oculos alterius aſpiciētes in eum.Et de faſcinatōe hoc mō dicta cōmuniter loquūtur doctores. ẜmquē modum etiā Auicenna ⁊ Algazel vt in argumētis deduciciturlocuti ſunt. Nam ⁊ ſanctus Thomas hanc faſcinatiōem declaratprima ꝑte. qͥ cxvij. ꝑ hūc modumEx forti inquit imaginatōne anime īmutant̉ ſpiritus corꝑis coniūcti. Queqͥdem īmutatio ſpirituum maxime fit in oculis ad quosſubtiliores ſpūs ꝓuenuint. Oculiem̄ inficiūt aerem continuū vſqꝫad determinatū ſpacium ꝑ quemmodum ſpecula ſi ſint noua ⁊ pura contrahūt quandā impuritatēex aſpectu mulieris mēſtruate. vtAreſto. dicit in li. de ſomno ⁊ vigilia. Sic igitur cū aliquā aīa fuerit vehemēter cōmota ad maliciaſicut maxime vetulis contingit efficitur ẜm moduꝫ p̄dictum. Aſpectus eius venenoſus ⁊ noxius: etmaxime pueris qui habēt corpustenerum ⁊ defacili receptiuū imp̄ſionem. Subdit tamē ꝙ poſſibile eſt etiam ꝙ dei ꝑmiſſione vl̓ exaliquo occulto facto coopereturad hoc malignitas demonū cumquibꝰ ſortilege vetule pactum aliquod habent.Ed pro ampliori intellectu ſolutionūaliqua dubia mouent̉. ex quoꝝ ſolutione veritas magis patebit Uidetur em̄ obſtare primo illud qd̓ſuperius dictum ē. Qd̓ ſubſtantieſpūales non poſſunt tranſmutarecorpora ad aliquam naturalē formam niſi āminiculo alterius agetis. ergo multominus hoc poteritefficere imaginatio quantūcunqꝫfortꝭ in aīa. Preterea eſt articulcondemnatus in pleriſqꝫ vniuerſitātibus precipue tamē pariſienſi.ꝙ incantator aliquiſ proijcit camelum in foueam ſolo viſu. eo ꝙ ſicut intelligētie ſuꝑiores imprimūtinferiores. ſic aīa intellectiua imprimit in aliam ⁊ etiam in animāſenſitiuā. Itē ad hoc eſt articuluscondēnatus. ꝙ materia exterior obedit ſubſtantie ſpūali ſi intelligatur ſimpliciter ⁊ ẜm oēm modumtranſmutatōnis. Quia ſic ſoli d̓ovt prius patuit obedit. His viſisfaſcinato de qua loqͥmur qualiterſit poſſibilis ⁊ qualiter non. declaratur. Non em̄ eſt poſſibile homini ꝙ per naturalē virtuteꝫ animeſue ꝑ oculos talem v̓tutem emittat que non mediante trauſmutatione ꝓprij corporiſ neqꝫ medij nocumētum inferre poſſit corꝑi hominis qͥd aſpicit maxime cuꝫ ẜmopinionem cōmunioreꝫ videamintra ſuſcipientes nihil extra mittētes. Non eſt etiam poſſibile homini ꝙ ꝑ virtutem naturaleꝫ anime ſue pro volūtate ſua tranſmutatione faciat imaginando in oculis ſuis que mediante tranſmutatione medij ſcꝫ aeris poſſit corpuſhominis quē aſpicit in aliquā trāſmutare qualitatem. ẜm quod ſibiplacuerit. Et quia ẜm hos duosmodos predictos nō poteſt vnuſhomo alium faſcinare cum nulli