Tex. quit̉. ¶ Confeſtim vidit ⁊ ſequebat̉ eum. Uidet ⁊ſequit̉: qui bonū qd̓ intelligit oꝑat̉. Uidet ⁊ nonſequit̉ qui bonū quidē intelligit: ſed bn̄ oꝑari cōtemit. Si ergo fratres chariſſimi cecitate nr̄e ꝑegrinatiōis agnoſcimꝰ: ſi credēdo ī redēptoris nr̄imyſteriū iuxta viā ſedemus: ſi exorādo quotidieab autore nr̄o vite lucē petimus: ſi eadē lucē iam ꝑintellectū vidēdo illuminati poſt cecitatē ſumus:ieſum quē mente cernimus oꝑe ſequamur. Aſpiciamus qua gradit̉: ⁊ eius veſtigia imitādo teneamus. Ieſum enī ſequit̉ qui imitat̉. Hinc nāqꝫ diMatt. 8. cit: Seq̄re me: ⁊ dimitte mortuos ſepelire mortuos ſuos. Seq̄re enī dicit̉ .i. imitare. Hinc rurſusIoh̓ .12. ammonet dicēs: Qui mihi miniſtrat: me ſequat̉.Cōſideremꝰ ergo qua gradit̉: vt ſequi mereamurEcce cū ſit dn̄s ⁊ creator angeloꝝ: ſuſcepturus naturā nr̄am quam cōdidit: in vterū virginis venit.Naſci tn̄ in hoc mūdo per diuites noluit: parētespauꝑes elegit. Unde ⁊ agnus qui pro illo offerret̉defuit: columbarū pullos ⁊ par turturū ad ſacrificiū mater inuenit. Proſꝑari in hoc mūdo nolūit: obprobria irriſioneſqꝫ tolerauit: ſputa: alapas:ſpineā coronā: crucēqꝫ ſuſtinuit. Et qꝛ rerū corporaliū delectatiōe a gaudio interno cecidimus: cūqua amaritudine illud redeat̉ reſpōdit. Quid itaqꝫ homo ꝓ ſe pati debet: ſi tāta deus ꝓ hoībus ꝑtulit? Qui ergo in xp̄o iam credidit: ⁊ adhuc auaricie lucra ſectāt̉: in ſuꝑbia honoris extollit̉: inuidie faſcibus inardeſcit: libidinis ſe īmundicia poſluit: ꝓſperari ad ea q̄ in mundo ſunt cōcupiſcit: ieſum in quo credidit ſequi ꝯtemnit. Diuerſo qͥppeitinere ambulat: ſi gaudia delectationeſqꝫ appetitcui dux ſuus viā amaritudinis oſtendit. Reuocemus ergo ante oculos pctā que fecimus: cōſideremus qͣꝫ terribilis iudex hec puniturus adueniat.Mentē formemus ad lamēta. Uita nr̄a ad tempus amareſcat in penitētia: ne eternā amaritudinē ſentiat in vindicta. Per fletus qͥppe ad gaudiaBatt. 5. ducimur: veritate pollicēte que ait: Beati qͥ lugēnā ⁊ ipſi cōſolabunt̉. Ad fletū vero ꝑ gaudia veniLuc̄. 6. tur: hac eadē veritate atteſtāte que ait: Ue vobisqui ridetis nunc: qꝛ lugebitis ⁊ flebitis. Si ergoretributionis gaudiū in ꝑuentione q̄rimus: peninitentie amaritudinē in via teneamus. Sicqꝫ fitvt nō ſolū vita noſtra in deū proficiat: ſed ipſa hecnr̄a cōuerſatio ad laudē dei ⁊ alios accendat. UnTex. de et hic ſubdit̉. ¶ Et omnis plebs vt vidit: deditlaudem deo. Tu autē.De eadē dn̄ica. Sermo beatiiohanis chriſoſtomi de fide abraaꝫet de immolatione iſaac.Ides eſt religionis ſctīſſime fundamentū: charitatis vinculū: amoris ſubſidiūHec ſcītatem firmat: caſtitatē roborat:dignitates exornat. In pueris ſplēdet:in iuuenibꝰ floret: in ꝓfectis apparet. Gubernatſexus: gradus ꝓuehit officia cūcta cuſtodit: in paupere grata eſt: in mediocre leta: in locuplete honeſta. Fides amicitias ſeruat: collegia cōpulat: aures cōmēdat. Nullū deſpicit: nullū cōtēnit: nullideeſt niſi qui ei forte defuerit Fides mādata tenetp̄cepta ſeruat: ꝓmiſſa cōſūmat. Fides familiaresefficit deo: amicos conſtituit xp̄o. Neqꝫ enī quiſqͣꝫfidei ꝓmiſſa ꝑcipiet: niſi ꝓfeſſionē actibus ſeruetaut p̄mi oꝝ pōt cōpos exiſtere qͥ promiſſaꝫ fidē cō-ſeruare noluerit: vt iam aut implete fidei merceshomini recōpenſet̉: aut violate pena cōpetens