Druckschrift 
Malleus maleficarum
Seite
XXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.xij.

XXXVI

quat̉ dicere oportet. ꝙ ex premiſſisimpoſſibile eſt ꝙ deus nō ꝑmittatmaleficia fieri virtute demonum. Etpͥmuꝫ qͥdem ꝙ nō fuit poſſibile creature communicare ꝙ peccare nonpoſſet ex conditōe nature. oſtendit̉a doctore ſancto in. ij. di. xxiij. ar. j.qꝛ ſi hoc fuiſſet cōmunicabile alicuicreaturę deus vtiqꝫ cōmunicaſſet eoꝙ omnes alie cōmunicabiles bonitates ⁊ ꝑfectiōes creaturaꝝ ſunt cōmunicate ſaltem in genere vt vnioꝑſonalis duaꝝ naturaꝝ in xp̄o. maternitatis ⁊ virginitatis in Maria.vnio gratuita in viatoribꝰ. vnio beatifica in electis. ⁊ ſic de alijs. Cū exgo non legimus hoc alicui creaturecōmunicatū. qꝛ nec homini nec angelo. Iuxta illud. Et in āgeiis ſuisrepperit prauitatem. certū eſt ꝙ homini a deo nō pōt cōmunicare hocꝙ ex natura ſit impeccabilis lꝫ hocꝑ gratiaꝫ inueniāt. Secūdo ad idēqꝛ ſi eſſet cōmunicabile ⁊ nō cōmunicaret̉ vniuerſum nō eſſet ꝑfectuꝫ.cuius ꝑfectio in hoc cōſiſtit vt omnes bonitates creaturaꝝ cōmunicabiles in genere ſint cōicate. Nec vaſet argumētum ꝙ deus cum ſit ſumme potēs ⁊ alias ad ſuam ſimilitudinem homīes ⁊ angelos creauit ꝙetiam hoc ꝯferre potuerit ꝙ creatura ex ꝯditione ſue nature haberet ꝙpeccare nō poſſet. Vel etiam ꝙ faceret vt habitus ille gratie qui ꝯfirmationem in bono cauſat eſſet parseſſentialis nature angeli vel homīsvt ſic ẜm naturale ſuum pͥncipium⁊ naturalem ꝯditionem haberet cōfirmationem in bono. vt peccare nōpoſſet. Nam pͥmum argumentumnō ꝯcludit. qꝛ lꝫ deus ſit ſumme potens ſicut ⁊ ſumme bonus. nō tamē

hoc ꝯferre poteſt nō ex imperfectione ſue potentie. ſed ex imperfectione creature. que imꝑfectio ꝯſiderat̉pͥmo ꝙ hoc recipere nō poteſt necpotuit homo vel āgelus. Ratio. qꝛcum ſit creatura eſſe ſuum depēdeta creatore. ſicut cauſatuꝫ a cauſa ſuieſſe ⁊ creare eſt aliquid ex nihilo facere. ideo ſi ſibi relinquit̉ deficit. cōſeruat̉ autem qͣꝫdiu cauſe influentiārecipit. Exemplum ſi vis de cādelaque tādiu iucet qͣꝫdiu hꝫ cera. Quoſtante notum eſt ꝙ deus creauit hominem ⁊ reliquit eum in manu cōſilij ſui. Eccleſiaſtici. xvij. Et ſimilit̓angelū a pͥncipio creatōnis. Et hocfactum eſt ꝑ libeꝝ arbitrium cuiusſicut ꝓprium eſt facere vel ꝯbmittere. ita ꝓprium eſt a ſua cauſa recedere ⁊ nō recedere. Et qꝛ hoc eſt poſſepeccare. poſſe ex libertate arbitrij adeo recedere. ideo nō potuit hoc homo vel angelus reciꝑe. nec ei potuita deo cōmunicari vt ex natura haberet libertatem arbitrij. ⁊ etiam exnatura hr̄et nō poſſe peccare. alia īꝑfectio ex qua hoc nō potuit homini vel angelo cōmunicari eſt. qꝛ implicat ꝯͣdictionem que qꝛ in ſe nonſunt factibilia dicimus deus nō poteſt illa facere. Sꝫ potius dicēdumꝙ creature nō poſſunt iſta reciperevt videlꝫ aliqͥd ſit viuum ⁊ mortuūſimul ⁊ ſemel. Ita etiaꝫ implicat vtaliquis habeat liberum arbitriuꝫ exquo poſſit cauſe ſue inherere vel nōinherere. ⁊ ꝙ poſſit non peccare. qꝛſi non poteſt peccare nō poteſt cauſe ſue non inherere. cum peccatumſit ſpreto incommutabili bono rebus mutabilibus inherere. Spernere autem vel non ſpernere eſt ex libertate arbitrij. Secundum ett.

F 2