⁊ celi celoꝝ lecaꝑe nō poſſunt: quanto magͣdomus hec quā edificaui. ¶ Secundo qꝛ habebat reciꝑe caritatis preceptū: quod eſt valdelatū. Ps. Latū mandatuꝫ tuū nimis Ex̄ he. iijIn caritate radicati ⁊ fundati: vt poſſitis comp̄hendere cū omnibꝰ ſanctis: q̄ ſit longitudo.Tercio qꝛ hēbat reciꝑe ſtatū omniū ⁊ meita ſinguloꝝ .ſ. afflictos ad ꝯpatiendū. ij. Chorint̓. xi. Ruis infirmatur ⁊ ego nō infirmor ⁊cCōſolatos ad congaudendū Phil̓. i. Teſtiseſt michi deus qūo concupiā vos om̄es in viſceribus iheſu xp̄i. Rō. xij. Gaudere cū gaudentibus. flere cū flentibus. merita ſinguloꝝ adparticipandū. participeꝫ me fac̓ deus omniūtimentiuꝫ te ⁊cͣ ¶ Tercio domꝰ anime ſue fuitlucida. habuit em̄ luceꝫ diuine gratie. ſapīe⁊ cōuerſationis hōeſte. Ideo ſpūs ſauctus apparuit ſibi ⁊ apoſtolis in ſpecie ignis ⁊ līgue.ad innuēdum ꝙ dabat eis ignem inflāmanlonē abyatem ꝑ gratia. lucem radiantē ꝑ cōuerſationēhoneſtam. ⁊ linguam diſertam falētem ꝑ ſapientiam.¶ De eodem alius ſermo.Edit abiſſus vocem ſuam. altitudomanus ſuas leuauit Abacuck. iijIn hijs verbis notantur duo. ¶Primū eſt dubietas diſcipuli: cum dicit̉. dedit abiſſus vocem ſuā. Secundum eſt pietasventō dyabamagiſtri: cū ſubditur Altitudo manꝰ ſuas leuauit. ¶ Circa primū notandū: ꝙ thōas qͥ int̓pretatur abiſſus quatuor voces dedit. ¶ Prima fuit vox fiducie ⁊ familiaritatis. cuꝫ dixitIo. xiiij. dn̄e neſcimꝰ quo vadis ⁊ quo poſſucōſtanter ſumꝰ viāſcire. hoc em̄ ẜm Criſo. ex multa dilcōne dixit. qꝛ ipſum ſequi cupiebat. dicit auteꝫAugꝰ in libro de ſermone dn̄i in monte: ꝙ adambulandū tria requirunt̉. Primū eſt vt hōſanos pedes habeat. Secundū vt viam inueīis apoſtolꝰ nnreſciat̉ Tercium: vt locum aptum inueniat.Btus autē thōas poſt xp̄m ire deſiderans tantū duo ſcire petit .ſ. viam ⁊ terminū vie: cū dicit. dn̄e neſcimus quo vadis ⁊ qūo poſſumꝰviam ſcire. pedes autē ſanos habere non petebat. qꝛ hos ſe habere credebat. ſed in hoc deātiam vt inhoceptus erat̉. ſicut ⁊ petrus deceptus fuit: quipedes ſanos habere ſe credidit: cum ait Ioh̓.xiij. Rnare nō poſſum te ſequi modo. Si igiturpoſt xp̄m ire cupimus: oportet vt pedes ſanoſhabeamus ⁊ intellectum ꝑ fidem. ⁊ affectuꝫ ꝑcaritatem Hebreoꝝ. xij. Greſſus rectos facitepedibus veſtris ⁊cͣ. Oportet ergo vt viam ſciamus vel inueniamus: que ſunt bona opera⁊ dei mandata. Pſaliiſta. Viam mandatōrū tuoꝝ cucurri. ⁊cͣ. Ianua autem ſemꝑ eſt aperta: que ſunt xp̄i vulnera ⁊ eius pietatis viſcerā. Pſalmiſta. Ianuas celi aꝑuit̓. ¶ Secūxida eſt vox conſtantie ⁊ ꝓbitatis. cuꝫ dixit Io.xj. Eamus ⁊ nos ⁊ moriamur cum illo. nō dixit. fugiamus cum eo: quia xp̄s mortem nō fugiebat. nec expectemus cum eo: qꝛ xp̄s mortēnō expectabat. ſed dixit. Eamus cum eo. quiaxp̄s ad mortem ibat Vſa. lij. Oblatus eſt. qꝛipſe voluit: nec dixit. eatis vos. ſed eamus noſquia ſibi voluit eſſe ſocius in aduerſis: qui fuerat in proſperis. Legitur de ceſare: qꝛ numꝙͣdixit militibus. Ite illuc. ſed venite. Dicebatenim ꝙ labor cum duce partitus minor videt̉eſſe militibus. Nec dixit. moriamur ante illūquia hoc uullius fuiſſet vtilitatis: cuꝫ ianualio eſſet aꝑta. nec poſt eum. quia viuere poſteum nō reputabat vitam ſed mortem. Sed dixit. moriamur cum eo. Sciebat enim ꝙ beatꝰeſſet ille qui cum eo moreretur. ſicut patet inlatrone. ¶ Tercia fuit vox incredulitatis.cum dixit. Niſi videro in manibus eius fixurāclauoꝝ. ⁊cͣ. quia enim ab alioꝝ congregatiorie receſſit. ideo incredulitateꝫ incurrit. ⁊ xp̄mvidere non ineruit. Quatuor eniꝫ mala incurrit qui a congregationē recedit¶ Primū eſtquia a ſpiritu ſancto non viuificat̉ Anima eīnon viuificat mēbra feparata ſed cōiuncta.Secundum eſt. quia a dyabolo citius ſuꝑeratur. Naꝫ ẜm Iheronimū columba ab agminie ſeparata ab accipitre rapitur. Ouis a grege diuiſa cito a lupo deuoratur. Dyabolus em̄ſemꝑ deſiderat ſingulare certamen. quod ſignificatum eſt. i. Reg̓. xvij. in golia. y Terciūeſt. ꝙ a gratia dei vento tēptationis extinguit̉Vna em̄ candela cito a vento extinguitur. nōſic multe cōiuncte. Quartum eſt. quia citius aduerſitatibus frangitur. vna em̄ virgocito frangitur. nō ſic multe ſimul ligate. ¶Quarta fuit vox multe fidelitatis. cuꝫ dixit. doiiius meus ⁊ deus meus. Thomas em̄ concepit magnū timorem. honorem ⁊ amorē. Timorem exquo videbat viuum queꝫ credebatmortuum. Ideo verbum timoris ponit. dicensdominus. honorem ex eo ꝙ ipſum videbat ſcire abſentia vt preſētia. occulta: vt manifeſtatanꝙͣ deum. Ideo verbum honorationis ⁊ adorationis ponit dicens. Et deus. Amorem ex eoꝙ videbat ipſum ꝓpter ſe ſolum reuocandumveniſſe Ideo verbum amoris ponit dicens. meus. ¶ Secundo ponitur pietas magiſtri. cumdicitur. Altitudo leuauit manus ſuaſ. nam leuanit deus quadruplice manum ad quādrūplicem thome apoſtoli vocem. ¶ Primo advocem familiaritatis leuauit manu ſue ſapiētie. cum profunduꝫ miſterium expoſuit dicēˢEgo ſum via veritas ⁊ vita. Ipſe enim eſt viaper quam imus. veritas qua ducente imus.