penituit ⁊ ſaluatꝰ poſt ſolutionē factā ꝑ xp̄m.incōꝑalibiter aūt peccata maleficarū excedūtin grauitate. nō ꝯtente de ſuis ꝑſonalibꝰ peccatis ⁊ ꝑditōnibꝰ cū etiā innūeras alias poſtſe ꝯtinue trahūt. Ad terciū dicendū ex p̄habitis ꝙ hoc fuit ꝑ accidens in peccato ade ꝙmaiorē leſionē intulit. Et hoc videlꝫ ꝙ naturā integrā inuenit ⁊ ꝙ corruptam neceſſarionō volūtarie trāſfundere habuit. vn̄ nō ſequitur ꝙ ſuū peccatum ſimpliciter grauius ceteris fuit. Tū etiā qꝛ hec idē etiā ſeq̄ntia peccata feciſſent ſi talē naturaꝫ inueniſſent. ſicut ⁊ẜm mortale peccatū nō priuat gr̄am eo ꝙ illānō inuenit. priuaret aūt ſi illā inueniret. Hecē ſolutio ſctī. tho. in. ij. di. xxi. ar. ij. in ſolutōeſecūdi argumēti quā ſolutōem ſi qͥs ad plenūvult intelligere hꝫ ꝯſiderare ꝙ adam originalem iuſticia ſi ꝑſtitiſſet nō trāſfudiſſet in poſter os ꝓut Anſel. opinabat̉. quia etiaꝫ aliqͥspoſt eū peccare potuiſſꝫ. videbāt̉ dicta docto.di. xx. An pueri mox nati fuiſſent in gr̄a ꝯſirmati. Item qͦ libe. ci. an idem qͥ nūc ſaluanturhoīes ſaluati fuiſſent ſi adam nō peccaſſet.SSequit̉ modus p̄dicandi ꝯtra qͥnqꝫ argumenta laicoꝝ qͥbꝰ ꝓbare videntur ſparſim ꝙdeus nō ꝑmittat tātā ptātē diabolo ⁊ maleficis circa hmōi maleficia inferenda.It deniqꝫ p̄dicator ꝓuidus ſupercerta argumēta laicoꝝ vel etiā ꝑitorū quorūdam qͥ intantū maleficasLeſſe negāt ꝙ licet malitiā ⁊ potentiādemonis ad infērēdū ex ſuo deſiderio hmōimala ꝯcedāt diuinā tn̄ ꝑmiſſionē ſibi ꝯdeſcēdentē negāt. Nec volūt ꝙ deus talia fieri permittat. ⁊ licet modū arguendi nō habeāt ⁊ intenebris ſicut ceci palpitāt. iam vnū iam alterū mediū tāgēdo. opus tn̄ eſt eorū aſſertionesad qͥnqꝫ argumēta reducere. Ex qͥbꝰ vtiqꝫ oēseoꝝ cauillatōes ꝓcedere pn̄t. Et primo ꝙ deꝰnon ꝑmittat diabolo ſub tanta poteſtate ſeuire in homines.Trum ad maleficialē effectū a demone ꝑ maleficā ꝓcurandū ſemꝑ habetconcurrere diuina ꝑmiſſio. Et arguitur qͥnqꝫ argumentis ꝙ deus nō ꝑmittit. vn̄etiā maleficiū nihil ē in mundo. Et primū ſumit̉ ex ꝑte dei. Secūdū ex ꝑte diaboli. Tercium ex ꝑte malefice. Quartuꝫ ex ꝑte morbi.Quintū ex ꝑte p̄dicatoꝝ ⁊ iudicū qͥ talia ꝯtraeas p̄dicāt ⁊ iudicāt qͥ vtiqꝫ nūqͣꝫ ſecuri eſſentPrimo ſic. Deus punire pōt hoīem ꝓpter peccata. ⁊ punit gladio fame ⁊ mortalitate. Iteꝫdiuerſis alijs infirmitatibꝰ varijs ⁊ innumeris qͥbꝰ humana conditio ſubiacet. vn̄ qꝛ opꝰei nō ē adiūgere alias punitōes iō nō ꝑmittitScd̓o ſic. Ex ꝑte diaboli ſi vera eēt q̄ p̄dicātur ꝙ videlicꝫ vim generatiuā īpedire pn̄t. vtvidelꝫ mulier non ꝯcipiat. vel ſi concipiat ꝙaborſum faciat. vel ſi nō aborſum ꝙ etiā poſtꝑtū natos interficiūt. vtiqꝫ ſic ꝑimere poſſenttotū mūdū. Et iteꝝ poſſet dici ꝙ oꝑa diaboli eēt fortiora oꝑbꝰ dei .