tertiaPars
purgationem que ſi a ſeculari iudi aliquod ambiguū interueniret.ce indicitur dicetur vulgaris licitaquia non de numero illarū purgationum vulgarium de quibus ſecūda. q. iiij. cōſuluiſti. ⁊ ca. monomachia. tractatur. In qua purgatōneſi defecerit vt reus vel rea iudicabitur. Septimus modus incidit vbidelatus ipſe non reperitur legittime deprehenſus nec ꝓpria confeſſione nec facti euidentia nec teſtiūlegittima prodectione. ſed tm̄ reperitur a detenta malefica delatus vl̓delata. ⁊ cum hoc reperiuntur indicia que ipſum reddunt ſuſpectū leuiter vel vehemēter vtpote. qꝛ ſolūmodo habuit magnam familiaritatem cum maleficis tunc tali ratione infamie eſt indicenda canonicapurgatio. Iuxta ca. alle. inter ſollicitudines. ⁊ rōne ſuſpitionis hereſim abiurare cum pena relapſoruꝫvbi recidiuaret ſi vehemēter ſuſpectus. vel ſine illa ſi leuiter. ⁊ procedatur vt in ſeptimo modo ꝓceſſuꝫfidei terminando circa .xxvij. queſtionem tactum eſt. Octauus modus incidit vbi ſic delatus reperijconfeſſus hereſim illaꝫ ſed penitēs⁊ nunqͣꝫ relapſus. Ubi notandumꝙ conſequenter vbi agitur de relapſis ⁊ non relapſis penitentibus⁊ non penitētibus. tales diſtinctiones facte ſunt ꝓpter eccleſiaſticosiudices qui de vltimis inferendisſupplicijs nō ſe intermittūt. Ideociuilis iudex ſuper conſeſſam ſiuepeniteat ſiue non ſiue relapſa fuerit ſiue nō per ciuiles ⁊ imperialesleges ꝓcedere poteſt vt iuſticia ſuadebit. tm̄ modo recurſum ad ipſostredecim modos ſentētiandi habere poteſt ⁊ ẜm illos ſe reſoluere vbi
Queſtio. xxxiiij. ſuper modumſententiandi maleficā maleficia tollentē. Inſuꝑ etiā ſuꝑ maleficas obſtetrices ⁊ maleficos ſagittarios.Uituſdecimꝰmodus proceſſum fideiterminandi ⁊ ſententiandi eſt quando delatus de hereticaprauitate reperitur maleficia noninferentē ſed tollentē. Circa iſtumtalis practica eſt ſeruāda quia autvtitur remedijs licitis aut illicitis⁊ ſiquidem licitis non vt maleficꝰſed vt xp̄icola eſt iudicādus de qͦbus licitꝭ remedijs ſupra circa pͥncipium huius tertie partis ad longum patuit. Si v̓o illicitus. tūc diſtinguendum. quia aut ſunt illicitaſimpliciter aūt ẜm quid. ſi ſimpliciter adhuc dupliciter. quia vel nocumento proximi vel ſine nocumētovtroqꝫ tamē modo ſemꝑ cū exp̄ſſa demonū inuocatione. ſi v̓o licita ẜm quid puta: quia abſqꝫ expreſſa licet non abſqꝫ tacita demonuminuocatiōe fiunt. talia iudicant̉ vana potius qͣꝫ illicita nominari a canoniſtis et certis theologis vt ſupra in prima queſtione huius vltime partis totius operꝭ patuit. Iudex ergo quicunqꝫ ſiue eccleſiaſticus ſiue ciuilis licet primos ⁊ vltimos non habeat reprobare ⁊ ſignāter primos potius cōmēdare. ⁊ vltimos tolerare prout canoniſte afſerunt licitū eſſe vana vanis cōtundere. Illos tn̄ qͥ cū expreſſe demonū inuocatiōe maleficia auferuntnullo mō tolerare debet p̄cipue illos qͥ cū nocumēto ꝓximi talia cōmittūt. ⁊ dicunt̉ cū nocumēto pro