rum que pn̄t fieri per aliquas ꝟtutes naturales ad quas ꝑtinent ſemina que in elemētis huiꝰ mūdiinuenuitur puta in terra vl̓ aquisſicut relinquūt ſua ſemīa ſerpenteſ⁊ rane ⁊ his ſil̓ia poſſunt fieri ꝑ operatōnes demonū hmōi ſeminibus adhibitis ſicut cuꝫ aliqua restranſmutat̉ in ſerpentes vl̓ ranasque ꝑ putrefactōem generari poſſunt. Ille vero tranimutatōes corporaliū rerum que nō poſſunt virtute nature fieri nullo modo operatōne demonū ẜm rei veritatemꝑfici poſſunt. ſicut ꝙ corpus hūanuꝫ mutetur in corpus beſtie. autꝙ corpus mortui reuiuiſcat qd̓ ſifieri videatur apparentia eſt p̄ſtigioſa aut dyabolꝰ in aſſumpto corpore ſe agitat coram hoībus. fortificantur iſta. Naꝫ Albertus in li.de aīalibus vbi querit. An demones ſeu etiam dicamꝰ malefici poſſint facere vere aīalia. Reſponditꝙ ſic deo ꝑmittente. ⁊ hoc quo adimꝑfecta aīalia ſed nō poſſunt ininſtāti ſicut deus facere. ſed motuquodam lꝫ ſubito ſicut ptꝫ de maleficis Exodi. vij. ſuꝑ iſta. Uocauit pharao ſapientes dicit Demones diſcurrūt per mūdum ⁊ colligūt dinerſa ſemīa ⁊ eoꝝ adaptiōepn̄t prorūpere diuerſe ſpēs Et gloſa ibidē ſic dicit. Dū per incantationē demonū malefici aliqͥd efficere conant̉ diſcurrūt ꝑ mūdum ⁊ ſemina ſubito eoꝝ de qͥbus hoc agitant afferūt ⁊ ſic ex illis ꝑmittentedeo nouas ſpēs reꝝ ꝓducūt Hecetiam ſuꝑius tacta ſunt. At vbi ſidifficultas ſuboriretur An taliafacta demonū eſſent opera miraculoſa dicenda. Reſponſio patuitex p̄cedentibus ꝙ etiam demoneſaliqua vera miracl̓a facere p̄n̄t adque ꝟtus nature part cularis ſe extendere pōt. Et lꝫ talia ſint verantamē ad veri cognitōnem ab eo fiunt. ẜm quem ſenſuꝫ oꝑa antixp̄ipn̄t dici ſigna mēdacia. qꝛ ad ſeductionē hoīm fiūt. Patet ⁊ ſolutioad aliud argumētum de ſubiectoforme dicamus. Beſtie forma q̄videtur nō eſt in aere nec in ip̄a re:vt patuit. ſꝫ in ip̄o ſenſu. ꝓut ex ſentētia ſancti Tho. vt ſuꝑius declaratū eſt. Ad illud ꝙ om̄ē paſſiuūmouet̉ ab actiuo ſibi ꝓportionatoconcedit̉. Et quando ſubinfertur.ꝙ forma illa que videt̉ non pōt eēobiectum originans actū ſeu eliciens eo ꝙ a nulla re ſumatur. Dicitur ꝙ īmo a re qꝛ a ſpecie ſenſibiliin imagīatione reſeruata quam educere pōt ⁊ imaginatōni ſeu etiāſenſitiue potentie offerre pōt vt dictum eſt ſupra. Ad vltimū dicendum. ꝙ demon non īmutat potētiam ſenſitiuam ⁊ imaginatiuamſe ei obijciendo vt oſtenſum eſt. ſꝫeam tranſmutando non quidemalterando niſi quantum ad motūlocalem. quia non pōt de ſe imprimere nouas ſpecies vt dictum eſtīmutat autem trāſmutando. id eſtlocaliter mouendo. ⁊ hoc iterū facit nō ſubſtantiā organi diuidēdovt ſic conſequatur ſenſus dolorisſed mouēdo ſpūs ⁊ humores. Ꝙaūt vlteriꝰ obijcit̉. ꝙ ſequeret̉ ꝙ ẜꝫ