Druckschrift 
Malleus maleficarum
Seite
XCVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. v.

XCVII

ſti dat̉. qꝛ non dat̉ ei quaſi damnandus ſꝫ quaſi corrigendus cū in poteſtate eccl̓ie ſit ex eiꝰ manu ip̄m eripere cū voluerit. Hec Tho. Vbi tn̄exorciſta ad cautelam obſeſſum abſoluat nō videt̉ incōueniens. Sedſubdit nider ꝙ cauēdū eſt valde exorciſte ne de ſuis viribꝰ facilit̓ p̄ſumat. Aut iocum ⁊ luduꝫ ſerioſo deioperi intermiſceat. Aut ſuꝑſtitioſūvel ſuſpectū aliqͥd de maleficio adijciat. Alioquin penam vix euadet̉vt declarat̉ per exempla. Nam de pͥmo refert beatus Gregoriꝰ in dyalo. de quadā que contra cōſcientiaꝫſuam a marito petente ⁊ obtinentidebiti redditionem in vigilia dedicationis eccleſie ſancti Sebaſtiani⁊ qꝛ cōtra cōſcientiā eccleſie ꝓceſſioni ſe immiſcuit. poſſeſſa eſt ⁊ publice furiebat. Quo viſo ſacerdos eiurdem eccl̓ie de altari ſindonem tuliteamqꝫ cooperuit. ſed ⁊ hunc ſacerdotē repente dyabolꝰ ſimul inuaſitEt qꝛ vltra vires voluit quicqͣꝫ p̄ſumere. cōpulſus eſt in ſua vexationecognoſcere qͥs eſſet. Hec greg. Deſecundo vt nullus de officio exorciſtatus ſanctū ordinē cōcernens iocum faciat. Refert nider ſe vidiſſe īconuentu colonienſi fratrē verbisſatis iocoſum: ſed in gr̄a expellendi demones famoſuꝫ. Hic cū in terminis cōuentus colonienſis demonē in obfeſſo corpore artaret. Iamdemon petiuit a fratre locum recedendi. quo gauiſus frater ait in ioco. In cloacā meā vadas. Exijt igit̉demon nocte cū frater ventrē purgare velit. demon eū tam dure torſit ꝓpe cloacā vt vitā cū difficultate ſaluaret. Sꝫ ⁊ hoc p̄cipue cauendum vt obſeſſi etiā ꝑ maleficas ad

p̄ſidia maleficarū nō ducant̉. vnde⁊ de p̄fata femina Greg. infert. Cūinquit ꝓpinqui eam carnaliter amātes. atqꝫ amando ꝑſequentes ad obtinendū ſalutis remediū maleficistradidiſſet ⁊ ꝑ eas ad fluuium ducta ⁊ in aquam merſa multis incantationibus agitata fuiſſet dum vnꝰdemon expelli debuit legio ſubintrauit. ⁊ eoꝝ diſtinctis vocibus iaꝫclamare cepit. vnde cōſanguinei tādem confitentes ⁊ de hoc dolenteseam p̄ſentarūt ſancto epiſcopo fortunato. qͥ diuturnis orationibus etieiunijs euꝫ ex integro ſanauit. Sꝫquia dictum eſt debere exorciſtascauere ne ſuꝑſtitioſum vl̓ ſuſpectūaliquid de maleficio adijciant. Dubitare exorciſta poſſꝫ an certas herbas ⁊ petras etiam nō benedictasadhiberere poſſet. Reſponſio. Sibn̄dicte ſunt herbe tanto melius ſiv̓o non vt herba quedā que al̓s nominat̉ fuga demonis vel etiā naturas lapidū ſi quis adhibeat nō eritſuꝑſtitioſum dummō credat ꝙ nōdirecte de ſui natura demones cōpellant. qꝛ tunc incideret in erroreꝫꝙ ſimili modo alijs herbis aut verbis poſſent cogi vt error nigromāticoꝝ fatet̉. putantes ſe efficere pernaturales ⁊ inditas talium v̓tutesUnde ſanctꝰ Tho. in. iiij. di. vij. arti. vlti. Nō eſt inquit credendū aliqͥbus virtutibus corporalibꝰ demones ſubiacere. ⁊ ideo nō cogunt̉ inuocationibꝰ ⁊ factis qͥbuſdam maleficis niſi inqͣꝫtum ꝑ hoc fedus cūeis initur. ſꝫ qd̓ d̓r Eſaie. xviij. Percuſſimꝰ fedus cū morte ⁊ cū inferno fecimus pactū. Et illud Iob. xl.An extrahere poterꝭ leuiathan hamo: ⁊ ſequentia verba ſic finaliter