Druckschrift 
Malleus maleficarum
Seite
LXVIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. viij

LXVI

bra virilia poſſint auferre ꝙ vbi demon ꝑ ſe mēbrū auferret. tunc vere⁊ realiter auferret. ⁊ vere ⁊ realiterreſtitueret quādocūqꝫ reſtituere haberet. In ſecundo ſicut nō abſqꝫ leſione ita non abſqꝫ dolore auferret.Tercio ꝙ nunqͣꝫ niſi coactus ꝑ bonum angelū hoc faceret eo ꝙ materiā ſui lucri āputare haberet. nouitem̄ plura maleficia ſuper illū actuꝫexercere qͣꝫ ſuꝑ alios humauos actꝰſicut etiā deus plus ꝑmittit illū actum maleficiare qͣꝫ alios humanosactus. vt ſupra tactu eſt. que ſingula locū nō habēt vbi per maleficasdeo ꝑmittente oꝑatur. Et ſi dubitatur an demō plus affectat homīes⁊ creaturas ꝑ ſeip̄m ledere qͣꝫ ꝑ maleficas. Dici poteſt ꝙ nulla eſt comꝑatio. In infinitū em̄ plus affectatꝑ maleficas ledere. Tum qꝛ maiorēinfert deo cōtumeliā creaturaꝫ ſibidicatā vſurpando. Secūdo qꝛ cumdeus amplius offendit̉. ampliꝰ ſibinocendi homībus poteſtas ꝑmittitur. Tercio ꝓpter ſui lucrū quod inperditionē ſtatuit animarū.De modo quo malefice hominesin beſtiales ſormas tranſformāt.Capitulum.viij.Ed et hoc ꝙmalefice homīes in beſtiales formas virtute demonum qꝛ talia prīcipaliter oꝑat̉ trāſformāt. Licet in prima parte oꝑisqueſtione. An talia malefice valeāt̉efficere ſatis ſit declaratuꝫ. qꝛ tamēaliquibus illa queſtio ſub ſuis argumentis ⁊ ſolutiōibus nimis poſſeteſſe obſcura p̄ſertim cum acta ⁊ geſta ſuper hec nō ſunt deducta. Modus etiā quo ſeipſas ſic trāſformāt

non eſt expreſſus. Ideo preſens addenda eſt declaratio per ſolutionesplurimorū dubiorū. Et primo ꝙ canon ille. xxvj. q. v. epiſcopi. non eſtſic nude intelligēdus circa hāc materiā prout plures etiā docti ſed vtinam bene docti decipiunt̉. ⁊ qͥ publice in eorū ſermonibꝰ aſſerere nōverent̉ huiuſmodi trāſmutatiōes p̄ſtigioſas. nullo modo etiam virturedemonū poſſe fieri. Et hoc vtiqꝫ inmagnū fidei detrimentū vt ſepe tactum eſt ⁊ maleficarū cōfortationēque ⁊ multū de talibus cōgaudentſermonibus. Cōtingit autē hoc huiuſmodi p̄dicatoribus eo ꝙ in cortice ⁊ nō in medulla verboꝝ cononislaborant vt ſupra tactū eſt. Cuꝫ em̄dicit Quiſqͥs credit poſſe fieri aliquam creatura aut in melius aut indeterius trāmutari aut trāſformariin aliā ſpeciē vel in aliā ſimilitudinem niſi ab ipſo creatore qui omīafecit proculdubio infidelis eſt. Hicpius lector attendat ad duo principalia. Primo ſuꝑ verbum fieri. Secundo ſuper verba in aliā ſimilitudinem cōuerti. Super primū ſit reſolutus ꝙ fieri capit̉ dupliciter. videlicet pro creari ⁊ pro naturali ꝓductiōe alicuius rei. Primo modoſoli deo cōuenit vt notum eſt qͥ ſuainfinita potentia aliquid ex nihilocreare poteſt. Secūdo modo diſtinguenduꝫ eſt de creaturis. Quia autſunt creature perfecte vt homo aſinus ⁊cͣ. Aut ſunt imperfecte vt ſerpentes. rane. mures ⁊cͣ. que ideo dicūtur imperfecta. quia ex putrefactione generari etiam poſſunt. licet̉enim ſemper de primis loquitur canon. non de ſecundis. quod poteſtpatere. eo ꝙ Albertus in libro, de