Druckschrift 
Malleus maleficarum
Seite
XXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

primaPars

mo in his ꝑmiſſus eſt multis rationibus. Prima vt oſtendat̉ dei potētia qui folus inuertibilis eſt. omnisaūt creatura mutabilis. Secūda autem ratio vt declaret̉ dei ſapientia.que ex malo ſcit elicere bonum. qd̓nō potuit fieri niſi deus creaturampeccare ꝑmiſiſſet. Tercia vt mani Acedētia patuit. Ad ſcd̓m patuit ꝙfeſtet̉ dei clementia. in qua chriſtusꝑ mortem ſuam hominem ꝑditum liberauit Quarta vt oſtendat̉ dei iuſticia que non ſolum reddit bonisīmia. ſed ⁊ malis ſupplicia. Quintavt homo non ſit peioris ꝯditionisqͣꝫ alie creature qͣs omnes ſic deusadminiſtrat vt eas agere ꝓprijs motibus ſinat. Vnde ⁊ homineꝫ ꝓprioarbitrio relinquere debuit. SSextaeſt laus humana. Laus em̄ viri iuſti ꝙ potuit ⁊ non eſt tranſgreſſus.Septima eſt decor vniuerſi. quia ſicut triplex malum culpe pene ⁊ dāui inuenit̉. ita ex oppoſito triplexbonum .ſ. honeſtum bonum delectabile ⁊ vtile. decoratur. Nam culpadecoratur honeſtas. per penam delectabilitas. Per damnum ſummavtilitas. Et ꝑ hec patet reſpōſio adargumēta.Solutōes argumētoꝝ.Am ad pͥmum vbi dicit̉ aſſen rere ꝙ dyabolo ꝑmittat̉ ptāsnocendi hominibus ſit hereticum. Oppoſitū potius pꝫ. quia ſicut aſſerere ꝙ deus nō ꝑmittat hominem ex libertate arbitrij peccarequādo vult eſt hereticum. ita aſſerere ꝙ deus peccatum dimittat inultum. Hoc aūt ſit ꝑ ptātem nocendihoībus in vindictā maloꝝ ⁊ ad decorē vniuerſi. Iuxta illud Augꝰ. inli. Soliloqͥoꝝ. Iuſſiſti dn̄e ⁊ ita eſtvt nūqͣꝫ dedecꝰ culpe ſit ſine dedeco

re vindicte. Probatio deniqꝫ argumēti nō valet de ſapiēte ꝓuiſore qͥexcludit defectū ⁊ malū qͣꝫtum pōt.qꝛ aliud eſt de eo qui hꝫ curā ꝑticularem. ⁊ de ꝓuiſore vniuerſali. Nāpͥmus ex malo nō pōt elicere bonūſicut vniuerſalis ꝓuiſor fac̄. vt ꝑ ftā potētia qͣꝫ bonitas ⁊ iuſticia diuina pateſcūt in hoc ꝙ mala ꝑmittit.Un̄ qn̄ dr̄. Aut deus pōt mala impedire. aut nō. Dicit̉ ꝙ pōt impedireſꝫ nō debuit rōnibus p̄tactis. Necvalet inſtātia ſi dicat̉. ergo vult mala fieri cum pōt impedire ⁊ nō vultqꝛ vt in argumētis ꝓ veritate tactūeſt. Deus nō poteſt velle mala neqꝫvult mala fieri neqꝫ vult malū nō fieri. ſꝫ vult ꝑmittere malū fieri. ⁊ hocꝓpter ꝑfectionē vniuerſi. Ad terciūAugꝰ. ⁊ Ph̓s loquunt̉ de cognitōehūana cui melius eſt nō cognoſcere mala ⁊ vilia duplici de cauſa. Primo. qꝛ ꝑ ea impedimur interdum aꝯſideratōe maloꝝ. ⁊ hoc ꝯtingit. qꝛnō poſſumus ſimul multa intelligere. Etiā ⁊ ea d̓ cauſa ꝙ cogitatio maloꝝ ꝑuertit interdum voluntatemin malum. Hec aūt in deo locuꝫ nōhabēt qui intelligūt omnia oꝑa hominum ⁊ maleficoꝝ abſqꝫ aliquo defectu. Ad quartum apoſtolus curādei a bobus remouit. vt oſtendat ꝙquia creatura rationalis hꝫ ꝑ libeꝝarbitrium dominiuꝫ ſui actus vt dictum eſt. Ideo vt ei imputetur aliquid ad culpam vel ad meritum ⁊reddat̉ ei iuxta hoc pena vel p̄miū.habet deus ſpālem de eo ꝓuidentiam ẜm que irrationabilia nō ꝓuidētur. Velle aūt aſſerere ꝙ indiuiduairrōnabiliū creaturaꝝ ex illa auctoritate nō ꝑtinerēt ad diuinā ꝓuidē