tribuat̉. Huius fidei abraaꝫ ducamus exordiū: quicū in occidua cōſtitutus etate filiū a deo promiſſūſe crederet acceptutū: ⁊ fidei preciū in filio conſpxit: ⁊ in ſtellarū ſuā ſobolē numerū redundante fide cōparauit eadē. Deniqꝫ vnus filius abrae exoptatur: ⁊ īmenſa ei multitudo promittit̉. Solaciūvnius heredis cōquirit̉: ⁊ innumerabilis ſobolesdeſtinat̉. Neſcis inquit dn̄s: neſcis abraā quid deſtinatū ſit tibi: ſed idcirco neſcis: qꝛ quid merearꝭnō reſpicis. Tm̄ enim de me tua meruit fides: tm̄tua obſequia valuerūt: vt et qͥd deſideres norim:⁊ facere qd̓ mereris decreuerim. Nanqꝫ tibi naſcetur filius cuius ſemē diffundit̉ in milia: vt ⁊ ſimilitudini ſyderū coequet̉: ⁊ arene īmenſitatibꝰ cōperet̉. Credo inquit abraam dn̄e: credo qꝛ potes:facturū te cōfido qd̓ ſpondes. Nec enī cōfectā ſenectutē marceſcētis mee etatis ꝯſidero: aut ſare cōiugis ſterilē effetāqꝫ cōditione attendo: ſed tue maieſtatis potentiā tracto: nec cui talia ꝓmittant̉: ſꝫa quo ꝓmittant̉ agnoſco. Generare enī filios ſenilis etas nō patit̉: ſed tua dn̄e iuſſione complet̉.Steriles filios habere non poſſunt: ſed hoc poſſetue virtutes efficiūt. Natura quidē negat: ſed potentia imꝑat. Etas prohibet: ſed tua ptās on̄dit.Impoſſibile quidē iſtud videt̉ nob̓: nō tibi. Homini nō tue dn̄e maieſtati: nature nō deo: ſeruisnō dn̄o. Un̄ credo pater: credo dn̄e iſtud te factuꝝqd̓ dicis: qꝛ his virtutibus cūctis gētibus innoteſcis. Tunc ſara cōcepit in vterū ⁊ peperit filiū patrē multarū gentiū deſtinatū. Naſcit̉ iſaac ornamentū generis: parentū gloria: ꝓpinquoꝝ leticiafamilie decus. Hereditatis ſpes fidei preciū: promiſſe ſobolis teſtimonium. In cuius natiuitate ⁊dn̄s ꝓmiſſum reddidit: ⁊ abraā votū qd̓ optauitaccepit. Gaudent oēs: cuncti letant̉. Fit enī iſaacdulcis cū naſcit̉: dulcior cū nutrit̉ nec enī poterateſſe nō dulcis quē ⁊ patris fides cōdierat: ⁊ ꝓpriainnocētia cōmendabat. Fit ⁊ ſara ex ſterili materfecunda in filio: fecundior futura ex ip̄o. Redit iuuentus in ſenē: marcēs etas reparat̉ in iuuenē: etmanēte ſenectutis etate: īuenilia gerunt̉ a matre.Deniqꝫ blandit̉: nutrit ⁊ lactat: ⁊ ꝯſequētia complet officia que iam forſitā obliuiſceret̉: ſi ſuo temGen̄. 22.pore ſare parere ꝯcederet̉. Tūc locutus eſt dn̄s adabraā dicens: Accipe filiū tuum quē diligis iſaac⁊ vade in vnū montiū ⁊ offer mihi illū in ſacrificiū. Mox abraam tam celeriter decernit iuſſis celeſtibus eſſe parendū: qͣꝫ fuerat diuinitus imperatū. Uerebat̉ ne votū mora offenderet: aut iuſſionē tarditas impediret. Deniqꝫ ꝓperat qd̓ iuſſumeſt ꝑficere: feſtinat qd̓ preceptū eſt adimplere. Fuit enī letus cū eū acciperet: letior cū eū īmolanduꝫdn̄s poſtularet. Oſtēdit abraaꝫ chariſſimū quidēſibi eſſe filiū: ſed multo chariorē filio exiſtere dn̄mNec dulcedinē aut affectus pignoris reſpiciebatqui iuſſionē vt ꝑficeret cogitabat. Totus affectuscōuertit in deū: cui iam ſe nouerat mancipatū. Deniqꝫ illā fidē ſeruabat in ſeſe cū filiū iuberet̉ offerre: qua deū promeruerat cum eū mereret̉ acciꝑe.Adeſt iſaac patri quidē etate diſſimiliſ: ſed fide acdeuotione equalis. Adeſt inquā iſaac: qui ſi quidpater diſponeret ipſe fieri libeter optaret. Ita enīfilius paruit patri: vt pater diuine obtemperaretiuſſioni: vt de cōſenſu filij pater ſecurus exiſteret: