LXVQueſtio ſeptima
tunc principiū ſenſitiuū a rebꝰ ip̄isexterioribꝰ recent̓ immutaret̉. Ueꝝeſt ꝙ nō oēs hͨ intelligūt. ſꝫ ſi qͥs ſeoccupare vellet cōſiderare haberetnumerū ⁊ officiū ſenſuū interioruꝫqͥ ẜm Auicen̄. in li. de aīa. lꝫ dicat eēqͥnqꝫ .ſ. ſenſum cōem. fantaſiā. imaginatiuā. extimatiuā. memoriā. Tn̄ẜm btm̄ Tho. in pͥma ꝑte. q. lxxix.dicit eſſe quatuor tm̄ eo ꝙ potentiam imaginatiuā ⁊ fantaſiam ponitvnā: timet̉ ꝓlixitas iō obmittit̉ declaratio eo ꝙ etiā qꝛ in pleriſqꝫ locꝭde his ꝑtractat̉: tm̄mō hoc qd̓ dcm̄eſt fantaſiā eſſe theſaurū formarū ⁊alicui videret̉ memoratiuā eſſe huiuſmodi. diſtīgue. qꝛ fantaſia ē theſaurus ſeu cōſeruatoriū formarū ꝑſenſum acceptaꝝ. memoria aūt theſaurus intētionū q̄ ꝑ ſenſum nō accipiunt̉. Quis eī videns lupū fugitnō ꝓpter indecentiā coloris aut figure q̄ ſunt forme recepte a ſenſibexterioribꝰ ⁊ repoſite in fantaſia. ſꝫfugit qꝛ inimicus nature ⁊ hoc hꝫquandā intentionē ⁊ app̄henſioneexeſtimatiua q̄ app̄hendit vt nociuū ⁊ canē vt amicū. ſꝫ cōſeruatoriūillarū intentionū eſt memoria. qꝛ reciꝑe ⁊ retinere in corꝑalibꝰ reducūt̉ad diuerſa principia. nā humida bene recipiūt ⁊ male retinent. Ecōtrario aūt eſt de ſiccis. Ad ꝓpoſitū h̓qd̓ cōtingit in dormientibꝰ de apparitionibꝰ ſomnioꝝ ex ſpirituū .i.ſpēꝝ in cōſeruatorijs repoſitaꝝ ⁊ hͦex naturali motu locali ꝓpt̓ cōmotionē ſanguinis ⁊ humoꝝ ad principia illa .i. ad v̓tutes ſenſitiuas interiores. ⁊ dicimꝰ motu locali intrīſeco in capite ⁊ in cellulis capitis.Hoc etiā p̄t accidere ex ꝯſil̓i motulocali ꝑ demōes ꝓcurato. ⁊ nō tm̄ ī
dormientibꝰ ſꝫ ⁊ in vigilantibꝰ in qͦbus demōes pn̄t admouere ⁊ comouere interiores ſpūs ⁊ humores vtſpēs ꝯſeruate in cōſeruatorijs educant̉ de theſauris ad pͥncipia ſenſitiua .i. ad v̓tutes illas imaginatiuā⁊ fantaſticā vt res aliqͣs habeat tal̓imaginare: ⁊ talis dicet̉ interior tēptatio ⁊ nō mirū ꝙ demon hͦ poſſitſua naturali v̓tute cū qͥlibꝫ hō ꝑ ſevigilans ⁊ vſum rōnis hn̄s ꝑ voluntariā cōmotionē ſpēꝝ ꝯſeruatarumeducere pōt de ſuis theſauris .ſ. cōſeruatorijs hmōi ſpēs vt res aliqͣsad ſuū placitū imaginet̉ qͦ ſtante vtiam clare intelligit̉ materia de amore hereos. Nā qꝛ demones vt dictūeſt cōmouere p̄n̄t hmōi ſpēs ⁊cͣ. faciunt iſta dupl̓r. Aliqn̄ abſqꝫ ligamīevſus rōnis. vt de temptatiōe dictūeſt ⁊ ꝑ exemplū de volūtaria adheſiōe q̄ interdū fit. Aliqn̄ aūt ꝙ totaliter vſus rōis liget̉. ⁊ hͦ etiā poſſumus exemplificare ꝑ naturales qͦſdam defectꝰ vt in freneticꝭ ⁊ ebrijsErgo nō mirū ꝙ demōes ſic ligarepn̄t deo ꝑmittente vſum rōis. ⁊ tales dicunt̉ arrepticij ⁊ inde arrepticius ab arripio arripis. qꝛ arreptuꝫa demone. ⁊ hoc dupl̓r vel abſqꝫ malefica ⁊ maleficio: vel cum ea abſqꝫmaleficio. qꝛ vt ph̓s in prefato lib̓.dicit ꝙ aliquis in paſſiōe exiſtensa modica ſil̓itudīe mouet̉. ſic̄ amāsex modica ſil̓ itudīe amati ⁊ ſic etiāodiū habenti. Ideo demones qͥ ꝑactus hoīm experiunt̉: qͥbus paſſionibꝰ magis ſubdunt̉ illos ad huiuſmodi amorem vel odiū inordinatum inſtigāt: eo fortiꝰ in eoꝝ imaginationem ⁊ efficatius imprimendohoc qd̓ intendunt quanto etiam idfacilius pn̄t. Facilius aūt poſſunt