Druckschrift 
Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝙͣ regi ꝯtrā deū. Et regis irā ꝯtra ſe ꝓuocauitAct. vi. Obedire oꝑtet deo magis ꝙͣ hōinibꝰ.Secūdo dedit ſuꝑiori reuerētia ⁊ ſūmo pōtificiNā cū quadā vice a rege artatꝰ voto eiꝰ ānuiſſet ab altari poſtmodū ſe ſuſpendit. donec ꝑſūmuꝫ pontificem reſtitutus Eccī. x. In mediofratꝝ rector illoꝝ in honore. Tercio deditpari cōcordiam. Vnde dicit̉ de eo ſaluo ſemꝑrigore ſub decētia veſtium ⁊ apparatu vtenſilium cōcordabat moribꝰ ſinguloꝝ. ad Rōͣ. xij.Si fieri poteſt quod in vobis eſt cū omnibushōibꝰ habeatis pace Quarto dedit ſubditiſdiſciplinā Vn̄ dicitur de eo. Sapiētia qua preditus erat in ecc̄īa malignoꝝ ꝓhibebat īſultꝰ. Prouerb̓. xxix. Stulticia colligata eſt ī corde pueri. ⁊ virga diſcipline fugabit eam. yQuinto dedit inimicis patientiaꝫ. quia in exilio poſitus ꝓ rege ac regno anglie ſemꝑ orauit ⁊ ſuis occiſoribꝰ nullum impatiētie verbūdedit neqꝫ dixit. Lu. xxi. In patiētia veſtra poſfidebitis animas veſtras. Sexto dedit miſeris compaſſionē operoſā. Quia quotidie. xiiipauperū pedes curuatis genibꝰ abluebat. etpoſt refectōem cuilibet quatuor argēteos proeoꝝ vſibꝰ conſumendos erogauit atqꝫ dabatSeptimo habuit in ſe ſanctimoniā: quia v̓ginitatem ſeruauit. ⁊ carnem ſuā ieiunijs ⁊ cilicio macerauit. Heb̓. xii. Pacem ſequimini cūomnibꝰ ⁊ ſanctimonia ⁊cͣ. Et qꝛ ſic iuſticiā ſeruabat: pōt dicere cū Iob. xxix. Iuſticia indutꝰ ſum ⁊ veſtiuit me ſicut veſtimento. Ille quiē indutꝰ ab ōni ꝑte eſt tectus. Sic beatꝰ thōaſiuſticiā fuit indutꝰ a dextris: qꝛ ipſam defendit̉ in apice pontificalis dignitatis A ſiniſtriſqꝛ ipſæm defendit in exilio relegatꝰ. Ante ſe.qꝛ ea q̄ ſui p̄deceſſores in preuidiciū eccīe conceſſerat ip̄e noluit cōfirmare poſt ſe. Quia inhis que petebat rex aſſentire noluit videns imiminere futuꝝ periculum animaꝝ. Secundomaturenepſocōmendatur ab intētione recta. cuꝫ dicit̉. proanima tua. Multi em̄ ſunt qui pugnāt ꝓ ſubſtātia ſua ⁊ ꝓ pelle ſua ⁊ gloria ſua. Sed p auciꝓ anima ſuā. Cuꝫ tamē ibi magna pugna requirat̉ Mat̉. vi. Regnū celoꝝ vim patit̉. ⁊ violenti rapiūt illud. ⁊cͣ. Et ponit̉ ibi triplex vocabulum ad innuēduꝫ: ꝙ qui vult acquirerefortiſſimū celi caſtꝝ cauſat violentiam deſignās .