Pars ſecūdaQueſtio prima
rū demonum patuit. Uerū licet demon ꝑ tale vnguentū vt plurimumhmōi practicat in finē vt baptiſmigratia infantes priuat ⁊ ſaluationetamē ⁊ abſqꝫ his pluries efficere viſus eſt vbi ꝑ anīalia que vtiqꝫ nonanimalia vera ſed demones ſub formis illis exiſtētes ip̄as tranſuexer̄taut etiā ſine aliquo exteriori adminiculo ſolummodo demonis virtute inuiſibiliter operāte interdū trāſferuntur. Res geſta de viſibili ⁊ dediurna trāſuectōe. in oppido ⁊ valtꝫhut ſuꝑ flumē rheni Conſtātienſisdyoceſis. Maleſica quedā oppidanis cū eſſet plurimū odioſa ⁊ ad qͣſdam celebrādas nuptias nō fuiſſetinuitata cū tamē pene oēs oppidani illis intereſſent ip̄a indignata vīdicare ſe eſtimās demonē aduocal̓et ſue triſticie cauſam aperuit et vtgrandinē excitare vellet ⁊ cunctosde chorea diſpergere petijt. qͦ annuente ip̄am ſubleuauit ⁊ per aera admontē prope oppidū vidētibus certis paſtoribꝰ trāſuexit. ⁊ vt poſtmodū faſſa fuerat cū aqua ſibi deeſſetꝗd fundendā in foueā quē modū vtpatebit: vbi grādines excirāt obſeruāt. ipſa in foueā quā paruā fecerat̉vrina loco aque immiſit ⁊ cū digitomore ſuo aſtante demone mouit. etdemon ſubito illū humorē ſurſumeleuās grandinē vehementē in lapidibus ſuꝑ chorizātes tantūmodo⁊ oppidanos īmiſit. Un̄ ip̄is diſperſis ⁊ de cauſa illius mutuo cōſerentibus malefica oppidū ingredit̉ vn̄ſuſpicio magis aggrauat̉. At v̓o cūpaſtores ea qͥ viderāt recitaſſent ſuſpitio vehemens inuiolentā creauit. Un̄ capta ⁊ faſſa qd̓ de ea cauſa qꝛ inuitata nō fuerat talia perpę
fraſſet ob multis etiaꝫ alijs maleficijs ab ea ꝑpetratis incinerata fuitEt qꝛ publica fama de hmōi tranſuectiōibus etiaꝫ apud vulgares cōtinue volat non expedit plura ad hͦprobandū de his hic inſerere. Tantūmodo hec ſufficiant aduerſos illos qui huiuſmodi corꝑales tranſuectiones aut omnino negant autꝙ ſolūmodo imaginarie ⁊ fantaſtice fiant affirmare conant̉ qui vtiqꝫin ſuo errore ſi relinquerētur paruꝫeſſet: immo nec aduertendū dūmodo in fidei contumeliā ipſorū errornō vergeret̉. Attento autē ꝙ illo errore non contenti etiam alios inferere ⁊ publicare in maleficarū augmentationē ⁊ fidei detrimentū nonverent̉. Dum aſſerūt ꝙ omīa maleficia que eis iuſte tanqꝫ inſtrumentis demonū vere ⁊ realit̓er imputātur. eis tantūmodo imaginarie ⁊ illuſorie tanqͣꝫ innoxijs eſſe imputanda ſicuti ⁊ ipſa tranſuectio fantaſtica. Unde ⁊ pluries impune in magnā creatoris cōtumeliā ⁊ grauiſſimū tam ipſorū augmentū remāſerunt. Nec augmenta etiam a principio eis adducta ſuffragari poſſunt. Nam pͥmum cum allegant capitulum ep̄i. xxvj. q. v. vbi aſſerit̉ ꝙtantum fantaſtice ⁊ imaginarie trāſferantur. quis tam inſipiens qui velit concludere ꝙ non poſſint etiamcorporaliter tranſferri. Sicut em̄ exfine illius capituli vbi ponit̉. ꝙ quicredit poſſe hominem in melius velin deterius trāſmutari aut in aliamſpeciem tranſformari. Infideli ⁊ pagano deterior ſit cēſendus quis poſſet concludere ꝙ non poſſent homines in beſtias preſtigioſa illuſionetranſformari. aut etiam de ſanita-