Parsprima
rijs rōnibus. Primo naͣm licet eiꝰpctm̄ ſit irremiſſibile. hoc tn̄ nō ēter magnitudineꝫ criminis habendo reſpectū ad eoꝝ naturalia.⁊ p̄cipue ẜm opinionem illoꝝ quidicunt eos tantū in naturalibus ⁊nunqͣꝫ in gratuitis fuiſſe creatos.Et qꝛ bonū gratie excedit bonumnature. ideo illoꝝ pctā qui a ſtatugratie cadūt ꝓut malefice fideꝫ ſuſceptā in baptiſmo abnegātes exiſtūt. eoꝝ vtiqꝫ pctā excedūt. Si v̓odicamꝰ eos in gr̄a fuiſſe creatos lꝫnō ꝯfirmatos. ſic etiā malefice licꝫnō creati in gr̄a tamē a gr̄a ſpontececiderūt ſicut ⁊ ille volens peccauit. Secūdo demonſtrat̉. Nam licet eius pctm̄ ſit irremiſſibile varijs de cauſis alijs. puta ẜm Aug.qꝛ nullo ſuggerēte peccauit. ideoetiā nullo reparante redire debet.Uel qꝛ ẜm Dam̄. cōtra dei formaꝫintellectu peccauit. ⁊ cognitio qͣnto ē nobilior tanto peior eſt error.Seruus em̄ ſciēs volūtatē dominiſui ⁊cͣ. Uel iterū ẜm eūdem Dam̄.qꝛ nō eſt ſuſceptibilis pnīe. iō necvenie. ⁊ hoc ex natura ſua. q̄ quiaſpūalis tantūmō ē ſemel v̓tibilis.eo ꝙ ſe totā cōuertit ꝙ in hoīe nōfit vbi caro ſꝑ repugnat ſpūi. Veliterū qꝛ excelſo loco peccauit vt incelo hō aūt in terra. His tn̄ nō obſtantibus eius culpa ī multis alijsminorat̉ comꝑatiue ad maleficiaꝝflagitia. Primo in hoc ꝙ ille iuxͣAnſelmū in qͣdam or̄onē nulla p̄cedente delicti vindictaʳ ſuꝑbienspeccauit. Malefice v̓o poſt tātaspenas ſepe multis alijs maleficisinflictas immo ⁊ poſt penas quasꝑcipiūt in eccleſia diabolo occaſione ſue ruine inflictas oīa hec cō-
temnūt ⁊ nō ad minima pctā mortalia vt ceteri pctōres qͥ ex infirmitate aut malicia abſqꝫ habitu malicię peccant. Sed ex profunda cordis malicia ad horrēda flagitia ꝓperant. Secūdo qꝛ licet triplex ſitſtatus mali āgeli. Innocētie Culpe ⁊ Miſerie ſeu pene. Ip̄e tamēſic ab innocētia ſel̓ tantū cecidit ⁊ꝙ ad illā nūqͣꝫ reſtitntus fuit. Peccator aūt ad innocētiam per baptiſmū reſtitutus iteꝝ ab illo cadensmultū ꝓfundat̉. Et ſuꝑ oēs ip̄e malefice vt earū flagitia demōſtrant.Tercio ille ꝯͣ creatorē. nos autē ⁊ſuꝑ oēs ipſe malefice ꝯͣ creatoreꝫ ⁊redemptorē ⁊cͣ. Quarto ille dereliquit deū ꝑmittentē vicꝫ eū peccare ⁊ nō ex pietate eum ꝓſeq̄ntem.nos aūt ſuꝑ oēs ipſe malefice peccatis elongamur a deo ꝑmiitente⁊ ex pietate nos cōtinuo ꝓſequente ⁊ bn̄ficijs plurimis nos p̄ueniētem. Quinto ille preſtat in maliciadeo reprobante ⁊ ſuā gr̄an non apponēte nos miſeri currimꝰ in illaꝫmaliciā deo cōtinuo reuocāte. Sexto ille manet obduratꝰ ad puniētem nos obdurati ad blandientemEt ſi ambo ꝯͣ deū tn̄ ille ꝯͣ ſe requirentem nos cōtra ꝓ nobis morientem. quē vt p̄miſimus ſuꝑ omnesmalefice dehoneſtantes offendūt.Solutōnes argumentorum etiādeclarant veritatem ꝑ comꝑatōeꝫ.O argumēta. Ad primū patet reſponſio per ea que inprincipio corꝑis q̄ſtōis tacta ſunt. Un̄ videlꝫ aliqd̓ peccatuꝫdebeat cenſeri grauius altero. Et qͦmō peccata maleficarum grauioracūctis quo ad culpam exiſtunt. Adaliud quo ad penam. Dicenduꝫ ꝙ