rum et difficile videat̉. attento ꝙ delatus veleius procurator nollent faciliter eius acquieſcere deciſioni ſuꝑ materiā tactā. q̄ dicat̉ inimicicia capitalis ⁊ q̄ nō. Ideo exprimēdi ſūtalij modi qͥbus ī noticiā talis inimicicie iudex deueniret. vt inſontē ſic minime dānaretꝙ tn̄ reū per debitā iuſticiam puniret. Et himodi licet ſint cauteloſi ſeu etiā doloſi. tamēiudex illos practicare pōt in bonū fidei et reipublice. cū et apoſtolus dicat. cū eſſem aſtutus dolo eos cepi. ſpecialiter etiam hi modipracticant̉ ſuper delatos nō diffamatos publice. ſeu etiā nō notatos per aliquod indiciūfacti. licet etiam iudex ſuꝑ quoſcūqꝫ delatosvbi inimcicias cōtra deponentes allegarentet noīa teſtiū omnino ſcire vellent. Primusmodus eſt. Nam datur delato ſeu ſuo aduocato copie ꝓceſſus ad partē ſuā ſcꝫ deorſumet noīa deponentiū ſeu deferentiū ad ꝑtē aliānō tn̄ eo ordine quo deponūt ſed iſto modovt nomē teſtis qͥ eſt primꝰ in copia ſit ſextusvel ſeptimus in cedula. ⁊ qui ſecundus ſit penultimus vel vltimus. et ſic delatus: qͥs hocdeponat vel illud. et quis ſit primꝰ vel ſecundus in ſua copia. quo ſtante. aut dabis oēsinimicos: aut nō. ſi oēs. eo citius reprehendetur delatus de mendacio. vbi cauſa inimicicie per iudicē ſcrutabit̉. ſi quoſdā vero tūc facilius cauſa inimicicie inueſtigabit̉. Secundus modus eſſet a ſimili vbi daret̉ aduocato ꝓceſſus copia ad ꝑtem vnā et deponentiūnoīa ad ꝑtē aliā. et adiunctis alijs extraneisq̄ alibi a maleficis fuerūt ꝑpetrata. ⁊ nō a deponentibus ſeu teſtibus inſcriptis depoſita.ſic delatus nō poterit aſſertiue dicere illū veliſtum inimicū capitaleꝫ qꝛ neſcit que ſint abillis cōtra eum depoſita. Tercius modus qͥet ſupra tactus capitulo quinto. Nā qn̄ delatus examinat̉ in fine ſecundi examinis anteqͣꝫ petat defenſiones ⁊ anteqͣꝫ aduocatus ſibideputat̉. Interroget̉. An reputet ſe habereinimicos capitales qui omni diuino timorepoſtpoſito: falſo imponerēt ſibi labē hereſismaleficaꝝ. Et tunc forte impremeditatus acimprouiſus ⁊ nō viſis deponentiū atteſtationibus. reſpondet ꝙ nō reputet ſe habere taleſinimicos. vel ſi dicit puto me habere. tūc nominat. et illi inſcribant̉ et cauſa etiā inimicicie. vt poſtmodū iudex valeat eo certius inueſtigare. poſtqͣꝫ copia ꝓceſſus et noīa ſeorſum fuerint tradita modis qͥbus ſupra. Eſtet quartus modus vt iterū in fine ſecūdi examinis aut cōfeſſionis de qua in ſexta queſtione circa ſecunda interrogatoria anteqͣꝫ dent̉ſibi defenſiones interrogat̉ de teſtibus quigrauius depoſuerūt cōtra eū ꝑ hunc modūCognoſcis tu talem vnū noīando de teſtibꝰqui grauiora depoſuit. et tunc dicet ꝙ ſic. velꝙ nō. Si dicit ꝙ nō. tunc nō poterit ex poſtdando ſibi defenſiones et aduocatū ponereillū capitalē inimicū. cum dixerit medio iuramento prius oppoſitū ſcꝫ nō noſcere illumSi aūt dicit ꝙ ſic. tunc interroget̉ ſi ſcit velaudiuit ꝙ ip̄e vel ip̄a egerit aliqͥd cōtra fideꝫſicut malefice ſolent facere. Si dicit ꝙ ſic.Talia ⁊ talia fecit. Interrogat̉ ſi eſt eiꝰ amicꝰvel inimicus. ſtatim reſpondebit ꝙ amicusei hoc ideo vt eius teſtimonio ſtetur. et ex tūcin illa cauſa nō p̄t dare illū inimicū capitalēper ſuū aduocatū cum medio iuramento perantea dixit eum amicū. Si aūt reſpondeat ꝙnihil ſcit deo. tūc interrogat̉ an ſit eius amicus vel inimicꝰ ⁊ ip̄e ſtatim reſpōdebit ꝙ amicus. qꝛ allegare inimicū de quo nil mali nouit. nō facit. dicet ergo ſum ſuus amicus. Attamen ſi ſcirē aliqua non obmitterē quin illareuelarē. in tali ergo cauſa nō poterit eum ponere expoſt inimicū. vel ad minus allegabitcauſas inimicicie capitalis a principio. et tūcaduocato adhibebit̉ fides. Quintus moduſeſt nam datur delato ſeu aduocato copia ꝓceſſus ſuppreſſis noībus deponentiū. et vbiaduocatus informabit eū de ſingulis. coniecturatur quis vel qui depoſuerūt talia cōtracū. et frequēter venit in cognitionē. et tunc ſidicet talis eſt inimicus capitalis: et volo ꝓbare ꝑ teſtes. tūc iudex habet cōſiderare ſi cōcorditer iuxta ꝓceſſum noīauit. et tunc qꝛ dixit velle ꝓbare ꝑ teſtes illos examinabit ⁊ cauſas inimicicie exaīnabit. ſecrete cōuocato adhoc bono cōſilio peritorū vel antiquorumin quibus latet prudentia. et ſi ita inueneritcauſas inimicicie capitalis ſufficientes. tuncrepellat primo teſtes. ⁊ illi dimittetur ſi nonaſſunt alia grauamina aliorum teſtium. Ethic modus quintus vt cōmunius obſeruatur. et de facto malefice cito ex copia ꝓceſſuseliciunt qui vel que aduerſus eam depoſuerunt. et quia rariſſime in tali cauſa inueniturinimicicia capitalis quia niſi ea que ex earūmalis operibus oritur. Ideo iudex de faciliſe habet per prefatos modos reſoluere. attento etiam ꝙ ſepius deponentes affectant ſe ꝑſonaliter maleficis preſentare et in faciē obijcere ea q̄ per maleficia eis ſunt illata. Eſt etaliꝰ et vltimꝰ ad quē finalit̓ iudex recurrerep̄t vbi p̄dicti modi fortaſſis iudicarent̉ ab aliqͥbꝰ doloſi ⁊ ꝑ aſtutiā p̄cticati p̄ſertim qͣttuorprimi. ideo oīno ad ſatiſfaciendū et quietandum ſcrupuloſas mentes ⁊ ne iudici quicqͣꝫ