chorliſcare inter angelos ⁊ virgines. qꝛ virgoextitit inter martires. qꝛ afflictionē corporis ſibi indixit inter apoſtolos. qꝛ euangeliſta ⁊ nūcius dei fuit. ¶ Tercio btūs lucas habuit alarum magnitudineꝫ que ſunt orō ⁊ elemoſina.Supponendo aūt opmionē bt̄ī gregorij ꝙ fuitſocius dleophe ipſe deuotam orōnem fecit qn̄dixit. Mane nobiſcum dn̄e. qm̄ adueſperaſcit⁊ elemoſinā impendit qn̄ ipſum ad hoſpiciuꝫinuitauit Quarto btūs lucas habuit a ventoſpūs ſancti impulſionem. Vnde d̓r de ipſo ⁊ alijs ſanctis animalibꝰ Eze a. Vbi erat impetuſſpūs illic gradiebant̉. Cuinto habuit eſce p̄ꝑationē. Auis em̄ que ad deſtinatā eſcā ꝑgitcitius currit. Iuxta illud iob. ix. Sicut aquilavolans ad eſcam. Eſca em̄ ad quā btūs lucasfeſtinabat fuit ardens. ad quā ꝑ ardentia defideria currebat. Vnde dixer̄t ipſe ⁊ cleophasluce vlti. Nonne cor nr̄m ardens erat in nobisSc Mheatus dy omiſꝰhabuit ꝑoti iminunitatem quo ad ſe quo notat̉ in illa interpretacōne qua d̓r ꝯſurgens. qꝛ ab omni pctō ſurrexitPctm̄ namqꝫ ꝓpter ſuam ponderationē ſurgere non ꝑmittit: cuius ponderoſitas miniſtrat̉.Tum qꝛ ad aliud trahit. Vnde hoc ait greg̓Pctm̄ qd̓ per pm̄am non diluitur: mox ſuo podere ad aliud trahit. Tum etiā. qꝛ pctm̄ in infernū demergit. Eze. xv. Submerſi ſunt quaſiplumbū in aquis vehemētibꝰ. tum qꝛ peccatuꝫdeum fatigat ⁊ p̄mit. yſaq. Laboraui ſuſtinēsPꝫ eius ponderoſitas etiā ex eo. qꝛ deus habetimmēſam fortitudinē. Iob. ix. Si fortitudo q̄ritur robuſtiſſimꝰ eſt. Celum em̄ hebet firmiſſimā ſoliditatem vt in li. Iob. xxvij. Tu forſitācum illo fabricatus es celos qui ſolidiſſimi qͣſi ere fuſi ſunt. terra em̄ habet perpetua ſtabilitatem. Ecc̄. ⁊. Terra aūt ineternū ſtat. ⁊ tn̄ peccatū adeo ponderoſū ē ꝙ nec deꝰ ipſum portarepotuit cū tota ſua fortitudine Ihere. xviij. Voseſtis onus ꝓijciam vos. nec peccatum poterat̉ipſū celum cū tota ſua ſoliditate. Luc̄. x. Videbam ſathan quaſi fulgur de celo cadentē. necterra cū tota ſtabilitate ⁊cͣ. Nu̓i. xvj. Diruptaeſt terrā ſub pedibꝰ eoꝝ ⁊ amens os deuoa̓uiteos ¶ Tercio btūs lucas habuit magnā caritatem quantū ad ꝓximum. qd̓ notatur cū dicit̉Eſt mecū ſolus. Magna nanqꝫ fuit caritas qꝛceteris apoſtolis deſerentibꝰ: ipſe ſolus non deſeruit: ſed nobiſcū quadrupliciter remanſit..ſ. ꝑ exempla ſua ⁊ per adiutoria ſua. Ipſe em̄dum viueret: quatuor preconia habuit. Fuitnāqꝫ cariſſimus ⁊ fuit etiā medicus. Col̓. iiij.Salutat vos lucas medicus cariſſimus. fuit fama ⁊ opinione preclarus. ij. Cho. viij Miſimꝰfratrem nr̄m .