ſ. ſacr̄o matrimonijqd̓ ē opꝰ dei. Tercō ex ꝑte hoīs. Nā videmꝰſi maleficiū debet eſſe aliqͥd in mūdo tūc aliqͥhoīes plus alijs maleficiūtur. De qͦ ſi q̄riturvtiqꝫ d̓r hoc eſſe ꝓpter punitionem pctōꝝ. ſedhoc ē falſum. gͦ ⁊ illud ꝙ maleficia ſint ī mundo. Falſitas aūt ꝓbat̉ ex eo. qꝛ tunc maiorespctōres ampliꝰ punirent̉. hoc ē falſum cū minus puniātur qͣꝫ alij interdū iuſti. qd̓ etiā cernit̉ in pueris innocētibꝰ qͥ aſſerūtur maleficiari. Quarto pōt addi ⁊ aliud argumentuꝫ exꝑte dei. hoc ꝙ qͥs impedire poſſet ⁊ non impedit ſed fieri ꝑmittit. vtiqꝫ iudicat̉ ex ſua volūtate ꝓceſſiſſe. Sꝫ deꝰ cuꝫ ſit ſumme bonꝰ nonpōt velle malū. gͦ nō pōt ꝑmittere vt fiat malūqd̓ ip̄e impedire p̄t. Item ex ꝑte morbi defectus ⁊ infrmitates qͥ dicūtur maleficiales ſimiles etiā ſunt defectibꝰ ⁊ infirmitatibꝰ naturalibꝰ .i. qͥ ex defectu nature ꝓcedūt. ꝙ em̄ aliqͥs claudicat. excecat̉ vel rōem ꝑdit vel etiammorit̉ ex defectu nature cōtingere pn̄t. en̄ nōpn̄t ſecure maleficis aſcribi. Ultimo⁊ ꝑte iudicum ⁊ p̄dicatoꝝ qͥ cū talia aduerſus maleficas p̄dicat ⁊ practicāt vtiqꝫ ꝓpter ingēs odiūa maleficis ꝯͣ eos ꝯceptū nunqͣꝫ eſſent ſecuri.Sꝫ ꝯͣ argumēta ſumāt̉ ex q̄ſtione pͥma ſuperterciū pͥncipale pͥme ꝑtis tractatꝰ. ⁊ ꝓponāt̉illa q̄ ſunt magis ap ppl̓m quō videlꝫ ꝑmittitmala fieri lꝫ nō velit malū fieri. ꝑmittit aūt ꝓpter admirabilē ꝑfectōem vniuerſi q̄ ꝯſiderātur ī hoc ꝙ bona ꝯmēdant̉ eminētiꝰ ⁊ magisplacent ⁊ ſunt laudabiliora dū ꝯꝑant̉ malis.hn̄tur ibi aucͣtes. Itē ꝓfunda dei diuine ſapiētie iuſticie ⁊ bonitatꝭ relucēt. q̄ alias eſſentocculta. Et breuiter ꝓ deciſione q̄ſtionis pn̄tcolligi ex his q̄ ibi tagunt̉ varia documentaꝓ informatōe ppl̓i. vicꝫ ꝙ deus iuſte duos caſus ꝑmiſit .ſ. angeloꝝ ⁊ pͥmoꝝ ꝑentū qͥ cū ſintmaiores oībꝰ alijs caſibꝰ. Nō miꝝ ſi alij minores ꝑmittant̉. Qualit̓ aūt ſunt maiores qͦad cauſalitatē non qͦ ad alias circūſtātias ẜmqͣs pctā maleficaꝝ vt ī. iij. q. tangit̉. ⁊ malorūāgeloꝝ ⁊ pͥmoꝝ ꝑentū pcta excedūt. ⁊ qͣre deiuſte ꝑmiſit illos pͥmos caſus tangit̉ in. ij. q.ex qͥbꝰ plurima colligere ⁊ dilatare pōt ad ſuūplacitum. Sed ad reſpondendum ſuper argumenta. Nam ad primuꝫ cum dicit̉. Deusſufficienter punit ꝑ naturales infirmitates.mortalitates. gladio ⁊ fame. Rn̄det̉ ex tribꝰ.