Druckschrift 
Homiliarius doctorum de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

neſcio quid ⁊ illa peccatrixplus in dn̄o viderat.Nā qͣre fecit illa oīa niſi vt ſibi dimitterent̉ pctā?Nouerat ergo illum poſſe pctā dimittere: illi aūtnouerāt hominē nō poſſe pctā dimittere: ⁊ credēdum eſt ꝙ oēs .i. ⁊ illi diſcūbentes ⁊ illa mulier accedens ad pedes dn̄i: oēs hi nouerāt hominē nonpoſſe pctā dimittere. Cū ergo oēs hoc noſſent: illaq̄ credidit eū pctā dimittere: pluſqͣꝫ hoīem intellexit. Deniqꝫ cū dixiſſet mulieri: Dimittunt̉ tibi peccata tua: ꝯtinuo illi. Quis eſt iſte qͥ pctā dimittit?Quis eſt iſte quē iam mulier cognouit? Tu recūbens qͣſi ſanus medicū ignoras: qꝛ maiore forſitāfebre mentē ꝑdidiſti. Nā ⁊ freneticus ridet: ⁊ plorat̉ tn̄ a ſanis. Illud bene noſtis: bn̄ tenetis: tenete: qꝛ hō non pōt pctā dimittere. Illa q̄ ſibi a xp̄opctā dimitticredit xp̄m nō hominē tm̄: ſed deumeſſe credidit. Quis iſte eſt inqͥt qui etiā pctā dimittit? Et dn̄s (Quis eſt iſte dicētibus) nō dixit filiꝰdei: verbū dei: nō hoc dixit: ſed in eo ꝙ putabantaliquantū eos manere ꝑmittens ſoluit q̄ſtionemmotus illoꝝ. Qui em̄ videbat diſcumbētes: audiebat cogitātes. Cōuerſus ad mulierē: fides tuā inquit te ſaluā fecit. Iſti qui dicūt. Quis eſt iſte quietiā pctā dimittit: qui me putāt hominē: hominēputent: fides tua te ſaluā fecit. Medicus bonusnō ſolū egros pn̄tes ſanabat: ſed ⁊ futuros etiā ꝓuidebat. Futuri erāt hoīes que dicerēt. Ego pctādimitto: ego iuſtifico: ego ſanctifico: ego ſano quēcunqꝫ baptiſo. Ex iſto numero ⁊ iſti ſunt qͥ dicuntnoli me tangere. Uſqꝫ adeo ex ipſo numero ſunt:vt nuꝑ in collatione nr̄a: qd̓ etiā in geſtis ip̄is locpoterimus: cū eis a cognitore eſſet cōfeſſus oblatꝰvt ſederēt nobiſcū rn̄dendū putarēt. Scriptū eſtnobis cū talibus nō ſedere: ſcꝫ ne ꝑ cōtactū ſubſelliorum: ad eos velut nr̄a cognitio ꝑueniret. Nolime tangere: qꝛ mūdus ſum. Alio aūt die vbi oportunius erat: cōmemorauimus eos huius miſerrime vanitatis cū ageret̉ de eccl̓ia: qꝛ mali in ea nōcōtamināt bonos: rn̄dimus eis: qꝛ ideo ſedere nobiſcū noluerūt: ⁊ dixerūt ſe ſcriptura dei fuiſſe cōpsͣ. 25. monitos: qꝛ videlꝫ ſcriptū eſt. Nō ſedi in conſiliovanitatis. Diximꝰ ſi ideo ſedere nobiſcū noluiſtieqꝛ ſcriptū eſt: nō ſedi in conſilio vanitatis: qͣre nobiſcū ingreſſi eſtis: cū cōſequēter ſcriptū eſt ⁊ cumIidē. iniqua gerētibus nō introibo? Ergo in hoc ꝙ dicunt noli me tangere qꝛ mūdus ſum: ſimiles ſuntilli phariſeo qui dn̄m inuitauerat: ⁊ ꝓpterea putabat eū neſciſſe mulierē: qꝛ nō eā ꝓhibuerat a cōtactu pedum ſuoꝝ. Sed in eo melior phariſeus: qꝛcū putauerat hoīem xp̄m: nō credebat ab hominepoſſe dimitti pctā. Melior ergo iudeis qͣꝫ hereticis intellectus. Iudeis qꝛʳ dixerūt: qͥs eſt hic qͥ etiāpctā dimittit? Audet ſibi hō hoc vſurpare. Quidcōtra hereticus? Ego dimitto: ego mudo ego ſanctifico. Rn̄deat ille. Nō ego: ſed xp̄s. O hō qn̄ egoa iudeis putatus ſum hō: dimiſſionē pctōꝝ fidetdedi nō ego. Rn̄det tibi xp̄us. O heretice tu cū ſishō dicis veni mulier: ego te ſaluā facio: ego cū putarer hō dixi: vade mulier fides tua ſaluā te fecit.Rn̄dent neſcientes ſicut ait apl̓us: neqꝫ q̄ loqunt̉neqꝫ de qͥbus affirmāt rn̄dent ⁊ dicunt. Si nō diſuatt. 