et ex eiꝰ ꝯſortio filios ſuſcepiſſe qui frēs dn̄iappellati ſunt. Cuiꝰ prauitatē iheronimꝰ arguens. libellū docuniētis ſcripturaꝝ ſufficienter factū aduerſum eum edidit.¶ Capitulū. xxxiij.Heophilꝰ alexādrine ciuitatis epi-ſcopꝰ ſcripſit aduerſū origenē vnū ⁊grāde volumen in qͦ oīa pene eius dcā ⁊ ip̄mpariter dāpnat. ac ſimul docēs ſe eū primuꝫſed ab antiquis patribꝰ et maxīa herada fuiſſe et a p̄ſbiteris eiectū. et de eccā pulſum etde ciuitate fugatū Sꝫ et antropomorſitas hereticos qui dicūt deū humana figura ⁊ membris ꝯſtare diſputacōe longiſſima cōfutanset d̓inaꝝ ſcripturaꝝ teſtīonijs arguens et cōuincens eos. oſtēdit deū incorporeū iuxta fiaepatrū credēdum neqꝫ vllis membroꝝ liniamentis ꝯpoſitū et ob id nichil ei in creaturisſilere ꝑ ſubſtantiā. nec cuiquā incorruptibilitatem ſue dediſſe nature. ſed eē oēs intellcūales naturas corporeas. om̄es corruptibiles.oēs mutabiles. vt ille ſolꝰ corruptibilitati ⁊mutabilitati nō ſubiaceat. qui ſolus habꝫ in-mortalitatē Paſchalē etiā recurſuꝫ quod magna apud niceaꝫ ſynodꝰ poſt. xc. et quinqannos in tempore ⁊ die ⁊ luna ẜm ſuū ſtatuinuenerat additis qͥbuſdā ip̄ius feſtiuitatis

nō

A