Oſt grande interuallum duui ſolus inhereio ſedeo et preter celum terrā nivideo cepi muecū tacitus voluere et inter multa monachorū qͦꝫ contubernia recordari maximeqꝫ pultus patris mei qui me erudierat teriuerat ꝑdiderat ſitqꝫ cogitans aſpitio formicaruiū gregem / anguito talle ferre videns oneraiiaiora ꝙ corꝑa alie herbarum quedam ſcinina fortipe foris trahebant alie egerebāt humūde foueis et aquarū meatus aggeribus extludebant/ Ille vēture hyemis memores ne medefarta humus herbam in horrea verteret / ille ſemina pretidebant/ hee lucti viris telebrecorꝑr defuncta portabant Quodqꝫ mnagis in-rum eſſet in tanto agmine egredieris non ob-uiabat iutrantibus qui potius ſi quā ſufforaſſe vidiſſent ⁊ onere cōcidiſſe ſuppoſitis humeris adiuuabant Quid multa Pulchrū michiſpertaculum dies illa prebuit Unde recordatꝰſalorionis ad formice ſolerriam nos iuitter-tis et pigras irientes ſub tali exemplo ſuſcitātis et mnonaſterij cellulas querere at fornuita-rum illarum ſollicitudinem deſiderare vbi laboratur in mediū et tum nichil cuiuſꝙͣ pro-prium ſit omnium emnia ſunt. Regreſſo ad