ad hoc vt infament creaturam dei ſcꝫ lunamvt Hieroꝰ. et Criſoſto. dicunt. Secundo qꝛcum nō poſſint oꝑari niſi mediantibꝰ naturalibus virtutibꝰ vt ſupra dictū eſt. Ideo conſiderant corpoꝝ aptitudines ad effectus inducendos et qꝛ cerebrū eſt humidiſſimū oīmꝑtium corporis vt Ariſto. dicit et naturalesomnes. Ideo maxime ſubijcitur operatōi lune que ex ſua ꝓprietate habet mouere humores. In cerebro autē ꝑficiuntur vires aīales.Et ideo demones ẜm certa augmenta luneꝑturbant hoīs fantaſiam quando ꝯſiderantcerebrū ad hoc diſpoſitū. Ad aliud ꝙ demones aduocati in certis ꝯſtellatōibꝰ adueniūtfaciūt ꝓpter duo. Primo vt hoīes in hunc errorem inducant ꝙ credunt aliqd̓ numen eſſein ſtellis. Scd̓o qꝛ ꝯſiderant ẜm aliquas cōſtellationes materiam corꝑalem magis eſſediſpoſitā ad effectus pro quibus aduocant̉.Ad terciū ꝙ ſicut dicit Augꝰ. xxxvi. de ciui.dei. Per varia genera lapiduꝫ herbaꝝ lignorum aīalium carminū et inſtrumentoꝝ muſicorum demones alliciuntur nō vt animalia cibis ſed vt ſpūs ſignis inquantū ſcꝫ heceis exhibentur in ſignum diuini honoris cuius ipſi ſunt cupidi. Tamen quia ſepe obijcitur ꝙ demones poſſunt impediri ꝑ herbaset armonias a vexatione hoīm vt in argumēto allegatur de ſaul ꝑ armoniā citharis. Unde nituntur defendere ꝙ aliqui poſſent effectus maleficiales ꝓducere ꝑ certas herbas ⁊occultas cauſas abſqꝫ auxilio demonū tantūmodo ex influentia corporū celeſtium queplus poſſunt imprimere in hmōi res corporales ad effectus corꝑales quā in ip̄os demones ad ꝓducendum hmōi effectus maleficiales. Ideo latius cum ſit reſpondendū eſt aduertendum ꝙ herbe vel armonie nō poſſuntſua naturali virtute totaliter excludere vexationem qua diabolus poſſit hoīem vexare ſiſibi ꝑmitteret̉ a deo vel angelis bonis. poſſunt tn̄ illam vexationē mitigare et ita paruapoſſet eſſe vexatio illa ꝙ poſſent eam penitusexcludere. ſꝫ hoc facerent nō agendo in ip̄mdemonē cum ſit ſpūs ſeꝑatus in quē non poteſt naturaliter agere quodcunqꝫ corpus. ſedagendo in ip̄m vexatū a demone. Omnis enīcauſa limitate virtutis ꝓducere poteſt effectum intenſiorē in materiam diſpoſitā qͣꝫ nondiſpoſitam. cui ⁊ conſonat illud philoſophiij. de anima. Actus actiuoꝝ ſunt in patienteprediſpoſito. Demon aūt eſt agens limitatevirtutis. ergo vexationē intenſiorem facerepoteſt diabolus in hoīe diſpoſito ad illā vexationem ſiue ad illud ad qd̓ diabolus intēdit adducere quam in homine diſpoſitioniscōtrarie. Puta diabolus poteſt vexare intenſius paſſione melancolica hominē diſpoſitūad illam quā hoīem contrarie diſpoſitionisCertum eſt autem ꝙ herbe et armonie multum poſſunt immutare diſpoſitionē corporis. et ex ꝯſequenti motus ſenſualitatis. hocpatet de herbis cum quedam inclinant ad leticiam quedaꝫ ad triſticiā. et ſic de alijs. Hocetiam patet de armonijs ꝑ ph̓m. viij. pollit̓.vbi vult ꝙ diuerſe armonie habent ꝓuocarediuerſas paſſiones in homine. Hoc etiam refert Boetius in muſica ſua. Et autor de ortu ſcientiarū vbi loquens de vtilitate muſicedicit. ꝙ valet ad curandum vel alleuianduꝫdiuerſas infirmitates. Et ita patere poteſt ꝙceteris paribus fit vexatio debilior. Non autem video quomodo herbe vel armonie poſſint in homine diſpoſitionē aliquam cauſare ꝓpter quam homo nullo modo poſſet a demone vexari ſi tamen ꝑmitteretur. quia diabolus mouendo ſolum motu locali vaporeset ipſos ſpiritus inordinato motu poſſet hominem multum vexare. Herbe auteꝫ vel armonie nullam diſpoſitioneꝫ cauſare poſſentin homine ſua naturali virtute per quam ꝓhibetur demon predictā cōmotionem facereContingit tamen quandoqꝫ ꝙ diabolo nonꝑmittitur hominem vexare niſi vexatōne itaparua ꝙ ꝑ aliquam fortem diſpoſitioneꝫ adcontrarium tolleretur totaliter. et tunc aliqueherbe vel armonie poſſent corpus hominisita ad contrariū diſponere ꝙ illa vexatio totaliter ammoueretur. ꝟbi gratia. Diabolusquandoqꝫ poſſet hoīem vexare vexatione triſticie ita debiliter ꝙ per aliquas herbas velarmonias que haberent cauſare dilatationēet diffuſionē ſpirituum qui ſunt motus cōtrarij triſticie totaliter ammouertur illa triſticia. Ꝙ aūt Augꝰ. li. ij. de doctri. chriſtia. condemnat ligaturas et quedam alia de quibusibi diffuſius ſcribit hoc attribuens arti magice. hoc eſt quantū ad illud ꝙ non poſſuntex ſua naturali ꝟtute. quod patꝫ ex hoc ꝙ dicit ſic. Ad hoc genus ꝑtinent omnes ligature atqꝫ remedia que medicoꝝ condemnat diſciplina. In quo ſatis patet ꝙ illa cōdemnatquantū ad vſum reſpectu cuius non habentaliquā efficaciā ex ſua naturali virtute. Quātum aūt ad illud quod. i. Regum. c. xvi. habetur. Ꝙ ſaul qui vexabatur a demone alleuiabatur quando dauid cytharam ꝑcutiebat coram eo et ꝙ ſpūs malus recedebat ⁊cͣ. Sciendum ꝙ bene verum eſt ꝙ per tactū cytharevirtute naturali illius armonie alleuiabatur