ſ. lucā ẜm glo. cuius laus eſt ineuangelio ꝑ omnes eccās. fuit ⁊ fidelis ſociꝰEiuſdē. viij. Ordinatus eſt ab eccleſijs comesꝑegrinationis noſtre. Quia gͣ fuit cariſſimusremanſit nobiſcū ꝑ deſideria ſua. deſideria ſiq̄dem ardentia habuit qui dixit. Nomne cor nōſtrum ardens erat in nobis ⁊cͣ. Et ſi ardētia defideria habuit in hac vita miſera multo fortiꝰin vita beata vbi nr̄am ſalutem deſiderat. vnderecte modo ſibi ꝯuenit illud qd̓ dixit apoſtolꝰCol̓. iiij. Salutat vos lucas a ſalutem eternamcō aptat ⁊cͣ. Deus autē deſideria ſanctoꝝ citoexaudiuit. Psͣ. deſiderium paupeꝝ exaudiuit¶ Secundo qꝛ beatus lucas fuit etiā medicus remanſit nobiſcū ꝑverba ſua per que ⁊ aīmasſanguentes curat ⁊ nr̄am tarditatem fugat ⁊viam celeſtis patrie demr̄at. de primo dicitIheroꝰ. Oīa verba ſua anime languentis ſuntmedicina. de nobis ſequentibꝰ dicitur in ſermone qui ꝑ eccleſiam legitur. Beatus vero lucas velut inſignis lucifer ab orientalibuſ relucens nobis lumen fidei ⁊ celeſtis itineris tandem callem patenter demr̄at. ¶ Tercio qꝛ btūslucas fuit famā preclarus remanſit nobiſcūꝑ exempla ſua. Nos em̄ in hoc ſeculo vt habet̉ad titū. iiij. debemus viuere ſobrie quantumadnos. ⁊ pie quantū ad deū ⁊ iuſte .ſ. quantūad ꝓximuꝫ. Ad iſta tria ſanctꝰ lucas nos ſuoexemplo informat. Ipſe em̄ beatus lucas vixitſobrie quantū ad ſe. qꝛ crucis mortificationēin ſuo corpore portauit ⁊ virginitateꝫ ſeruauitVixit namqꝫ beatus lucas pie quantū ad deūqꝛ circapietatem cultus diuini ⁊ fidei excellenter claruit. vixit etiā beatus lucas iuſte. ⁊ hocquantū ad proximū. qꝛ ſuo fuperiori dedit reuerentiam. ſicut beato paulo cui ſemꝑ in omnibꝰobediuit ⁊ ſuo equali dedit ꝯcordiam. ſicut dleophe ſocio ſuo cum quo emaus ꝯcorditer iuit⁊ ꝯcorditer redijt ⁊ ſuo inferiori ⁊ nobis deditdoctrinam. qꝛ ꝑ euangelium fidem dotuit ⁊ ꝑactus apoſtoloꝝ mores inſtruxit. ¶ Quartoqꝫꝛfuit fidelis ſocius remanſit etiam nobiſcum ꝑauxilia ſua. Ipſe enim ⁊ alij ꝑ orationes ⁊ merita .ſ. ſua nos adiuuant. ij. Mach̓. xv. Hic eſtamator fratꝝ ⁊ populi iſrahel. hic eſt qͣ multum orat pro populo ⁊ vniuerſa ciuitate. Vnde cū xp̄iani a thurcis eēnt obſeſſi: apparuiteis quidā vir lucidus ⁊ choruſcans dicens ſeeſſe lucam euangeliſtam precipiens chriſtianis vt ꝯtra hoſtes ad bella ꝓcederent. Sed cuꝫilli trepidarent: ante eos ſe poſuit ⁊ victoriammagnam fecit.