LVICapitulū.iij.
poſſent tranſferri hoc eſſet. vel qͥadeus nō permitteret aut quia dyabolus hoc facere non poſſet eo ꝙcreatute repugnarent. Non primūquia vbi maiora vtſqꝫ ⁊ minora deipermiſſione fieri poſſunt. Sed maiora tam in puerꝭ qͣꝫ in hominibusſepiſſime facta ſunt vtpote iuſtis ⁊in gratia conſtitutis. patet. Nā vbiquerunt. an campſiones pueroruꝫopere demonū fieri poſſunt. Et andemon localiter poſſit trāſferre aliquem hominē de loco ad locū etiāinuitum. Ad primum reſpondentꝙ ſic. Nam ⁊ Guilhelmus pariſiēſis in vltima parte de vniuerſo dic̄Campſiones puerorū fieri poſſuntita ꝙ deo permittente demon viceꝫinfantis gerere poteſt vel etiā trāſlationem facere. Tales etiam pueri ſemper ſunt miſeri eiulantes. Etlicet quatuor aut quinqꝫ matres vixſufficerent ad lactandum nunqͣꝫ tamen impinguantur ſed vltra modūponderoſi exiſtunt Mulieribus tamen propter nimiuū terrorem quēconcipere poſſent nec affirmandaſunt nec neganda: inſtruende ſuntvt literatorū iudicia querant. Permittit enim deus ꝓpter peccata parentuꝫ cum interdū viri impregnatis vxoribus maledicunt. Uelleminquiunt vt dyabolum portares vl̓ſimilia Et ſimiliter impatiētes mulieres ſepe ſimilia proferunt De aliis etiam hominibus interdum iuſtis exempla plurima reperiuntur.Nam Uincētius in ſpeculo hiſto.libro .xxvj. capitu. xliij. ex recitation Petri damiani refert de puero quinquennij cuiuſdam nobiliſſimi viri. qui puer protunc monachꝰfactus a monaſterio nocte illatus
eſt piſtrino clauſo vbi mane repertus ⁊ interrogatus dixit ſe ꝑ quoſdā ad magnū cōuiuiū delatum ⁊ vtcomederet iuſſuꝫ. Et poſt per ſuperiora piſtrino immiſſum. Quid deniqꝫ de his magis qui vſitato vocabulo a nobis nigromantici vocātur nuncupant̉ et per aera ſepe a demonibus ad longinqua terrarū ſpacia vehunt̉. Qui etiā alijs interduꝫhoc idē ſuadentes eos ſecū ſuꝑ caballū qui vtiqꝫ nō verus equus: ſeddemon in tali forma exiſtit vehūt.⁊ vt nō loquant̉ nec vt ſigͦ crucis ſemuniant hortant̉. Et licꝫ duo ſimꝰhunc tractatū ſcribentes: vnꝰ tamēex noſtris ſepiſſime tales vidit ⁊ reperit. Naꝫ ſcholaris quidā protūc:nunc v̓o ſacerdos friſingen̄. dyoceſis adhuc ſupereſſe credit̉ qui et referre ſolitus eſt ſemel ſe corporalit̓a demone fuiſſe per aera ſubuectuꝫet ad remotas partes illatū. Supereſt ſacerdos alius in oberdorffopꝑido. prope Lantzhutam qui protunc conſodalis illius exiſtens oculis ꝓprijs illam ſubuectionē vidit.Et qualiter extenſis brachijs in altū clamando ⁊ nō eiulando tanſlatus fuit. Cauſa autē vt idem retulit hec erat. Nā ꝯuenientibus quadam die multis ſcholaribus in potagijs ceruiſie omēs in hoc conſenſerant: vt ille qui ceruiſiam afferretnil exponere haberet: ⁊ ſic vnus exſocijs dū pro ceruiſia apportandaexire volebat hoſtiū aperiendo nebulam deriſam ante hoſtiū intuitꝰfuit. vnde territus redijt ⁊ ꝙ potuꝫafferre nollet. cauſam aperiēdo eisinſinuauit. Tunc idem qui illatusfuerat indignatus dixit. Et ſi dyabolus adeſſet potum apportabo.