Queſtio decimaoctaua XLVI
circūſtantijs videlicet etate complexione ſana. ⁊ ſubito qͣſi in ictuoculi immutata ⁊ ꝙ nō ex defectuſanguinis ſtomachi aut labe infirmitas acciderit. Iudicant illaꝫ nōex defectu nature. ſed ab extrinſico accidiſſe. Et ab ex trinſeco vbinon ex venenoſa infectione. quiaſic ſanguis ⁊ ſtomachus malis humoribus eſſet repletus tunc ex ſufficienti diuiſione iudicant effectuꝫeſſe maleficialem. Item ſecundocum eis exiſtit incurabilis vt nullis medicaminibus eger pōt reuelari. immo potius cernunt ip̄uꝫ aggrauari. Tercio qꝛ ſic ſubito interdum accidit ꝙ iudicium infirmi ſuper hoc cōtingit. Res geſta vni exnobis innotuit. Nam quidam deoptimatibus ciuitatis Spirenſisnimis ceruicoſe voluntatis vxorēhabuit intantum vt cum ip̄e libenſin om̄ibus ei complacere ſtuder ettamen in cūctis fere ſuis affectionibus ei recalcitrabat ⁊ verbis cōtumelioſis ſemꝑ ipſum moleſtareſatagebat: Accidit inde vt domumingreſſus quadam die cum mulierẜolito more contra ſe briganti verbis obprobrioſis ⁊ ire locum dare⁊ domū exire volebat ipſa hoſtiuꝫper quod exire habebat curſu veloci anticipando obſeruauit ⁊ vociferando conteſtabatur ꝙ niſi eā verberaret nulla probitas aut honeſtas ſibi ineſſet. Ad que verba grauia ille manuꝫ non animo ledendiextendit ⁊ ipſum expanſis digitisſuper ſpatulaꝫ leuiter tangendo ſubito ad terram colliſus omnē ſenſum perdidit ⁊ per plures ſeptimanas in lecto decūbens grauiſſimainfirmitate detētus fuit. qua in re
penſari poteſt illā infirmitatē nonex naturali defectu. ſꝫ ꝑ maleficiuꝫmulieris ſibi accidiſſe. Plura immo quaſi in numera cōſimilia actaſunt ⁊ multis innotuerūt. Sunt qͥdam qui ꝑ certam practicā exꝑientiam rei capiunt ꝑ hūc moduꝫ. Nāplumbum liquefactū ſuꝑ infirmuꝫtenent ⁊ in ſcutellam plenam aquainfundunt ⁊ ſi imago aliqua condenſata cerniͤ. tūc infirmitateꝫ exmalefcio accidiſſe iudicant. ⁊ quidam an talis imago oꝑe demonuꝫaut naturali virtute erūpat vbi interrogantur talia practicantes reſpondere ſolent. ꝙ virtute ſaturniſuper plumbum qui alias malꝰ exiſtit ſicut ſol ſuper aurum maleficiūſua virtute oſtēdere ſolet. Sed qͥdde his ſentiendum ſit. an videlicetpractica licita ſit an non. Circa tercium principale huius tractatustractabit̉ canoniſtis em̄ videtur licitum vt vana vanis cōtundāt̉. licꝫtheologis omnino ꝯtrarium videatur cum non ſint facienda mala vteueniant bona. Ad vlti mum vbi diuerſa querunt̉. Primo cum malificę non ditantur. Secundo cur pͥncipibus eis fauētibus ad ꝑnitiemomniū inimicoꝝ ip̄oꝝ non cooperant̉ Tercio cur p̄dicatoribus etalijs eos ꝑſeq̄ntibꝰ nō nocere valeant. Ad pͥmuꝫ dicēdū. ꝙ iō vt plurimum malefice non ditant̉ vt iuxͣ cōplacētiaꝫ demonis in ꝯtumeliā creatoris quātuꝫ poſſibile eſt ꝓ viliſſimo p̄cio emāt̉. Et ſcd̓o ne in diuitijs notent̉. Ad ſct̄m cur pͥncipibꝰnō nocet cā eſt manifeſta. qꝛ quantum in ipſis eſt hoc fit vt ipſos inamicitia retineāt. et ſi q̄rit̉ cur eoꝝinimicꝭ nō noceāt. Rn̄det̉ qꝛ bonꝰ
G 4