te oderūt aſcendit ſꝑ. hec p̄cipuaeſt qua ſibi diſplicet ꝙ deus omīaſua machinamēta in ſui gl̓iam ⁊cͣcōuertit. Iuſte ergo deus cūcta ꝑmittit. Ad ſecūdum ſuꝑius reſpōſuꝫ ē. ⁊ oportet reſpōdere ad duoque includūtur in argumento. ſcꝫꝙ nō dicitur dyabolus fortior d̓onec eius factura. īmo cernitur ꝙminime v̓tutis exiſtit. cum nihilpoſſit niſi ꝑmiſſione diuina. vn̄ ēius ꝟtus pōt dici minima ꝯparādo ad dinam ꝑmiſſionem. lꝫ ſitmaxima cōꝑando ad v̓tutes corporales quas naturaliter exceditIuxta illud ſepe allegatum. Nōeſt ptās ſuper terrā que ei valeatcomꝑari. Iob. xli. Alteruꝫ ad qd̓reſpondēdum. Cur vicꝫ deus potius ſuꝑ vim generatiuā ꝑmittitmaleficia fieri qͣꝫ ſuꝑ alios actushūanos De qͥbus etiam ſupra tactum ē in materia de ꝑmiſſiōe diuinā ſub titulo. quō malefice vimgeneratiua ⁊ actum venereū impedire poſſunt. Eſt em̄ hoc propter feditatem illius actus. Et qꝛoriginale peccatū inflictū ex culpa primoꝝ parentū ꝑ illum actūtranſfundit̉ ⁊ exemplificat̉ etiamde ſerpente qͥ primū inſtrumētuꝫdyaboli fuit ⁊cͣ. Ad terciū dicēdum. ꝙ ſicut intentio ⁊ appetitusdyaboli maior eſt ad tentanduꝫbonos qͣꝫ maloſ. lꝫ ex parte tentati magis tentat malos qͣꝫ bonos.id eſt ꝙ amplior abilitas ē in malis ad recipiēdum tentatōem demonis qͣꝫ ſit in bonis. Ita etiamplus affectat ledere bonos qͣꝫ malos. licet maiorem. abilitatem ledendi inueniret in malis qͣꝫ in bonis. Et huius ē ratio. qꝛ ẜm Gregoriū. qͣnto crebrius qͥs dyaboloſe ſubijcit tanto intolerabiliorē ſibi facit vt ei reluctari nō poſſitSed cum mali crebrius ſe ſubijciant dyabolo eis fit tentatio magis intolerabilis ⁊ frequentior cūnō habeant ſcutū fidei formate qͦſe tueantur. De quo ſcuto apl̓usEphe. vi. In oībus ſumētes ſcutum fidei in quo poſſitis om̄ia tela nequiſſimi ignea extinguere.Sed ex alia parte magis ⁊ acriuſimpugnat bonos qͣꝫ malos. Etro quia cum iam poſſideat maloſnon autem bonos. iō magis conatur ꝑ tribulatōnem trahere adſui dominiū iuſtos quos nō habet qͣꝫ peccatores poſſeſſos. ſicutaliqͥs princeps terrenus magis īſurgit contra illum qͥ plus aufertde iure ſuo vel qui plus nocet regno qͣꝫ contra illos qͥ non ſibi cōtrariantur. Ad qͣrtum. ꝙ deus ꝑmittit mala fieri. non vult tamenmala fieri vltra p̄miſſa que tactaſunt. p̄dicator declarare pōt ꝑqͥnqꝫ ſigna volūtatis diuine. que ſūtpreceptum. prohibitio. conciliumoꝑatio. ⁊ permiſſio. vide ſanctumThomam p̄cipue in prima parte. quia ibi planius declarat. q. xixarti. xij. Nam licet vna ſit voluntas in deo que eſt ip̄e deus. ſicut ⁊vna eius eſſentia. tamen ꝑ reſpectum ad eius opera iudicatur ⁊ ſignificatur nobis eius voluntasmultipliciter. ẜm quod Pſalmi