētaiuſticie in memoria tenens. Scd̓a herbaeſt memoria mortis Iſa xl. Oīs caro fenū ⁊ oīs gloria eius. q. flos feni ⁊cͣ. ⁊ iſtavꝫ ad pariendū .i. ad ꝓpoſita ꝯplenda perbona oꝑa. Greg. Ualde em̄ ſe ſollicitatin bono oꝑe qui ſꝑ cogitat de extremo fine. Tercia herba eſt meditatio dn̄ice paſſionis q̄ fuit herba multū amara. Canti. j.Faſciculus mirre dilectus meus mihi. ⁊iſta valet ad ꝯfortandū ⁊ roborandum.Grego. Si paſſio xp̄i ad memoriā reducitur nihil eſt qd̓ non equo aīo toleretur.¶ Tercio beatus gregorius fuit frcūoſusꝓximo per doctrinā. vnde d̓r. Dans eloquia pulcerrima ⁊ pulcritudinis. Iſta āteloquia pulcritudinis tribꝰ modis deditPrimo nāqꝫ fuit predicator gr̄oſus. Etideo dedit eloquia pulcre facūdie. Dicitaūt augꝰ. in li. de doctrina xp̄iana ꝙ eloquens in verbis ſuis agere debet vt veritas pateat. veritas placeat. veritas moueat. ⁊ vt pateat debet loqui clare ⁊ aperte.vt placeat debet loqui ꝯpoſite ⁊ ornate. vtmoueat debet loqui feruenter ⁊ deuote.Talis enim erat eloquentia beati Gregorij. ſcilicet clara. deuota. ⁊ ordinata. Clara nihil habens obſcuritatis. Prouerbiorū. xiiij. Doctrina prudentium facilis.Ordinate nihil habens ruſticitatis Prouerbio. xv. Lingua ſapientum ornat ſcientiā Deuota nihil habens infipiditatis