Druckschrift 
Dialogus rationis et conscientiae
Entstehung
Seite
123r
Einzelbild herunterladen
 

net aliter facere cū hominibꝰ ꝙͣ facit. et exconͣtimnoetales oracōibus ad deum fruſtra fatigari etereis nec meliꝰ nec peius habe̓ poſſe ⁊cͣ. Hicoīm errorem ꝑnitioſiſſimus hoc ſua īpietate operatus eſt ꝙ ꝙͣuis ſapientes huiꝰ mundi philoſophi deū cognoſcerent aſſerētes ipſum primūomniū principiū eē et ab eo celum et totā naturam dependere. Tamē ipſum non ut deum glorificauerūt nec grās ei egerunt ſed euanuerūt incogitacōibus ſuis ⁊ ſtulti facti ſunt credentes ſeeſſe ſapiētes errori huic conſentientes. Nos autēnon ſic Sed quid pulſis erroribus demus exomnibus gloriā deo cōfiteamur ei confeſſioē laudis rōne habitudinis pat̓ne pietatis ad nos dicētes. Pater noſter Regratiemur ei ⁊ magnificemus nomē eiꝰ racōne bn̄ficij pͥmordialis creacōnis ⁊ miſterij noſtre mirabilis reparatiōis ingiter Clamantes. Sanctificet̉ nomen tuū Etvbiqꝫ laudis et honoris p̄conio extollatur ⁊ glorioſum predicetur. laudemus et ſuꝑaltemus liberaliſſimā dei bonitatem. qua regnū glorie nobisdiſpoſuit aduenturum ⁊ ſe clare nobis in illo on̄furum. Extollamus indefectibilē dei iuſticiam etinarguibilē ipſius bn̄placitum. clamantes fiatvoluntas tua ſicut ī celo ⁊ in terra. Glorificemꝰdeum racōne liberaliſſime ꝓuidentie q̄ et tꝑalianobis habūde multiplicat ⁊ ſpūalia nob̓ gratis

TI