ſ. vim patit̉ ⁊ violenti rapiunt illud. Addeſignādum: ꝙ tales triplicem vim debēt inferre. ſcꝫ rōni intellectū captando. ij. ad Chorin. xIn captiuitatē redigēs intellectū voluntatem.ipſā a ſuis ꝯcupiſcentijs ꝯuertendo. ⁊ ibidemxviij. Poſt ꝯcupiſcētias tuas nō eas ⁊cͣ. Et operatiue oꝑa fortia aggrediendo. Prou̓. vl. Manū ſuaꝫ miſit ad fortia. Vel pōt dici: ꝙ poīturibi illud triplexvocabulū ad inniuendū: ꝙ qͣvult habere fortiſſimū celi caſtꝝdꝫ habere audacē animū: ns ſit formidoloſus. ſtrennuū cōnatū: ne ſit ocioſus ⁊ tolerantiā ꝯtra qd̓libꝫaduerſū: ne ſit delicioſus. Iſta em̄ tria generāhōiem de bello dei eiciūt. vt hētur deū. x. Ruiseſt hō formidoloſus ⁊ corde pauido. Ecce formidoloſi. Quis eſt hō qui edificat domuꝫ nouam⁊cͣ. Ecce ocioſi. qui volūt in domo qͥeſcere ⁊ nōire ad laborē. Quis eſt hō qui deſponſauit vxorem. ⁊cͣ. Ecce delicioſi. qui delicijs volūt vacareSed btūs thomas habuit audacē animū. qꝛcōtra regē cām eccīe audacter defendit. Strēnuū cōnatum: qꝛ anteꝙͣ vellet cedere in exiliūſe mitti ꝑmniſit. Tolerantiā contra quodſibetaduerſū. qꝛ mortē ſuſtinuit Tercio ꝯmēdātur a finali ꝑſeuerantia: cū dr̄. Vſqꝫ ad mortēcertā ꝓ iuſticia Vere vſqꝫ ad mortē ꝓ iuſticiapugnauit. qꝛ ꝓ ipſa defendēda qͣdruplex martiriū ſuſtinuit. Primū fuit in reꝝ ablacōneqꝛ fuit ōibꝰ rebus eccīe ſpoliatus. Et ꝙͣuis ſācti viri ablacōem reꝝ libēter ſuſtineant. dolenttamen inquātum erant ſuſtētamentum pauperū. ⁊ inqͣntuꝫ vident ea cōſumi ꝓ vſibꝰ impioꝝ. Iſta autē talis patientia quoddā maritriūeſt. Greḡ. Sine ferro martires eſſe poſſumuſ.ſi patientiam veraciter in anima cuſtodimuſ Secūdum fuit in ſuoꝝ ꝓpinquoꝝ ꝑſecutione. quod magnū dolorē ⁊ compaſſionē generauit ſibi. Greg̓. Qui dolorē exhibet in alienaneceſſitate cruce portat in mente. Terciumfuit in exilij relegacōe. qꝛ a patria ſua fuit expulſus ⁊ ꝑ diuerſas ꝓuincias exul effectus.Heb̓. x. Circuierunt in melotis ⁊ pellibꝰ caprinis. egētes. anguſtiati afflicti. quibꝰ nō eratdignꝰ mundus. Ipſe em̄ circuiuit. qꝛ ꝑ diuerſas patrias ⁊ terras ꝑegrinatus fuit. ⁊ in pellibꝰ caprinis: qꝛ ciliciū deferebat. qꝛ fuit egēsqꝛ omnibꝰ bonis ſpoliatus ⁊⁊ anguſtiatus ꝓpter compaſſionē afflictoꝝ. Et fuit afflictꝰ ꝓpterpditionē īuidoꝝ. Et qꝛ mundus eo dignꝰ nōfuit ideo deus de mundo ipſū abſtulit Quartum fuit in ſua occiſione: qꝛ eius cerebꝝ ſparſerunt ⁊ eū crudeliter occiderūt. Fuit em̄ de nū̓oilloꝝ. de quibꝰ dr̄ ad Heb̓. x. In occiſione gladij mortui ſunt. Psͣ. Gladium euaginauerūtpeccatores. ⁊cͣ. Sed certe gladius eoꝝ ītrauitin corda ipſoꝝ. alij digitos diſcerpentes. alijſanie defluentes. alij paliſi diſſoluti. alij amētes effecti miſerabiliter mortui ſunt. De eodem ſermo alius.