Druckschrift 
Malleus maleficarum
Seite
LXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Pars ſecūdaQueſtio prima

ſuū principiū ⁊ finē: qd̓ quidē ſacrificiuꝫ dignius eſt oībus ſacrificijsalijs exterioribus ab eo impenſis.Iuxta illud. Sacrificiū deo ſpiritꝰꝯtribulatus cor contritū ⁊ humiliatum deus nō deſpicias. Et hoc quoad principiū creationis ⁊ finē glorificationis. Ita ⁊ ipſa malefica puerum offerens diabolo: eius animaꝫ⁊ corpus tanqͣꝫ ſuo principio et finidamnationis eterne commendat.Un̄ ⁊ nō niſi miraculoſe a ſolutione tanti debiti liberari poterit. Solet quedaꝫ hyſtoria immo ⁊ pluresrecitari de pueris ex materno vterodemonibus improuiſe et ex aliquapaſſione ⁊ cōmotione mentis a matribus oblatis ⁊ qualiter cum maxima difficultate in adulta etate a demonum iuriſdictione quā diuina ꝑmiſſione ſibi vſurpabāt liberari potuerūt. de quibus liber exemplorūbeatiſſime virginis Marie refertꝰnoſcit̉ ſpecialiter et de illo qͥ ꝑ ſummū pontificē dū liberari a vexationibus demonū nō poterat. miſſustandem ad quendā virum ſanctū inorientalibus partibus degentē cuꝫmagna adhuc difficultate per interceſſionē ipſius glorioſiſſime virginis ab illa iuriſdictione ereptus fuit. Un̄ ſi in vltionē vnius improuiſe nō dico oblationis ſed exhibitionis vbi mater ex indignatione duꝫtaxat ſuꝑ copulā carnalē viro exhibendaꝫ cum dixiſſet maritus ſperoinde fructū ꝓuenturū. Et illa replicans. Sit fructus ille diabolo datꝰ.tanta ſeueritas diuine punitōis patuit quāta credit̉ ſeuire vbi tanta diuine maieſtatis cernit̉ offenſa. Terciuꝫ qd̓ hec ſacrilega oblatio efficiteſt habitualis inclinatio ad huiuſ

modi maleficia hoībus iumentis ⁊terre frugibus inferēda. Huius ratio aſſignari pōt ex his q̄ ẜm Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. cviij. ſuꝑ punitionē tēporalē qua aliqui ꝓpter alienas culpas puniunt̉ deducunt̉. Dicit eniꝫꝙ qꝛ filij ſunt ẜm corpus res q̄dampatris ⁊ ſerui ⁊ animalia res dn̄oꝝ.Et cū aliquis ſit puniēdus in rebꝰſuis oībꝰ. ideo ⁊ filij puniunt̉ pluries ꝓ parētibus. Et differt hec ratioab illa q̄ ſupra tacta fuit de pctīs patruꝫ qꝛ deus viſitat in filios vſqꝫ interciā ⁊ quartā generationē. Quiavt ibi tactū eſt hoc intelligit̉ de imitatoribus paternoꝝ ſcelerū. Hec ātratio ꝯcludit de punitione filioꝝ ꝓparētibꝰ vbi nō imitāt̉ paterna ſcelera in actu ꝑ mala oꝑa ſꝫ tm̄ in habitu. ſic em̄ ⁊ filius natus ex adulterio dauid mortuus fuit qͣꝫcitius. Etaīalia amelechitarum iuſſa ſunt int̓fici qͣꝫuis et in hmōi ſit rō myſtica.vt hr̄. j. q. iiij. §. paruulos. Ex qͥbusoībus nō incōuenienter dr̄ ꝙ hmōipueri ſemꝑ ad maleficia perpetranda vſqꝫ in finē vite inclinant̉. Sicutem̄ deus ſuaꝫ oblationē ſctīficat vtſanctoꝝ geſta demonſtrāt vbi parētes ſobolem ex eis procreandā deodicaſſent. vtiqꝫ ⁊ diabolus ſuā oblationē inficere nō ceſſat ex veteri etnouo teſtamēto qͣſi innumera poſſent geſta deduci ſic em̄ plures patriarche et ꝓphete vt Iſaac ſamuelſampſon. Sic etiā alexius nicolaꝰ.⁊ alij innumeri gratijs plurimis adſanctitatē vite ſuerunt prouēti. Experiētia deniqꝫ demōſtrat ſemꝑ filias maleficarū in cōſimilibus tanqͣꝫimitatrices maternoꝝ ſcelerum eſſediffamatas. immo ⁊ totam quaſi ꝓgeniem eſſe infectā. Et huiꝰ qͥdem/