doctrinā aptam vite cōmuīs. et ad virginesdro ſacͣtas libellū ꝯpetentē religioīs ⁊ ſexui.Edidit ⁊ paucas ſentētiolas valde obſcuraset vt ipſe in hijs ait ſolis moͣchoꝝ cordibusꝯgnoſcibiles. qͣs ſil̓iter ego latinis edidi. Vixit longa etate ſignis et v̓tutibꝰ pollens.Duodecimū capi.tit.heodorus āthiochie eccleſie p̄ſbit̓ virAſcientia cautꝰ ⁊ linguā diſertꝰ. ſcripſitet adu̓ſū appollīariſtas ⁊ eunomianos de incarnacōe dn̄i libros xv. auerſiꝰcōtinētes inqͥbus rōne p̄ui̓ſſima ⁊ teſtimonijs ſcp̓turaꝝon̄dit dn̄m ih̓m ſicut pleītudinē deitatis. itaplenitudinē hūānitatis habuiſſe Docet ⁊ hominē duabꝰ tantū ſubſtācijs ꝯſtare. id ē aīaet corꝑe. ſenſūqꝫ et ſpm̄ nō alterā ſubſtāciā ſꝫofficia eſſe aīe ingeīta. q̄buꝰ ſpia̓t quibꝰ rōnalis eſt. qͥbus ſenſibile facit corpus Quartū-decimū autē huiꝰ operis librū ꝓprie de īcre-ata ⁊ ſola īcorporea dn̄aqꝫ ōni ſancte trinitatis naturā et de creaturaꝝ racione diſſerēs.pio ſenſu cū auctoritate ſanctaꝝ ſcripturarūexplicuit. Quītodecīo vero voluīne totū oꝑeris ſui corpus īcitatis etiā patꝝ traditionibꝰcōfirmauit et cōmuniuit.¶ Decimū tertiū capitulūRudentius vir ſecularis litteratura