16. mittūt hoīes pctā falſum eſt qd̓ ait xp̄s. Que ſolueritis in terra: ſoluta erunt in celo. Neſcis qͣre hocdictū ſit: quō dictū ſit. Daturus erat dn̄s ſpm̄ſcm̄⁊ ab ipſo ſpirituſancto fidelibus ſuis dimitti pctānō meritis hominū: volebat ītelligi dimitti pctā.In natali. S. Marie magdaleneNā qͥd es hō niſi eger ſanādus? Uis mihi eſſe medicus: mecū q̄re medicū. Nā vt hoc euidēter oſtēderet dn̄s: a ſpū ſcō quē donauit fidelibus ſuis dimitti pctā: nō meritis hominū quodā loco ſic aitreſurgens a mortuis. Accipite ſpm̄ſcm̄. Et conti­ Ioh̓. 20.nuo ſubiecit. Cui dimiſeritis pctā: dimittunt̉ ei:hoc eſt: ſpūs dimittit: nō vos. Spiritus aūt deꝰ.Ergo dimittit: nō ad vos ſed ad ſpiritū ſanctum.Quid eſtis vos. Neſcitis quia templū dei eſtis: et 1. Coꝝ. 6.ſpiritus dei habitat in vobis? Et iterū: Neſcitisqꝛ corpora veſtra templū eſt ī vobis ſpirituſſanctiquē habetis a deo? Deus ergo habitat in temploſuo hoc eſt in ſctīs: in fidelibus in eccl̓ia ſua. Pereos dimittit pctā qꝛ viua templa ſunt: ſed dimittere per hominē poteſt ⁊ p̄ter hominē. Neqꝫ em̄ minus idoneus eſt ꝑ ſe dare: qͥ pōt ꝑ hoīeꝫ dare. Periohannē qͥbuſdā dedit. Ipſi iohāni ꝑ quē dedit?Merito volēs hoc deus on̄dere ⁊ huic veritati te Act̉ 10.ſtari. Cū qͥdā in ſamaria euāgelizati eſſent ⁊ baptiſati eēt ⁊ baptizati a philippo euāgeliſta vno deſeptē dyaconis pͥmitijs electis nō acceperūt ſpm̄ſanctū: ⁊ baptizati erāt. Nunciatū eſt diſcipulisqerāt hieroſolymis: ⁊ venerūt ad ſamariā: vt illi qͥbaptizati erāt per impoſitionē manus eoꝝ acciperent ſpiritūſanctū: Et ita factū eſt. Uenerūt ⁊ impoſuerūt eis manū ⁊ acceperunt ſpiritūſanctū: qꝛtunc ſic dabat̉ ſpirituſſanctus: vt etiam appareretdatus. Qui em̄ accipiebāt linguis omniū gentiuꝫloquebant̉: vt ſignificarēt eccleſiā in gentibus linguīs oībus locuturā. Acceperūt ergo ſpiritūſanctum: ⁊ in eis euidēter apparuit. Quod cū vidiſſetſymon putans hoc eſſe hominū voluit hoc eſſe etſuū. Quod hominū putauit ab hoībus emere voluit. Quantū inquit vultis a me pecuniā ſumere:vt per impoſitionē manuū meaꝝ detur ſpūſſcūs?Tunc eū deteſtās petrus ait Nōne tibi pars neqꝫ Ibidem.ſors in hac fide. Donū dei putas pecunia comparandū? Pecunia tua tecū ſit in ꝑditionē et ceteraq̄ ibi cōgruēter locutus eſt. Quare autē hoc ego cōmemorare volui intendat charitas veſtra. Oportebat vt deus pͥus on̄deret ſe ꝑ hoīes operari: ſed deinde ne putarēt hoīes qd̓ putauit ſymon hoīs eſſeillud et nō dei qͣꝫqͣꝫ ⁊ ip̄i diſcipuli hͦ nouerāt: namcentū viginti hoīes collecti erant: quando in eosper nulliꝰ manus impoſitionē venit ſpūſſanctus.Quis enim tunc eis manum impoſuerat: ⁊ tamenvenit ⁊ prius impleuit poſt illud ſcādalum ſymonis quid elegit deus? Uidete doctorem: non ſermonibus ſed rebus. Idem ipſe philippꝰ qui baptiſauerat homines: ⁊ non in eos venerat ſpirituſſanctus: niſi cuꝫ veniſſent apoſtoli: et eis manusimpoſuiſſent: baptiſauit enuchum: id eſt ſpadonēquendam cādacis regine: qui adorauerat in hie­ Act̓. 8.ruſalē. Rediens inde legebat incurru ſuo eſaiamꝓph̓am ⁊ nō intelligebat. Ammonitꝰ philipꝰ acceſſit ad currū expoſuit lectiōeꝫ: īſtruxit fidē euāgeliſauit xp̄m. Credidit eunuchus in chriſtum.Et ait cum veniſſent ad quandam aquam. Ecceaqua. Quis prohibet me baptiſari? Ait illi philippus. Si credis in chriſtū? Reſpondit ille. Credofilium dei eſſe ieſum chriſtum. Continuo deſcendit cum illo in aquam. Impleto baptiſmatis myſterio ⁊ ſacramēto: ne hoīm putaretur donū ſpirituſſācti nō expectatū eſt: ſicut tūc vt venirēt apoſtoli: ſed cōtinuo venit ſpirituſſanctus. Solūtaeſt cogitatio ſimōis: ne in tali cogitatiōe haberetE iiij